The Turks

Turks possess one of the oldest cultures and civilizations in the world. It is hard to precisely specify the beginning of Turkish history. There is a high probability that the oldest culture of Central Asia, the so-called Anav Culture, which was unearthed at the end of toilsome archaeological and anthropological research and has a history that goes back to 4000 B.C., has ties to proto-Turks. As we move forward into the more recent millennia of history, we more clearly see the linkage between the cultures of Kelteminar and Afenesavo (3000 B.C.), Andronova (1700 B.C. Andronova is the name of the man who worked here, is not the name of the people who lived here!), Karasuk (1200 B.C.), Tagar and Tashtyk (700 B.C.) and proto-Turks. There is plenty of scientific evidence proving this linkage, most notably among archaeological findings obtained from the Pazyryk and Issyk mounds. Issyk is also the old name of todays İskenderun Gulf in Turkey. 

So is Urmia, South of todays Turkey and Mesopotamia triangle; with Subar (Suvar Turks, ancestors of Chuvash and Bulgarian Turks), Turukku (to see in Akkadian cuneiform Turuk), Lullubi, Elamites, Kut (Gutians), Kassites are Turkish tribes and are the ancestors of Central Asia Turks. Russian scholars says; "there is no life before 6000 BC in central Asia." The cradle of the Turks is not Altai, but Anatolia (Asia Minor), Azarbaijan, steppes of Turkmenistan, İran plateau and Mesopotamia. The Turks lived, grew up, died in the Altai's , but they did not born there, they came from the west.

Trojan war, heroes Priam, Hector, Aeneas, who are they? It was a war between the Turks and the Hellens. Aeneas was the nephew of Priam, sailed to Italy after the fall of Troy. Sakamander (scamander), the river near Troy, comes from Saka's. Hector is actually Ector. Tor, Tar, Tur is the proto word for Turk. Priams ancestor was called Teucer. They called themselves not Trojans but Teucers.

Indo-Europeans didn't reach İran in 1500 BC, they came in 800 BC. Scholars tried to take back to 9th c BC, but they failed. There is no Indo-Europeans; Thomas Young minted the term “Indo-European” in 1813. There is also no Indo-Iranian, Indo-Germanic and Aryan race... There is no Indo-European language too...Proto-Indo-European, that does not even exist! If Indo-Europe is together, why on earth are the "Europeans" always enemy of Indo, and hostile and racist to them and have imperialism thoughts?


The existing of the language families , "Indo-European", Semitic and Turkish language was formed between 12000-6000 BC. Turkish language separate in 6000 BC as west-east Turkish, like Chuvash / Huns / Bulgars west and Kazakh / Turkmens / Azarbaijan / Turkey east. Sumerian language is an agglutinative language like Turkish, scholars from the west do accept that, even Samuel Noah Kramer says :"Sumerian is non-indo-european and non-semitic, but an agglutinative language". So they are not the ancestor of Indo-Europeans, because they are Turkish tribes. They have, even found similitaries between the Akkadian and Turkish language.  Dravidians, Japanese, Koreans, Mongols, Etruscans have Turkish roots or are language family.

In the meantime, research carried out over the last several years supports the argument that the Scythian civilization that emerged in the eighth century B.C. was a Turkish empire. As the Cimmerians, Massagetaes, which is full with Turkish names ; Tomrys, Turkish Queen , Saka ruler Alp Er Tunga (Alpar Tunga), Scilurus (Scyth+il ; land of the Scythians/Sakas), Palacus (Pala is Bala; child,son) When Alexander the Great came to east , and faced with the Sacae/Saka King : " ..Now in us you will have incourruptible guardians both of Asia and Europe: there is only the Tanais between us and Bactria, and beyond the Tanais we extend our selves as far as Thrace, and Tharace is said to border upon Macedonia. Thus you see we are your neighbours in both your empires. Consider therefore, whether you will have us for your friends, or your enemies." Saka's/Sacae and Scythians are one nation.

There is no doubt among historians about the Turkish nature of the Great Hun Empire, which ruled between 318 B.C. and 216 A.D., as well as that of its predecessor proto-Huns, whose presence was confirmed by Chinese sources. The Great Hun Empire, the Western Hun Empire and especially the European Huns were examined comprehensively by Western historians. like Hephthalites (White Huns) There are not many people who do not know the story of the Great Hun Emperor Mete Khan (Mao-tun, Oghuz Khan according to Turkish epics) and the glorious Turkish Khan Atilla (Attila the Hun). European Huns changed the course of world history as a result of the Germanic Migrations, and they started to build the European nations and countries.

The best-known part of the Turkish history can be traced back to the Göktürks. Following the Göktürks were the Uyghurs, who presented the best examples of Turkish sedentary culture; the Kyrgyz, Qarluks, Turgish, Tatars and other Turkish tribes of Central Asia; the Khazars, who turned their country into an attractive center of trade; the Bulgars, who shaped today’s Eastern Europe; and then the Oghuz, Avars, the Pechenegs, Qumans (Cumans) Kipchaks. They all took their places in Turkish history, one after another. The White Huns (Hephthalites), Kipchak Turks are white skin, blue eyes (Blue eyes comes from one genepool), there are also red hair, white skin Turks in the Tarim basin (tarim is turkish word :agriculture), to see also in Thousand Buddha Caves frescos. Buddha was a Saka prince. (Scythian Sakyas-Saka's-Sacae) "Gotama the Buddha, Siddartha, the Sakya-tion, the "lion (Simha) of the Sakya tribe" "Lord of the Sakyas" died in 543 BC, belong to non-Aryans."

Throughout history, Turks founded a total of 113 states, 16 of which are deemed to be large. These states and empires came to dominate large sections of world geography at different times in history. And when the Orkhon Monuments were erected in the 6th c AD, there was no French or German as nation to call.

The European scholars don't want to understand that, because they were "told" always, "others" are "lower" civilization , and "themselves" are "higher" civilizations. Domestication of the Horses, writing systems, laws, language influences; The civilization is nothing without the Turks and the History of the world can not be told without the Turks. The Turks are a big family is not just Turkey Turks or Azarbaijan Turks. This is the naked truth and has nothing to do with nationalism.

Regards,
SB.

Andronovo - Afanasyevo - Altay - Urmu - Subar

Scythian-Saka-Parthians-Hun are the ancestors of today's Turks

AKKADAiAN AND TURKiSH

ANADOLU TÜRK YURDUDUR ve LENA TÜRK KAYA RESİMLERİ

ISSIK GÖLÜ VE İSKENDERUN KÖRFEZİ

Med İmparatorluğu'na ait yazıt Türkçe çıktı.
TÜRKLERİN GİZLİ TARİHİ

YABANCI KAYNAKLARDA PROTO-TÜRKLER

HERKÜL / KÖROĞLU / BİLGAMEŞ
Altaic Hieroglyphs and Hittite inscriptions
OĞUZLAR - DEDE KORKUT - OGHUZ TURKS
ASYNİA = ASİA = ASYA = AŞİNA = ASCHINA = AS TÜRKLERİ
Eski Korece'de Türkçe Ödünç Kelimeler

TÜRK TARİHİ VE AÇIK MEKTUP

ROMA DÖNEMİNDEN BİR LAHİT

Bu lahit MS.2.yy'a ait ve Rijksmuseum - Leiden 'de. 

Roma dönemine ait olması onun bir Romalı olduğunu da göstermez.!!! 

Romalıların ataları sayılan Etrüskler ; ki Romalılar latindir; Etrüsklerin Proto-Türk olduğu ve Türkçe konuştuğu,yazdığı, alfabelerinin bile Türk alfabesi olduğu, diğer yandan İskit Türklerinin Romalılar için asker (İskit lejyonu) olarak çalıştığı biliniyor. 

Ne maksatla yapıldığını bilmiyorum, ama ; "evindeki rahatlığı sağlamak" amacıyla yapılmıştır. Bana Eski Türk kültüründeki kurganları hatırlattı, günlük hayatta kullandığı eşyaları, yatağı, silahları ve at/atlarıyla gömülmeleri, hayatta nasıl ise, öldükten sonra da aynen hayatına devam etmek.

He ne kadar bazı "batılılar" ve bazı "satılmış, yıkanmış" Türk akademisyenler bunu kabul etmese de bu böyledir. Çünkü sadece Türkiyeden değil diğer ülkelerden de bu veriler gelmektedir... Zamanla asimile olmuşlarsa da , Türk kültürünü devam ettirmişlerdir.


Bu yüzden, Neumark'ın da dediği gibi : "Sizler farkında değilsiniz ama onlar şu gerçeğin farkındalar : Tarihten Türkler çıkarılırsa tarih kalmaz. Osmanlı arşivi tam olarak ortaya çıkar ise, bugünkü tarihlerin yeniden yazılması gerekir."...link

* * *

Maximinus Thrax c. 173 – 238
was Roman Emperor from 235 to 238.
He was born in Thrace or Moesia to a Gothic father and an Alanic mother...

"Ababa (Hababa) is the name of the mother of the Roman emperor Maximin, she was, apparently, an Alanian. In Türkic ab ‘hunt’, eb~ev ‘home’, aba ‘father, mother, sister’, Ababa ‘Mother Of Hunt or Mother Of House’, i.e. ‘Fairy’ in a good sense."

ETHNIC ROOTS of the TATAR PEOPLE
by Prof.Mirfatykh Z. ZAKIEV ,1995 - link



Der Zakiev Hoca ve biliyoruz ki Alanlar Türk'tür, As Türkleri. Asya adı da oradan gelir...."Asların Ülkesi" demektir, aynı Persia, İndia  gibi "Asia"....

Herkesi Türk saymak saçmalıktır, ama farklı adlar altında olan boyların, Türk olduğunu bilmemekte...Yabancıların kaçı, bırakın uzak tarihi yakın tarihteki Kıpçakların, Peçeneklerin, Hunların, Kumanların, Çuvaşların hatta Oğuzların Türk olduğunu biliyor?

Türkler her yere gitmiştir, çok boyu ve adı vardır, paralı asker olarak Roma için (İskit lejyonu) çalışmıştır, ama karışmışlardır. Bir Roma tarihi, Yunan tarihi ve hatta Bizans'ta,  İmparatoriçe Çiçek (İrene)  bir Hazar Türküdür ,yani tarih Türksüz anlatılamaz. Bu da Batılıların işine gelmiyor, yoksa içimizdeki bazılarının da mı? 

fotoğraf için arkadaşım T.Can'a teşekkür ederim.

EK: 

"Gotlar german boylarına aid olmayan başqa bir toplulukdur. İşte gottları german boylarına mal etmek alman tarihçiliyinin sahtekarlığıdır. 

Hiç bir antik yazar gottları german tayfalarına aid etmemiş ve her zaman da gottları germanlardan ayırmıştır. Gottların dili de ayrıydı, Got dilinin Almancaya yakın olmasını isbatlayan guya ki, kanıt XVII yy. sahtalaşdırılmış episkop Ulfilaya mal edilen "Gümüş Kitaba" dayanır. Bu kitabın da yazıldığı mürekkeb ise XVI y. icad olunmuşdur..!

Yani III yy. yaşamış Got episkopuna aid edilen "Gümüş Kitab" aslında kayb olmuş, ama bu gün Ulfilaya mal edilerek orijinal gibi sunulan saxta "Gümüş Kitab" ise XVII y. Almaniya'da Rozenkreyser tarikatının monastırında yazılmışdır.

Got tarihi konusunda yazmış ve aslen Got olan Romalı yazar Yordanes "Gotların Hun isimleri aldığını" yazmış. Ve hunlarında gotların kadınlarının cinlerle cinsi ilişkisinden dolayı peyda olduklarını da kayd etmişdir  

Yani gotlarla hunların akraba olduğunu ima etmiş. 

Gotlar bütün Avropaya ve hatta Kuzey Afrikaya da yayılmışlar. En çok da İspaniyada yerli halklarla karışmışlar. Almanların da etnogenezinde rol almışlar, ama almanlar kendilerine German deyirlerse, o zaman gotlarla direk bağları yoktur.

Yordanes kitabını çok imalı şekilde yazmış. Çünkü Roma sansüründen geçsin diye. Bir çok bilgileri satır altı kavranılır. 

Gotların İskitlerin bir kolu olduğunu yazar. 

Bu kol Balkanlardan Skandinaviyaya köç etmiş ve daha sonra Doğu Avropa steplerine inmişler. Mühtemelen İskitlerin bu kolu Skandinaviyada kaldıkları zaman yerlilerle de karışmışlar. Roma sansüründen keçsin diye Hunlar konusunda bu tür negatif bilgiler vermiştir.

Got tarihi sahtalaşdırılmış. Bu işin arkasında Rozenkreyser (gül ve haç) tarikatı durur. Bu gün elde olunan got metinleri aslında onlar tarafından uydurulmuş ve güya ki, klasik almanca gibi sunulur. 

Yani elimizde gerçek got metinleri yok ve bu yüzden gotca ne gibi bir dil olduğunu söylemek de zor. Yalnız Yordanes (Jordanes) ve diğer romalı yazar Prokopi'yin (Procopius) yazdıklarında bir takım gerçek gotca kelimeler vardır. Bunlar da etimolojik olarak Türkçe sözlerdir."

Elşad Alili / Türkolog/Dilci - Azerbaycan
Alili'nin diğer akademik makalesi : "Türkçenin Akadça üzerindeki etkisi"

Gayus Julius Caesar

Kay Sülalesinden

link

TÜRK BOYLARININ NASIL ZAMANLA BÖLÜNDÜĞÜ VE

HAYATLARINA FARKLI BİR ŞEKİLDE DEVAM ETTİĞİNİN EN GÜZEL ÖRNEĞİ.....

OĞUZ VE OGUR AYRIMIDIR

ÇUVAŞLAR - SABİRLER - OĞUZLAR - TÜRKLER - KAYI BOYU ...  LİNK

SARIŞIN VE MAVİ GÖZLÜ TÜRKLER

Kaşgarlı Mahmud'a göre : 

Kıpçaklar; Mavi gözlü sarışın Türkler,

Türk halklarının katalizör boyu

...Kumanların Asyadaki ilk vatanlarından garba doğru hareketleri 916 tarihinde şimalî Çinde teşekkül eden Kitay devletinin ortaya çıkması ile bağlı olduğu anlaşılıyor. Kitaylar gittikçe büyüyerek bazı Türk kavimlerini garba doğru itmişler; bunlar arasında Kumanlar da vardı. 10 uncu asırda İrtış boylarında Kimak (Kimek) adlı büyük bir Türk kavminin yaşadığını biliyoruz; bu kavmi şark kaynaklan Kıpçak adile zikrediyorlar; gerek Kimekler ve gerek Kıpçaklar Kumanların Asyada iken taşımış oldukları isimlerden başka bir şey olmasa gerektir. 

Galiba, şark müelliflerinin Orta Asyadaki kavimler hakkında malumat verdikleri zaman (9- uncu asırda) irtişa yakın yerlerde Kıpçak uruğu en kuvvetli bir zümre teşkil ediyor, ve bu adla oradaki bütün bir heyet tesmiye edilmişti; Avrupaya gittikten sonra, bilihassa 11- inci asır ortalarında, galiba ayni heyet içinde Kuman uruğu birinci yeri tutmuş, ve bundan dolayı Bizanslılarla Macarlara bu kavim Kuman adile tanınmıştır. 


Bu kavmin Asyadan Avrupaya hareketi zamanı ve bu yürüyüşün teferrüatına dair Marquart, ile Rasovskijnin, adlarını söylediğimiz, yazılarından malumat edinmek mümkündür; burada Kumanlarla fazla meşgul olmağa mevzumuzun çerçevesi müsait değildir. Yalnız, Türk tarihi bakımından çok enteresan olan bir mes’eleye temas etmeden geçmek istemiyoruz; o da - Kumanların beyaz ırkın en karakteristik evsafını haiz olmalarıdır. 

Yukarıda Kumanlara, Rusların, Almanların ve Ermenilerin "sarışın" bir kavim oldukları manasına gelen sözlerle tesmiye ettiklerini görmüştük. Kumanlar hakkında malumat veren bütün kaynaklar, bunların uzun boylu, gayet mütenasip vücutlu, güzel ve çok düzgün çehreli ve sarı saçlı olduklarını bildiriyorlar. El-Omarî, bunların gayet güzel ve bedenlerinin mütenasip olduklarını söylüyor; ayni veçhile, Kuman kadınlarının güzelliğine dair muhtelif kaynaklardan malumat ediniyoruz. 

Şair Nizamı Kuman kadınlarmın beyaz tenlerine meftun olduğunu bildiriyor; Şirvan - şah bir Kuman güzeli tarafından teshir olunmuştu; Gürci vekayinamesinden görüldüğü veçhile, Gürci kıralı David II. nin karısı olan bir Kuman kızı güzelliği ile temayüz ediyordu. Nihayet meşhur Rus halk destanı olan “ Slovo o Polku Igoreve" de “güzel Kuman kızlarından" bahsolunmaktadır. Kuman hanlarının Rus knjazlerini elde etmek için Kuman kızlarını hediye olarak gönderdiklerini biliyoruz. 

Rus knjazleri ailesine mensup bir kadın (Vladimir Monomachin torunu) Kuman hanı Başkordla evlenmek için Kievten Kuman yurduna kaçmıştı. Bütün bunlar Kuman ahalisinin dış görünüş ve beden teşkilâtı bakımından çok güzel ve yakışınklı bir kavim olduğunu ve bu güzelliğin de Çinliler mefhumuna göre değil “Avrupai, mefhuma göre, yani uzun boylu, mavi gözlü ve sarışın bir kavim olmak itibarile haizi ehemmiyet olduğu gürülüyor.

Kumanların halefleri oldukları kuvvetle ileri sürülen bugün Romanyada oturan Çangoların etraftaki diğer kavimlerden “sarışın olmaları, bazan keten gibi açık sarı ve kıvırcık, bazan da kırmızımsı saçlı ve mavi gözlerile" temayüz ettikleri kaydedilmektedir. Aynı surette Ural sahasına yakın bugünkü Kazak - Kırgızların bir kısmını teşkileden bazı “Kıpçak" uruğları arasında yer yer % 50 kumral ve kırmızımsı saçlı tiplere tesadüf edilmektedir. Kuman unsurlarının da iştirakile teşekkül eden bugünkü Kazan havalisindeki Türkler (Tatarlar) arasında, malum olduğu üzere, sarışın tiplere pek çok tesadüf edilmektedir. Çinlilerin Tang sülâlesi tarihinde, Orta Asyada saçları açık renkli, gözleri mavi ve Çinlilerin tabirince “maymunlara benziyen" bir Türk kavmi vardı; biz bunları o tarihlerde Kırgız olarak biliyoruz. 11-inci asır İran müelliflerinden Gerdizî Kırgızların saçları açık renkte olduğunu yazıyor. 

Görülüyor ki Orta Asyada beyaz ırkın hususiyetlerini tamamile muhafaza eden Türk zümreleri bulunuyordu. Çin ve İran kaynaklarında tesadüf edilen bu cins kayıtlar tarihçilerin nazan dikkatini celbetmişler; fakat Avrupalı alimler bu tiplerin Türklere ait olmayıp, önce “Hindo - avrupaî" bir kavim iken sonraları türkleşmiş olduklarını ileri sürüyorlardı. Marquart, Barthold, Pelliot, Grum - Grzimajlo hep bu fikirdedediler. Bilhassa Grum - Grzimailo bu hususta çok ileri giderek bu “arî„ kavmin kim olduğunu bile meydana koymak istemiştir. Ona göre Çinin şimalinde milâdî 4-üncü asra varıncaya kadar Dili veya Dinli adlı hâlis “hindo - avrupaî" bir kavim yaşıyordu ; bu kavim bilâhara Türkler ara­sında erimiş gitmiştir. Bu müellife göre, Kumanlar şayet doğrudan doğruya bu Dililerin halefleri değillerse, şüphesiz Dili kanı en çok bulunan Türk kavmi Kumanlardır. Orum- Grzimajlo Kumanların sarışınlıklarını bu suretle izah etmek istiyor. Fakat tarihte Çinin şimaline kadar her hangi bir “hindo - avrupaî" denilen kavmin gittiğini bilmiyoruz; tarih ve arkeologya araştırmaları Çinin şimalini ötedenberi Türk yurdu olduğunu gösteriyor. 

Grum - Grzimajlo nun dediği gibi, şayet, hakikaten Dinli adlı "mavi gözlü, sarışın„ bir kavim milâdın başlarında şimalî Çinde oturmuş ise, bunun eski hususiyetini muhafaza etmiş ve başka kavimlerlerle az karışmış halis bir Türk kavmi olması icap eder. Ve eğer Dinlilerle Kumanlar arasında hakikaten bir kan yakınlığı varsa o halde Kumanlar ve onların haleftleri en temiz bir Türk ırkını temsil ediyorlar demektir. Bu mesele, hali hazırda tarihî olmaktan ziyade antroplojik bîr meseledir. Cenubî Rusyadaki Kumanlara dair “kurganlar" yani kabirlerin ve Kumanlara ait maddî kültür bakayasının etraflıca tetkikinden sonra'ka’î hükümler verilebileceğinden, şimdilik bu problemleri olduğu gibi açık bırakmak en doğru bir yol olacaktır.

PEÇENEK TARÎHÎ

Dr. phl. Akdes Nimet KURAT 

(1903-1971, Tatar asıllı Türk tarihçi)

1937 BASKISI

*

"...Diğer yandan Türklerin sarışın ve açık renk gözlü olmasından bahseder. Afrasyab'ın bayrağında yaldızla işlenmiş yarım bir ay parlamaktadır der; "Mor menekşe zemin üzerinde, tepede yarım bir Ay'la altın işlemeli ipek bayrak....". Turan ve Çin kralı Argasp'ın ordusunda kullanılan bayrakta Türklerin totemi olan bir kurt resminin varlığı da Şehname'de zikredilmektedir...."

Şehname'de Türkler - Tadeusz Kowalski
Çev.Yrd.Doç.Dr.Harun Güngör

Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 1, YıI 1: 289-300

*

G.Grimaylo, eski zamanlarda Güney Sibirya'da yaşayan Turalar hakkında şöyle der: "Turalar genellikle orta boylu, sağlam bünyeli ve güçlüdürler. Yüzleri uzun, beyaz, saçları sarışın; burunları uzun ve düzdür. 
Burun yapıları genellikle kavislidir ve gözleri mavidir." 
(Grimaylo-Zapadniye Mongoliya i Uranxayski kray, Leningrad)


Oğuz destanının giriş kısmı şöyledir: 
"Bir gün Ayhan bir oğul çocuk doğurdu; çocuğun saçları ve kaşları siyah, gözleri mavi idi; 
ağzı kor gibi kızıl olup meleklerden bile güzeldi."

Turgun Almas
Uygurlar (Selenge Yayınları)

*

Çinliler sâde Kâşğar halkını değil, daha başka Orta ve şimal Asyalıları, bu arada Tölis ile Kırgız Türklerini de "yeşil-gök" gözlü ve "kırmızı saçlı" yani Europeoid görünüşlü olarak anlatmakta, hattâ Gök-Türk Hakanı Mukan 'ın (ölümü M. 572) lâcivert taşı gibi gözleri ve uzun kırmızı yüzünden bahs etmektedirler.


Acaba Kâşğar 'ın Karluk ili olduğu devrede bu görünüşteki güzellerin mevcûdiyeti mi Mascûdî'ye şu sözleri ilham ettirmişti : "Şu H. 332 yılında (M. 933)...(Türklerin) en güzel görünüşlü olanları, en uzun boyluları veçheleri hepsinden daha parlak olup sabah güneşini andıranlar Karluklardır" 


M. IX.-X. yüzyıl müslüman müellifleri Türkleri şöyle anlatır : olağan üstü bir beyazlıkta veya kırmızı yüzlü, küçük gözlü, ezik burunlu. Bazen kırmızı saçtan da bahsedilir....."Hu"-Türk dediğimiz Doğu Türk tipi ile Europeoidlerin karışmasından mütevellit bir görünüş arz edebilmekte idiler. Mongoloid husûsiyetleri olan, fakat parlak beyaz tenli, sarı saçlı, mavi gözlü kimseler hâlâ Kâşğar 'da dikkati çeker.

Dr.Emel Esin



*

Ammianus Marcellinus'da (4.yy):

"ALANLAR UZUN BOYLU, GÜZEL GÖRÜNÜMLÜ VE HAFİF SARI SAÇLIDIR. SİLAHLARININ HAFİFLİĞİ NEDENİYLE OLDUKÇA HAREKETLİDİRLER. DAHA SADE VE DAHA KÜLTÜRLÜ HAYAT TARZIYLA HUNLARLA TAMAMIYLA BENZEMEKTEDİRLER. ONLAR BARBAR GELENEKLERİNE GÖRE KILIÇLARINI YERE SAPLIYORLAR VE MARS'A OLDUĞU GİBİ KILICA TAPIYORLAR"

ALANS  - Turkish Tribes
"They are long, but they are almost all Halani and beautiful little blond hair, eyes, 
arms slightly tempered grim and terrible swift."
- Ammianus Marcellinus 4th c AD

SUMERIAN 

Ebih-II the Superintendent of Mari Syria, 2400 BC 

Paris Louvre Antiquities Syria

Gökyüzü, tüm toplumlarda ve dinlerde, sahip oldukları özellikler dolayısıyla, hep kutsal kabul edilmiş ve göğe yakınlık, kutsala yakınlık olarak nitelendirilip hep arzu edilen bir şey olmuştur.“Göğe bakmak, aydınlanmak demektir. Gök, ilkel insana gerçekte nasılsa öyle görünür: sonsuz ve aşkın. Gök, insanın ve yaşam gücünün temsil edemediği “bambaşka bir şeyi” yani sonsuzluğu, mükemmel bir biçimde temsil eder.” 

İlkel insana göre gök, uçsuz bucaksızdır. Ulaşmanın mümkün olmadığı kadar yukarıda ve her şeyin üstündedir. Aşkınlığının simgesi, sonsuz olmasından kaynaklanır. Yani gökyüzü, ‘ezel ve ebed’in simgesidir. Ezeli ve ebedi olmak ise her şeyden önce tanrı’nın sıfatıdır. Böylece gökyüzünün sahip olduğu sonsuz ve aşkın olmak, ezeli ve ebedi olup en yukarda bulunmak, aynı zamanda tanrının da özellikleri olduğundan tanrı ve gök kavramları hep bir arada anılmıştır. 

Dinler tarihçisi Mircea Eliade’ye göre, “en yüksek olmak”, tanrılara özgü bir niteliktir. İnsanın ulaşamadığı yukarı bölgeler, yıldızlı gök, tanrılara özgü aşkınlık, mutlak gerçeklik, sonsuzluk gibi ayrıcalıklara sahiptir. Bu tür bölgeler tanrıların mekânıdır: Bu bölgelere, ancak birkaç ayrıcalıklı kişi göğe yükselme ayiniyle ulaşabilir. 

Bazı dinlere göreyse buralar ölülerin ruhlarının gittiği yerlerdir. “Yüksek”, insanların ulaşamayacağı bir boyuttur; doğal olarak insanüstü güçlerin ve varlıkların sahip olduğu bir yerdir. “Tapınağın basamaklarını törensel olarak çıkan ya da göğe uzanan ayinsel bir merdivene tırmanan kişi artık insan değildir; ayrıcalıklı ölümlülerin öldükten sonra serbest kalan ruhları, göğe yükselirken insan olma durumundan sıyrılırlar. 

Yine Eliade’ye göre gök, varlığıyla aşkınlığı, gücü ve değişmezliği simgeler. Gök; yücedir, sonsuzdur, dokunulmazdır, güçlüdür. Çünkü yalnızca “yüce” olmak, “yükseklerde” bulunmak (dinsel anlamda) kudretli ve kutsal olmakla eşdeğerdir. Bu nedenledir ki; göğün kutsiyeti tanrının orada bulunmasından değil, göğün ezelden beri yüce, sonsuz ve erişilmez olmasından ileri gelir. Göğün bu özelliklerine hayranlık duyan insanoğlu, en büyük sığınağı olan tanrının mekânı olarak da gökyüzünü uyun görmüştür. “ ‘En yüksek’, ‘parlak’, ‘gök’ kavramları aracılığıyla uygar halklar tanrı düşüncesini ifade ederler. Tanrının aşkınlığı, göğün ulaşılmazlığı ezeliyeti, ebediyeti ve yaratıcı gücüyle ortaya konur.”

Abdülkadir İnan, eski Türklerdeki “tanrı” ve “gök” anlamlarına gelen “teñri” terimi hakkında şunları yazmıştır: 

“Eski Türkçede ‘tengri’ kelimesi göze görünen gök ve ‘Allah’ anlamlarını ifade etmiştir. Şimdiki Şamanistler nasıl ki bir dağı yahut bir ırmağı aynı zamanda bir ruh telâkki ediyorlarsa eski Türkler da göğü öyle, yani maddi bir varlık sandıkları gök ile yüksek ve büyük ruhu- Tanrıyla aynı şey telâkki etmişlerdir.”

Gök kelimesi aslında göğün rengi olan maviyi ifade etmektedir. Zamanla gök kelimesi hem göğün kendisini hem de mavi rengini karşılarken; tanrı kelimesi yaygın olarak ‘yaratıcı’ anlamını kazanmıştır. 

Göğün kutsallığı, doğrudan gök tanrıyla ilgili olmayan pek çok ayinde ya da mitte ortaya konmuştur. Bu ayinler ve mitler aslında göğün kutsiyetinin tanrısallıktan ileri gelmediğini, yükseklik ve aşkınlık özelliklerinden dolayı kutsal olduğunu ve göğün aslında sahip oldukları bu özelliklerden dolayı tanrı mekânı seçildiğini göstermektedir. “Kutsal gök, gök tanrısı ‘ikinci’ planda kalsa da ‘yükseklik’, ’yükselme’, ‘merkez’ simgeleriyle din alanında yer almaya devam etmiştir.”

Göğün sahip olduğu bu özellikler, aynı zamanda kendisine yakın olan her şeye de ayrı bir kutsiyet yüklemiştir. Dağ, göğe yakındır ve bu nedenle çift yönlü bir kutsallığa sahiptir....

Seniha SÖNMEZ

Türk Dili ve Edebiyatı,2008

"Kıpçaklar Guzlar'ın istila ettiği bölgeyi dolaşarak Aşağı Don, Dinyeper ve Dinyester nehirlerinin bereketli, tahıl yetiştirmeye müsait topraklarında kendilerine yeni bir yurt edindiler. İşte burada onlara Kuman veya Poloves ismi verilmiştir.

Çinliler Kıpçakları sarı saçlı ve mavi gözlü olarak tavsif ederler. Memluk hükümdarı Sonkor bile sarışın fakat Kıpçak orijinliydi. Macaristan'daki Kuman torunlarına parlak, lepiska kıvırcık saçlı ve mavi gözlü oldukları içi - aralarında esmerlerine rastlansa da- "çango" derler. Ruslar'ın taktıkları "Poloves" lakabı ise "polova" kelimesinden gelmektedir ki manası parlak sarı saç rengini andıran ufalanmış saman demektedir. 14.yüzyılda yaşayan bir Arap coğrafyacısına göre "Kıpçaklar kendilerine has dindarlıkları, cesaretleri ,çevikleri, güzel çehreleri ve düzgün yüz hatları ve asaletleriyle diğer Türkler'den ayrılırlar." Şu halde Kıpçaklar tipik Avrupaoid oluşlarıyla güney komşuları Türkmenler'den ayrılırlar. Ruslar ilk defa 1055'de onlarla çarpışıp barış anlaşması imzaladıkları dönemde ak gözlü ve sarı saçlı halleriyle dikkat çekmişlerdir." ...


L.Gumilev
Hazar Çevresinde Bin Yıl

***

Blue Eyes ; "God Shall Protect Us, God is With Us"

Sumerians believed that the Gods lived in the blue sky. The figures of the Gods/Kings/Priests are inlaid with blue eyes. 

The evil eye what we know as NAZAR is coming from the Sumerians Culture. They are also the first civilization that used glass in Mesopotamia in 3500 BC. In many colors many glass beads were found with the excavations.

With the last resources, we know that they are the Turkic Tribe.*

According to the archaeological remains of the Sumerians ;they migrated mostly in Eastern Anatolia and Azerbaijan in the southern part of the Caspian Sea and north of Turkestan. In the time of Alexander the Great, they migrated for the second time to Anatolia and Azerbaijan.

The Blue Eye NAZAR have nothing to do with MEDUSA the Gorgon. It is an another story....

SB.

The Sumerians. Possibly as early as 8000 B.C.E., an ancient race lived in Mesopotamia, also known as the "Fertile Crescent," between the Tigris and Euphrates Rivers. These people were the Sumerians. They made astronomical observations and developed astronomical theories that were later borrowed by invading Semitic people from the North and West. Sumerians invented a form of writing in clay with a wedge-shaped stylus that was an evolution of their earlier pictographs. This stylus writing in clay is called cuneiform, from the Latin words cuneus, "wedge," and forma, "shape."

By the time of classical Greece, the Sumerian race had been completely forgotten. In 1846, Sir Henry Layard (1817-1894) visited archaelogical digs in the ancient Assyrian city of Nineveh. He found many clay tablets with cuneiform writing. They could not be interpreted at the time but realizing their historical importance, he sent what he found to the British Museum.

A Londoner named George Smith (1840-1876) heard of these mysterious ancient inscriptions, and devoted his spare time to studying them at the British Museum. He deciphered tablets found by Layard and others, and the British Museum gave him a permanent position because of his successes.

The cuneiform tablets proved to be an invaluable treasure trove. They were remains from the library of Ashurbanipal (668-626 B.C.E.), an Assyrian king who had all existing cuneiform tablets in the kingdom collected and copied. Thus the library contained a very complete chronology of the earlier Semitic Babylonian dynasties and their culture. Older Sumerian works that still existed were also copied.

George Smith is probably most famous for deciphering the Babylonian Epic of Gilgamesh (Bilgamesh), which included an account of the Biblical Flood. (Later, in 1914, Arno Poebel announced the deciphering of an earlier Sumerian tablet from Nippur that also described the Biblical Flood.) Smith's keen insights allowed him to decipher abbreviations that Sumerians and Babylonians used in astronomical tables. In 1876, George Smith became ill and died while on a final mission searching for missing tablets in the area surrounding Nineveh.

As the texts were deciphered, it was realized that the Semitic Babylonian was mixed with an unrelated language. This turned out to be Sumerian. George Smith published the "Annals of Assur-bani-pal" in 1871, and once again the world learned of the ancient Sumerians.

The Sumerians referred to themselves as the "Black Heads" (as did later Babylonians). Statues of Sumerians that have been excavated appear similar to some statues from ancient India. Since deciphering cuneiform, Sumerian has been classified as a Turanian language, unrelated to Semitic or Indo-European languages. 

One quality ascribed to their god En-lil was "Father En-lil, Shepherd of the Black Headed People.".......

SUMER/SÜMER/KENGER/SUMERIAN - MESOPOTAMIA = TURANIAN

"The wonderfull system of writing, called from the shape of the characters, cuneiform , or wedge-shaped was invented by the orginal Turanian inhabitants of Babylonia..."

(page 16)

"It is generally supposed that Babylonia was peopled in early times by Turanian tribes (tribes allied to the Turks and Tatars) and that these were conquered and dispossessed by the Semites..."

(page 34)

ANCIENT HISTORY FROM THE MONUMENTS - 

THE HISTORY OF BABYLONIA by GEORGE SMITH - BRITISH MUSEUM

Muazzez İlmiye Çığ / Türkiye- Sumerolog

Prof.Dr.Saleh SULTANSOY/ Azerbaycan

Turanian is the name of the Turkish Tribes,  (Tur / Tar is the root word for Turk ; first to be seen 5000 years ago, in Assyrian tablet as Tur-uk-ki.

Kipchaks (Kıpçak-Qıpchak), one of the Turkish Tribes, in Chinees sources : "people with blue eyes"

//TURKİSH TRIBE

//BLUE EYES MAY PROTECT US

Amerika'da "Türk Başı" Binası / Pruva Heykeli

Turks Head Building 

built in 1913, one of the oldest skyscrapers in Providence.

The figurehead, which came from the ship "Sultan", depicted the head of an Ottoman warrior. Whitman's store was called "At the sign of the Turk's Head". The figurehead vanished in a storm and today a granite replica of the original "Turk head" is found on the belt course between the third and fourth floors.

The historic Turk's Head Building is located in the heart of the Financial District, near Financial Plaza.

link

...

Bir gemiye yerleştirilen pruva heykeli hizmet süresi boyunca asla yerinden çıkartılmaz, hizmet dışı kalan gemilerin heykelleri ise başka gemilerin pruvasında kullanılmazdı; bu nedenle heykelleri ve kabartmaları, dekoratif birer obje olarak binalara asılmışlar.

Bu geleneğin ilginç bir örneği olan figür, bugün hala Rhode Island eyaletinin başkenti Providence'de bir binanın girişini süslüyor.

1913 yılında inşa edilen ve "Turks's Head" diye anılan binanın giriş cephesinde "Sultan" isimli bir geminin Türk denizcisi büstü şeklindeki pruva heykeli yerleştirilmiş.

Bugün binanın ön cephesinde görülen figür, heykelin aslına sadık kalınarak yapılmış granitten bir kopyası, çünkü orjinal ahşap heykel fırtınada düşüp parçalanmış.

Tarihin Sessiz Tanıkları : Pruva Heykelleri

link

DOLMENLER / TUMULUSLER / JADE TAŞI TURANİDİR

AVRUPALILARIN ATALARI TÜRK'TÜR

"Plos Biology" bilim dergisi, 19 Ocak 2010 günü yayımladığı "Avrupalı'nın Baba Tarafından Soyçizgisinde Baskın Neolitik Köken" (A predominantly Neolitic Origin for Eurpean Patemal Lineages) başlıklı bir genetik raporda; Avrupalıların yaklaşık 10.000 yıl önce Taş Devri'nin sonlarına doğru Yakın Doğu ve Anadolu'dan göç edip Avrupa'ya yerleşmiş olan çiftçilerin torunları olduklarını duyurdu.

Giderlerini İngiliz "Wellcome Trust" un karşıladığı, İngiltere, Fransa ve İtalya'dan 15 biliminsanı tarafından 110 milyon Avrupalı erkeğin DNA'larıyla karşılaştırılarak yürütülen araştırmanın sonucu buydu.


İngiliz İndependent gazetesi, bu bilimsel çalışmayı eşi görülmemiş bir hızla (!) "Plos Biology" dergisiyle aynı gün yayımlamış; "Yerleşimci Çiftçiler Nasıl Avrupa Erkeklerinin Babası Oldu" (How Settler Farmers Fathered Europe's Males) başlığıyla okuyucularına duyurmuştu. Habere göre, 10.000 yıl önce, Avrupa daha Paleolitik evreyi bile aşamamış avcılık ve toplayıcılıkla geçinen ilkel yabanıl toplulukların yurdu iken ; Yakındoğu'da , Anadolu'da, Neolitik evreye çoktan ulaşmış çiftçilik yapan uygarlar, erkekler; göç edip Avrupa'ya gelmişler; İrlanda'ya dek bütün Avrupa'ya yayılmışlar; Avrupa'daki yabanıl erkekleri yok edip onların kadınlarıyla çiftleşerek çoğalmışlardı.


"Wellcome Trust", yayılması için de etkinlik göstermiş olmalı ki, bu rapor, İngiltere'den hemen bir gün sonra Türkiye'de yayımlandı.

Hürriyet'in 20 Ocak 2010 günlü "Avrupalı erkeklerin kökeni Anadoluymuş" başlığıyla verdikleri haberde; "İngiltere'de Leicester Üniversitesi tarafından gerçekleştirilen bir gen araştırması, Avrupalı erkeklerin büyük bir bölümünün anadolu'dan geldiğini ortaya çıkardı. Erkeklerin Y kromozomları üzerinde gerçekleştirilen araştırma, bugünkü Avrupalı erkeklerin, 10 bin yıl önce Anadolu ve Ortadoğu'dan Avrupa'ya gelen ilk çiftçilerin torunları olduğunu gösterdi." deniyordu.


Tıpkı İskoçyalılar gibi, yüzyıllardır kendilerini Asyalı İskitlerin soyundan geldiklerini savunan İrlandalılar, büyük ilgi gösterdikleri bu raporu 6 Şubat 2010 günü yayımlanan Irısh Independent gazetesinde; "Neden kebab sever olduğumuz anlaşıldı" (So what we love kebabs), "Yeni araştırma bu hafta İrlandalıların Türk çiftçilerin soyundan geldiklerini iddia ediyor" (New research this week claims Irishmen are descended from Turkish farmers) başlıklarıyla okuyucularına duyurmuşlardı.


Günlük basında böylesi değerlendirmelerle duyurulan bu raporu bulup okudum. Bu genetik araştırmayı yapan İngiliz, Fransız ve İtalyan bilginler, Avrupalılar'ın, Orta Asyalı değil de Anadolulu Türklerin torunu olduğu savını, yedi yıl önce yapılmış "Excavating Y-chrmosome haplotype strata in Anatolia" başlıklı bir başka DNA raporuna dayandırıyorlardı. 


13 Haziran 2003 tarihli bu DNA raporunu da buldum ve okudum. Türkiye'nin İstanbul dahil 95 yöresinden 523 erkeğin DNA'ları üzerinde yapılan çalışmanın sonucu olan 2003 raporunda, bilginler ; Türkiye'deki erkeklerin yüzde 94,1'inin uzak atalarının Orta Asya kökenli olmayıp, Yakın Doğulu ve Avrupalı olduğunu; topu topu yüzde 3,4'lük minicik bir bölümünün uzak atasının Orta Asya kökenli olduğunu savunuyorlardı.


İncelenen 523 DNA'dan 359'unun kan bankalarından, 61'inin babalık kliniklerinden (paternal clinic) 103'ünün İstanbul Üniversitesi öğrencilerinden sağlandığı belirtilen 2003 raporunda, günümüz Türkiye'sinde yaşayan erkeklerin DNA'ları onbin yıl öncesinin Çatalhöyük ve Öküzini gibi Orta ve Kuzey Anadolu Neolitik dönem topluluklarıyla bağlantılandırılıyordu.


2010 raporunda Avrupalı erkekler "10.000 yıl önce Yakındoğu'dan, Anadolu'dan gelen çiftçilerin torunları" olarak nitelenirken ; bununla Asya kökenli Oğuzların vs.kastedilmediği, 2003 raporundan anlaşılıyordu.

Avrupalıları, 10.000 yıl önce yerleşik çiftçiliğe geçmiş dünyanın ilk uygarları yapan bu 2010 raporuna göre ; Avrupalılar, Yakındoğu'da, Sümerlerden bile önce Anadolu'da yaşamış olan Neolitik Çatalhöyüklülerin torunları sayılıyor ve böylece Anadolu "AVRUPALININ BABASININ MALI" oluyor.


Buna göre, ileride üçüncü bir emperyalist paylaşım savaşı patlak verecek olursa, Avrupa orduları ,"Torunlar, babalarının topraklarına dönüyor!" çığlıkları atarak, Yakındoğu'yu ve Anadolu'yu işgal edebilecek ; Asya kökenli Türkleri "Avrupalıların onbin yıl önceki babayurdu olan Anadolu'ya sonradan gelip zorla yerleşen işgalciler" olarak damgalayıp, Anadolu'dan atabilecektir ; tıpkı Adolf Hitler "babayurdumuz" dediği Orta Asya'yı Tibet'e dek işgal etmeyi tasarladığı gibi...


Avrupalı emperyalistlerin 1876'dan başlayarak öne çıkardıkları, Etnoloji Profesörü Georges Poisson'un 1939'da yayımlanan "Avrupa İskan Tarihi" (Le Peuplement de L'Europe) yapıtıyla kesin biçimini alan, Asya kökenli Turanlılara düşmanlıkla örülmüş Hint-Ari Avrupa Tarih Tezine kanıt uydurmaya yönelik genetik raporlarda, amacın "tarih tezini kanıtlamak olduğu, raporların girişinde ve sonunda özellikle belirtilmektedir.



Anadolu Türklerini 10.000 yıl önce Anadolu'da yaşayan Çatalhöyük insanlarıyla bağlantılı (!), fakat Orta Asya ile bağlantısız gösteren genetik raporlar (!);


ilginç bir biçimde, "Türkiye nüfusunun ezici çoğunluğunun gerçekte Türk kökenli olmadıkları, bin yıl önce Orta Asya'dan Anadolu'ya gelen bir avuç vahşi Türk'ün (!) korkusundan dinini ve dilini değiştirmiş Hıristiyanlar'dan oluştuğu" gibi iddiaları kanıtlamakta kullanılmaktadır.


Oysa, yıllardır sürdürdüğüm araştırmalarda ben, Çatal Hüyük kazılarındaki kimi buluntuların, Atatürk'ün Anadolu'yu en az 7000 yıllık Türk yurdu olarak niteleyen görüşlerini doğruladığını gördüm. Genetik raporların arkeolojik kanıtlarla nasıl çeliştiğini göstermek üzere, Çatal Hüyük'te bulunan 10.000 yıl önce taşa yapılmış bir pars resminde, Oğuzların Yazır boyuna ait damgaya benzer desenlerin bulunduğunu, şimdi ilk kez burada kanıtlarıyla açıklıyorum. (!)

Yukarıda sözünü ettiğim genetik raporları okurken - ışıklar içinde yatsın - Atilla İlhan geldi gözlerimin önüne. On yıl önce bir televizyon kanalının yayın danışmanlığını yapmakta olan Atilla Ağabey, haftalık düzenli görüşmelerimizden birinde , "United States of İrtica" (İblisin Kıblesi) kitabımı belgesel film metnine dönüştürmemi istemiş ; yazdığım metin "Unutulan Yıllar" adıyla televizyon belgeseli olarak çekilmişti.


Büyük ilgi gören belgeselin birinci bölümü gösterildiğinde, Batılılar belgeselin gösterimden kaldırılmasını istemişlerdi. Atilla Ağabey'e göre ; İngiltere Birleşik Krallığı'nın 1876'da Liberal Parti önderi W.E.Gladstone'un ağzından dillendirmeye başladığı "TÜRK IRKINI AVRUPA'DAN KOVUP ASYA'YA SÜRECEĞİZ !" görüşünün; 1919 Sevr Bildirisi'nde tıpkısıyla yinelendiğini vurgulamış olmam, Batılıları kızdırmıştı.



Batının, 1876 sonrası yoğunlaştığı Asya ve Türk karşıtı ırkçı tarih tezlerini günümüzde yeniden parlatıp, üzerine "genetik yoldan, bilimsel olarak kanıtlanmıştır" damgası yapıştırarak piyasaya sürmeye davrandığını görünce; 1876 öncesinde kalmış, fakat uydurma genetik kanıtlamalardan çok daha güçlü kanıtlardan oluşan unutturulmuş "Turani Avrupa Tarih Tezi''ni anımsatmak boynumuza borç oldu:


Yüzyıllarca Türk karşıtlığını kana döle soya değil de din ayrılığına dayandıran Batı' da, ilk kez 1798 Mısır Seferi sırasında Napolyon "Türk ırkı" ile "İslam dini"ni birbirinden kurnazca ayırmış ve "İslam dinine dost; Türklere düşmanız!", "Mısır'daki Müslüman Arapları, Türk ırkının pençesinden kurtaracağız" çığlıklarıyla, elinde Kur' an. kendisini de Müslüman olmuş gibi göstererek, Mısır' ı işgal etmişti.


O sırada İngiltere, Rusların Orta Asya Türk ülkelerini işgal edip İngiliz sömürgesi Hindistan'ın kuzey sınırlarına dayanarak bu sömürüden pay istemesini önlemek amacıyla; Osmanlıyı ve Orta Asya Türklerini Rus yayılmasına karşı kalkan olarak kullanıyordu. Napolyon'un Türklere karşı "ırksal düşmanlık politikası"na o yıllarda bu nedenle karşı çıkan İngiltere, Osmanlı'yla birlik olup, Napolyon'u Mısır'dan kovacak; kısa süre sonra Fransa, yeniden İngiltere ve Osmanlı'yla dost olacak ve 1850'1erde, Türk-İngiliz-Fransız üçü bir olup Rusya'ya karşı savaşacaklardı.


İngilizler'in Rusya'yı başdüşman, Osmanlıyı ise Rusya'ya karşı doğal yandaş olarak gördüğü o yıllar, arkeolojinin en parlak yıllarıydı. Kazı bilimciler, tarihçiler, dil bilimciler, soy bilimciler, Rusya'ya karşı Osmanlı - İngiliz - Fransız yakınlaşması ortamından etkileniyor; eski uygarlık araştırmaları sırasında Asya kökenli toplumlara, Turanlılara, Türklere onur verici buluntularla karşılaştıklarında, bunları yüksek sesle duyurmaktan ve yayınlamaktan çekinmiyorlardı.

Sir Austen Henry Layard, Rawlinson gibi bilgin-diplomatlar, 1800 - 1880 arası yapılan arkeolojik çalışmalarda, Asur, Babil, Sümer, vb. gibi eski uygarlıkların kalıtlarını gün yüzüne çıkartmış; bu uygarlıklarda Asya kökenli, Turani toplulukların yapıcı etkisi bulunduğunu kanıtlarıyla duyurmuşlardı. Bu kazılarda Sir Austen Henry Layard'ın danışmanlığını yürüten İskoçyalı Mimar James Fergusson da (d:1808-ö:1886) Asyalılar'ın hakkının Asyalılar'a, Turanlılar'ın hakkının Turanlılara verilmesinin hoşgörüyle karşılandığı 1876 öncesi dönemde, dünyanın her yerindeki en eski uygarlık kalıntılarını, özellikle de taş anıtları ve gömütleri incelemeye odaklanacak; "Hindistan'ın Kesme-taş Tapınakları" (The Rock-cut Temples of lndia) adlı ilk kitabını 1845'te yayımlayacaktı.


Yaşamının büyük bir bölümünü adadığı eski çağlar mimarisi çalışmalarının sonunda, Fergusson; 6000 yıl önce Avrupa'da Aryanların değil, Asya kökenli Turanlıların egemen olduklarını; Kristof Kolomb'dan çok daha önce Bering Boğazı'nı geçerek Amerika kıtasını keşfetmiş olan bu Asya kökenli Turanlıların, kendi gelişmiş uygarlıklarını ve inançlarını, binlerce yıl önce, Ortadoğu, Kuzey Afrika, Avrupa ve Amerika kıtası dahil bütün dünyaya yaydıklarını; bilimsel kanıtlarla gözler önüne serecek, -ve sıkı durun- Aryan Irkçılığına karşı Turan Irkını yücelttiği, Avrupalı'nın atalarının Hint-Ariler değil Turanlı Türkler olduğunu savunduğu çalışmalarından dolayı, "İngiltere Kraliyet Mimarlar Enstitüsü"nce (Royal İnstitııte Of British Architects-R.I.B.A) Altın Madalya ile ödüllendirilecekti.



1876 öncesi dönemde Türkleri Rus yayılmasına karşı tampon olarak değerlendiren İngilizler, Turancılığın yaratıcılarıydı ve İngiltere Kraliçesi, Rus karşıtı Turancı İngiliz bilgin ve diptomatlara "Sir" ünvanları dağıtıyordu.


Londra'da yayımlanan "Tüm Ülkelerdeki Doğal Taş Anıtlar" (Rude Stone Monuments In All Countries) kitabına yazdığı 1 Aralık 1871 günlü önsözde "Turancı" James Fergusson; İngiltere, İrlanda, İskoçya, İskandinavya, Kuzey Almanya, Fransa, İspanya, Portekiz, İtalya, Cezayir, Libya, Akdeniz Adaları, Malta, Sardunya, Balearic Adaları, Batı Asya, Filistin, Sina, Arabistan, Anadolu, Çerkezya, Asya çölleri, Kabil, Hindistan, Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Peru'daki bulunan 234 taş anıtı ve gömütü irdelediği bu kitabını, İrlanda konusunda Sir W. Wilde, Eugene Conwell ve Mr. Moore'un; İskoçya konusunda Edinburg'lu John Stuart ve Sir Henry Dryden'in; İsviçre konusunda Prof. Save ve Mr. Hildebrand'ın; İspanya konusunda M. Riano ve Sir Bartle Frere'in; Malta konusunda C. Collinson'un, Madras konusunda Mr. Walhouse'un, Bombay konusunda Mr. Burgess'in görüşleri ve katkılarıyla oluşturduğunu bildiriyor.


Turan ırkının ve kültürünün binyıllar önce tüm dünyada ve özellikle de Avrupa'ya egemen olduğu görüşünde yanlız olmadığını duyuruyordu. 

BİNLERCE YIL ÖNCE AVRUPA TOPRAKLARINDA İLK MİMARİ YAPITLARI, DOLMNELERİ, TÜMÜLÜSLERİ, KURGANLARI İNŞA EDENLERİN  HİNT-ARİ IRKTAN (ARYANLAR) OLMAYIP, TÜRKÇE KONUŞAN TURANİTLER OLDUĞUNU SAVUNAN FERGUSSON ; bu savını, taş yapıların kurulduğu yerlerin adlarının, sonu "ak" sesiyle biten Türkçe kökenli sözcükler olduğunu göstererek kanıtlamıştı.


Avrupa’da her nerede binlerce yıl önce dikilmiş taş anıt ve gömüt varsa, o yerlerin adları ezici çoğunlukla sonu “ak” sesiyle biten Türkçe sözcüklerden oluşuyordu. 


M.Bertrand’ın 1864’te Fransa’nın 31 yöresinde saptadığı 2.225 dolmenin 517’si, adlarının sonu Türkçe “ ak” ile biten yerlerde bulunmuştu. Yer adları üzerinde yapılan bu çalışma titizlikle sürdürüldüğünde, binlerce yıl önce kurulmuş dolmenlerin bulunduğu daha çok sayıda yer adının Türkçe olduğu ve Avrupa’nın Hint-Ariler öncesi Asya’dan gelen Turanlı Türklerin yurdu olduğu gerçeği ortaya çıkacaktı. 


Hem dilbilimsel, hem tarihsel kanıtlarla Avrupalının atalarının Turanlı Türkler olduğunu savunan Fergusson, onları “Dolmenler inşa Eden Turan Irkı” (özgün İngilizce metinde, aynen; “Dolmen building Turanian race”) ve “damarlarına turanlı kanı karışmış bir ırk” (özgün ingilizce metinde, aynen; “a race with any taint of Turanian blood in their veins”) sözleriyle niteliyordu. 


İskoçyalı bilgin James Fergusson, 1872’de yayımlanan kitabında bu nitelemeleri yaparken, kendi damarlarında Asyalı (turanlı) İskit kanı dolaştığı inancındaydı; çünkü yüzyıllarca önce İskoçyalılar, Papa’ya gönderdikleri 6 Nisan 1329 günlü dilekçelerinde, kendilerinin Asyalı İskitlerin soyundan geldiklerini, “İskoç” (Scoth) sözcüğünün “İskit”in (Scyth) özgün biçiminden başka bir şey olmadığını, resmen bildirerek Kilise kayıtlarına geçirtmişlerdi. 


Komşuları İrlandalılar da aynı biçimde, yüzyıllar öncesinden kökenlerinin Asyalı, Turanlı olduğunu belirterek övünmekteydi.

Rus yayılmacılığına karşı Osmanlı’yı kullanma politikası izleyen İngiltere’nin Osmanlı’da bir tek Turancı’nın dahi belirmediği o yıllarda, İngiltere’de yükselen değer olup çıkan bu Turancılık’ı ödüllendirmekten başka seçeneği yoktu. James Fergusson, Avrupa’nın uygarlık kökenlerinin Asya’da Turanlılarda olduğunu şu sözlerler vurguluyordu: 


* “Asya’dan, Çin’den başlayarak, Tataristan’da, Hindistan’da, İran’da Moğollar, Yunanistan’da Pelasgi’ler, İtalya’da Etrüskler, Avrupa’daki gömütleri inşa edenler, hep Turanlılardır.”(a.g.e.-sf.30,31) 


* “Dolmen inşa eden ırk, ya da diğer bir deyimle, damarlarında Turan kanı karışan ırk, dünyanın en uzak köşelerine egemen olmayı sürdürdü; 8. ve 9. yüzyıllada İngiltere ve Fransa’ya, 11. ve 12. yüzyıllarda İskandinavya’ya egemen oldu.” (a.g.e-sf.507) 


* “Turanlıların egemen olduğu yerler, Aryanların hiç bir zaman yerleşmemiş olduğu yerlerdir. Avrupa’daki dolmenleri inşa edenler, kesinlikle Aryan ırkından değildirler; Turanlı kanı ve ırkı Avrupa’da son dönemlere dek en geniş biçimde yayılmıştır. “ (a.g.e-sf.508)



James Fergusson’un, Avrupalıları “damarlarına Turan ırkının kanı bulaşmış insanlar” olarak niteleyen bu görüşlerini 1872 yılında kitaplaştırıp yayımlanmasından sonra, Fransız Doğubilimci David Leon Cahun (1841-1900) da “Turani Avrupa Tarih Tezi”ni benimseyecekti. 


1873 Doğubilimciler Uluslararası Kongresi’nde, Asya kökenli Turan ırkının, tarihöncesi dönemde Avrupa’ya göç ederek yerleştiğini savunan L. Cahun, 1875’te verdiği “Fransa’da Ari Dillerden Önce Konuşulan Dilin Turani Kökeni” (Origine Touranienne De L’ldiome Qui A Precede En France Les Langues Aryennes) başlıklı konferansta, Fergusson’un “Turani Avrupa Tarih Tezi”ni yeni kanıtlarla destekleyerek savunurken, şöyle diyecekti: 


“Turani adı verilen ırkın tarihöncesi göçleri ve yerleşimleri 1873 yılında yapılan Uluslararası Doğubilimciler Kongresi’nde sunmuştum. Leon de Rosny’nin dilbiliminden çıkarsadığı yargı ve sonuçlar ile benim ondan habersiz jeoloji, coğrafya ve antropolojiden çıkardığım yargı ve sonuçlar, hayret verici biçimde örtüşmektedir. Himalaya’nın Kafkas’ın Balkanlar’ın ve Alplerin kuzeyinde, Japonya’dan Bohemya’ya dek geniş bir alana yayılmış bu ırkın çok uzak dönemlerde kullandığı dili yeniden oluşturmaya giriştim. İngiliz Arkeolog Fergusson’a göre Keltler, Galler, Kimriler gelmezden önce Avrupa’ya yerleşmiş bir insan ırkı vardı ki onların yer adları “ak” takısıyla biterdi. 


Galler gelmeden önce tarih öncesi dönemlerde Fransa ve İngiltere’ye yerleşmiş olan bu ırk kimlerdi? Fergusson’un bulduklarından çok daha fazla sayıda “ak” ile biten yer adı buldum. Bunlar Ari dillerde anlamı bulunmayan, fakat Turani (Finno-Japan) dillerde anlamı bulunan sözcüklerdir. Kökleri Türkçe’dir. Ben, Avrupa’nın Ari öncesi dilinin anahtarının Orta Asya’da olduğunu, kökenini orada aramak gerektiğini şimdiden ilan edebilirim.”



Avrupa uygarlığını Arilerden önce Asya kökenli Turanlıların binlerce yıl önce Avrupa’ya göçüyle başlatan ve Fransa’nın binlerce yıl önce Türkçe konuşan Asyalı Turanlıların yurdu olduğunu savunan Leon Cahun, aynı yıl Fransız Akademisi Ödülüyle taçlandırılacaktı.


Avrupa'yı uygarlaştıran Turanlılar görüşüne karşı ilk başkaldırı, 1876 Eylül'ünde, o tarihte muhalefette bulunan İngiliz Liberal Parti önderi William Ewart Gladstone'dan gelecekti.


Turanlı kökenleriyle övünen bir İskoç ana-babanın çocuğu olan Gladstone, 1868-1874 yılları arasındaki ilk Başbakanlığı sırasında "Turani Avrupa Tarih Tezi"ne karşı çıkmamıştı. 


1873 yılında Rus ordularının Orta Asya'da ilerleyerek Türk yurdu Hive'yi ele geçirip İngiliz sömürgesi Hindistan'ın kapılarına dek dayanması üzerine, İngiltere, Türklerin ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Rus yayılınasına engel olamayacak denli güçsüz olduğunu görmüş; "Rusya'ya karşı tampon Türk" politikasını gözden geçirmeye başlamış; tam bu sırada Osmanlı Padişahı Abdülaziz de 1875'te İngiltere'ye dirsek çevirerek Rusya'yla birlik olmaya davranınca, Türklerden umudunu büsbütün kesen İngiltere; o güne dek sürdürdüğü "Türkleri destekleyip Ruslara saldırtma" politikasını terk ederek, Ruslara yanaşmaya ve onlara; Hindistan'a dokunmamanız koşuluyla Osmanlı'dan beğendiğiniz yerleri almanıza, özellikle Balkanlar'da yayılmanıza ses çıkartmayız, demeye başlamıştı.


İşte İngiliz Liberal Parti önderi Gladstone'un, 1876'da Türklere karşı ırksal düşmanlık propagandasına başladığı ortam buydu. 6 Eylül 1876'da Londra'da yayınlanan "Bulgar Katliamı ve Doğu Sorunu" (Bulgarian Horrors and the Question of the East) kitabında, Napolyon'un Mısır Seferi'nde kurnazca sahneye koyduğu "İslam'a sözümüz yok, saygımız var; Türkler vahşidir, onları yok edeceğiz" politikasını benimseyen Gladstone; "insanlığın insanlık dışı örneği" olarak damgaladığı Türkleri, tarih boyunca bütün uygarlıkların yıkıcısı olmuş insanlık düşmanı bir ırk, olarak niteliyordu. 


"Turani Avrupa Tarih Tezi"ne kökten aykırı bu görüşler, gerçekte İngiltere Krallığı'nın o tarihte benimsediği "Türk karşıtı - Rus yandaşı" yeni devlet politikasının, yeni uluslararası stratejinin, Gladstone aracılığıyla duyurulmasından başka bir şey değildi.
  

Gladstone bu "tarihsel-stratejik" çıkışı yaptığı 1876'da iktidarda değil muhalefette olduğundan, sözlerinin "Turani Avrupa Tarih Tezi"ni savunan bilginler üzerinde caydırıcı bir etkisi olmayacaktı. Onlar, Asya kökenli Turanlılar'ın binlerce yıl önce Avrupa'ya gelip yerleştiğini ve Avrupalıların ezici çoğunluğunun Turan soyundan geldiğini yalnızca yer adlarıyla değil, aynı zamanda kazı bulgularıyla da kanıtlayacaklardı. 

Avrupa'da her nerede kuruluşu 6000 yıl önceye dayanan bir taş anıt ya da gömüt bulunmuşsa, orada yapılan kazılarda, Orta Asya Türklerinin eski çağlarda "Yada Taşı" dedikleri; hemen bütün Avrupa dillerinde "Jade" (okunuşu: "Yade") olarak adlandırılan; Farsların "Yeşm" dedikleri, bugün Anadolu Türkçesi'nde ''Yeşim Taşı" dediğimiz sert taştan yapılma baltalar ve Turkuvaz taşından gerdanlıklar bulunmuştu.


İngiltere’de, Fransa’da, İspanya’da, Portekiz’de, İtalya’da, İsviçre’de yapılan kazılarda ve dahası Schliemann’ın 1870’lerin başında kazdığı Truva’da, “Jade” taşından yapılmış çok sayıda balta taşı ve gerdanlık gün yüzüne çıkartılmıştı. 

Bilim adamları, bu yeşil renkli taşın ne olduğunu, binlerce yıl önce kimi eşyaların neden bu taştan üretildiğini; taşın o çevrelerde bulunup bulunmadığını araştırmış ve çok çarpıcı bir sonuca ulaşmışlardı: Çanakkale’den, Truva’dan, Avrupa’nın en batı ucuna dek, geçmişi binlerce yıl öncesine dayanan bütün yerleşimlerde bulunan “Jade” taşı baltaların kaynağı, Orta Asya’da, Sibirya’da, Türklerin yaşadığı topraklarda bulunuyordu. Arkeologların Avrupa kazılarında gün yüzüne çıkardıkları Jade taşından balta başları ve gerdanlıklar, Asya kökenliydi.


Türk karşıtı İngiliz politikacı Gladstone’un yakın arkadaşı Henry Schliemann, 1871,72,73,78,79 yıllarında gerçekleştirdiği Truva kazılarında bulduğu Jade taşından baltaları, diğer buluntularla birlikte, Amerikan Kongresi’nin 1880 yılında çıkardığı bir kararname doğrultusunda, Washington’da Kütüphaneciler Kongresi İşliğinde bilginlerin incelemesine sunmuş; 


Buluntuları inceleyen Rudolpf Virchov, Max Müller, A.H. Sayce, J.P. Mahaffy, H. Brugsch-Bey, P.Acherson, M.A. Postolaccas, M.E. Burnouf, F. Calvert, A.J. Duffielt, J. Schmidt; T. von Heldreich, F. Kurtz’dan oluşan bilginler, Jade taşından baltaların Truva’ya nereden gelmiş olabileceği konusunda kıyasıya tartışmışlar; Truva’da bulunan Jade taşı baltaların Asya’da üretilip Truva’ya getirildiği konusunda görüş birliğine varmışlar; yalnızca Hint-Arilerce mi yoksa Türk-Turanilerce mi getirildiği konusunda ikiye ayrılmışlardı.


Görüşlerini 1879 yılında İsviçre’de bulunan Jade taşı baltalarla ilgili olarak Times gazetesinde yayımlanan bir demecinde açıklamış olan Max Müller’e göre, Hint-Ari dili nasıl göç yoluyla Asya’dan Avrupa’ya gelmişse, Jade taşından yapılma eşyalar da aynı biçimde Hint-Ariler tarafından Avrupa’ya, Truva’ya, vs. getirilmiş olabilirdi; getirenlerin Turani-Türk olması gerekmezdi. 


Müller’in bu görüşüne karşılık, Hindistan’da Jade taşını yontacak ‘Elmas’ın bulunma tarihi, İ.Ö. 500’lerdi; oysa Avrupa’da bulunan Jade taşından baltalar İ.Ö. 4.000’lere tarihlenmekteydi; bu durumda, sözkonusu baltalar Hint yapımı olamayacağı gibi, bunların Asya’dan Avrupa’ya Hint-Arilerce getirilmiş dahi olamazdı. Truva’da bulunan İ.Ö. 1.300’lere ait Jade taşından baltalar bile Hindistan’da Jade işlemekte kullanılan ‘Elmas’ bilinmeden 800 yıl önce üretilmiş olduğundan, Hint-Ari yapımı olamazlardı. 


Tartışmalarda, sonuç olarak; Jade taşından baltaları yapanlar da, bunları Avrupa’ya, Truva’ya getirenler de Asyalı Turani-Türklerdir, görüşü ağır basmış; Avrupa’nın binlerce yıl önce Asya kökenli Turan ırkından toplulukların yayılıp yerleştiği bir kıta olduğu görüşü; 1880 ılında yapılan bu bilimsel tartışmalardan da güçlenerek çıkmıştı.



Rus yanlısı Türk karşıtı politikanın en güçlü sözcüsü Gladstone'un 1880 yılında seçimleri kazanarak İngiltere Başbakanı olmasından sonra, Gladstone Hükümeti'nce desteklenen kimi akademisyenlerin baş görevi, değişen İngiliz politikasına ters düşen "Turani Avrupa Tarih Tezi''ni çürütücü argümanlar uydurup, "Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ni yaymak olacaktı.


James Miln, bu görevi ilk benimseyen arkeologlar arasındaydı. "Carnac Kazısı" (Excavation In Carnac) adlı kitabının 1877'de Gladstone Başbakan olmadan önce yayımlanan ilk cildinde "Turani Avrupa Tarih Tezi"ne karşı çıkmayan J. Miln; bu kitabının Gladstone Başbakan olduktan sonra 1881'de yayımlanan ikinci cildinde, "Turani Avrupa Tarih Tezi" ne savaş açacak; Turanlıların en güçlü savunucusu olan J. Fergusson'un görüşlerini çürütmeye yeltenecek; ancak bunu başaramayacaktı. 


"Jade Taşı"ndan baltaların, "Turkuvaz Taşı"ndan gerdanlıkların Turaniler tarafından Asya'dan Avrupa'ya getirildiği savını çürütemeyen J. Miln;  "Jade taşının kaynağının neresi olduğu henüz çözümlenmemiş bir sorundur; fakat kimi bilginler Vannes'de Jade taşına benzeyen bir takım taşlar gördüklerinden söz ediyorlar." demekle yetinecekti. (age.c.2, sf.99).


Miln'in de ayırdına vardığı gibi, "Turani Avrupa Tarih Tezi"nin arkeolojik: kanıtı olan Jade taşına Turanlılardan başka bir köken bulunamadığı sürece, İngiltere Krallığı'nın 1876'dan sonra Gladstone aracılığıyla yerleştirmeye çalıştığı Türk karşıtı "Hind-Ari Avrupa Tarih Tezi"nin Avrupalı aydınlar arasında benimsenip yayılması olanaksızdı.


Turani Avrupa Tarih Tezi’ni çürütebilmek için tasarlanan ilk “bilimsel” (!) girişim, Avrupa coğrafyasında Jade damarları bulmak; sonra da buna dayanarak kazılarda bulunmuş binlerce yıl öncesine ait Jade taşı baltaların ve turkuvaz taşından gerdanlıkların Asya’dan gelmediğini; Avrupalıalr tarafından Avrupa’da üretildiğini öne sürmekti. 


Bu “kurnaz” girişim 1846 ve 1863’de yayımlanan yazılarında Jade’nin Asya Turan kökenli olduğunu savunduğu halde, Gladstone’un Başbakan olmasıyla birlikte, 1881 yılında “Turan karşıtı Avrupa Tarih Tezi”ne kapılanan Fransız mineralogist Augustin Alexis Damour (1808-1902) tarafından başlatılacaktı.  


Damour, 1881 yılında yayımlanan “Societe Mineralogist” bülteninde, Avrupalı mineralog ve jeologları, İtalya’da Monsivo dolayında Jade taşı damarları aramaya çağırmıştı. yıllar süren aramalardan sonra, İtalya’nın kuzeyinde, İsviçre’de şurada, burada bir takım “Jade benzeri” (!) küçük taşlarla karşılaşılmış; ancak balta üretimine elverişli olmadıkları için, bunlar Jade kanıtına dayalı “Turani Avrupa Tarih Tezi”ni çürütmeye yaramamıştı. 


Kimi Avrupalı bilginler, tarih tezi çatışmalarının kilidi durumuna gelen Jade taşını araştırmak üzere Asya’ya gitmiş; Doğu Türkistan’da dolaşmış, bu taşın binlerce yıldır Türkistan’ın Hotan, Yarkent, Bogdu-ula, Lolan ve Miran yörelerinde Türklerce çıkartılıp, işlenerek Çin’e satıldığını saptamışlardı. 


[ Türkistan’da binlerce yıl önce kuraklık nedeniyle terkedilen Bogdu-ula, Oğuzların Anadolu’ya göçen Bügdüz boyu olarak bilinmekte; Lolan ve Miran da bugün Anadolu’nun güneyinde Kürt aşiret ve yerleşim yeri adları olarak anılmaktadır.]

Öte yandan, Truva kazılarında bulunan Jade taşı baltaların nereden geldiği konusunda çatışan bilginler de Orta Asya’ya ve Uzak Doğu’ya özel görevliler göndermişler; bu taşı işleyen ustalarla ilişki kurmuşlar, Jade’nin nerede ve nasıl bulunduğunu, nasıl çıkartıldığını, nasıl işlenerek biçimlendirildiğini öğrendiklerinde; o güne dek Neolitik Taş Devri ürünü saydıkları Jade taşı baltaların üretilebilmesi için, Taş Devri bilginlerinin kat be kat üstünde, 1900’lerin bilgisine yakın mineralojik bilgiler ve teknoloji gerektiğini görünce, şok geçirmişlerdi.


Dünya’nın en sert taşı olan “Elmas”ın sertlik derecesi 10; Turanlıların 6.000 yıl önce balta ürettikleri Jade taşının sertlik derecesi ise 7’ydi. bir taş, ancak kendisinden daha sert başka bir taşla işlenebilirdi. 

Buna göre, Jade taşına biçim verebilmek için, daha önce, ondan daha sert olan ‘Elmas’, ‘Safir’, ‘Zicron’, ‘Yakut’, vb. gibi taşları bulmuş, çıkartmış, öğütmüş, kullanmış; bunu yapabilmek içinse binlerce yıl önce günümüz minerolojisine yakın bilgilere ulaşmış olmak gerekiyordu. 


Turanlı Ustalar, kendi dağlarında buldukları damarlardan dev ateşler yakıp yumuşatarak çıkardıkları tonlarca ağırlıktaki Jade bloklarını; dövüp kuma dönüştürdükleri ‘Elmas’, , ‘Safir’, ‘Zicron’, ‘Yakut’ tozlarını ıslak derilere yedirip kurutarak elde ettikleri zımparalarla, binlerce yıldır kullandıkları kendi yaratıları olan özel tornalarda tıraşlayarak biçimlendiriyorlardı.  


Batılılar Jade taşı konusunda Asya’dan topladıkları bilgileri, 63 cm x 48 cm. büyüklüğünde iki ciltlik dev bir kitapta toplamış; 1906 yılında özel elyapımı kağıtlara yalnızca 100 tane bastıkları bu kitabın sonradan daha fazla çoğaltılmasını olanaksız hale getirmek amacıyla, kalıplarını imha etmişlerdi.

Çünkü bu kitap, Jade taşının Türkistan’da Hotan, Yarkent, Lolan, Miran dolaylarından çıkartıldığını; Jade’yi işlemekte kullanılan elmas ve yakut gibi taşların da yine Asya’da Türklerin yaşadıkları topraklarda bulunduğunu; Jade taş baltaların Avrupa’ya Asya’dan, Turani Türklerce getirildiğini belgeliyor; eşdeyişle “Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi”nin yanlış, “Turani Avrupa Tarih Tezi”nin doğru olduğunu kanıtlamakta kullanılabilecek, yadsınamaz belgeler içeriyordu.



Öyle ki, Avrupa topraklarında Jade taşı damarları bulunacak olsa dahi; onlarsız Jade’nin biçimlendirilemeyeceği elmas, yakut, vb. gibi daha sert taşlar Avrupa’da bulunmadığından dolayı Jade taşından baltaların Avrupa’da üretilmiş olduğu yalanını bilimsel gerçek imiş gibi yayarak “Turani Avrupa Tarih Tezi”ni çürütmek olanaksızdı. 


Kitabın yalnızca 100 tane çoğaltılıp kalıplarının imha edilmesinin nedeni, Batıda benimsenen Türk-Turan karşıtı “Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi”ni savunulamaz hale getirecek bu gibi çok sayıda belge ve bilgiler içermesiydi.



Doğru olmadığını bile bile, salt Ruslarla birleşerek Osmanlı'yı paylaşmaya karar verdikleri için Turani-Türkleri "uygarlık yıkıcı barbarlar" olarak damgalayan yayınlar yapmaya ve böylesi yayınlarla Avrupalı halkları Türklere düşman edip savaşa sürmeye gereksinim duyan Batılı devletler; I. Dünya Savaşı'na hazırlanırken, Avrupalıların binlerce yıl önceki atalarının Turanlı Türkler olduğu tezini savunan bilimsel kitapların yeniden basılmasını önlemiş; Jade taşı buluntularıyla çürütüldüğü halde, "Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ni resmen benimseyen Batılı devletler, Sevr Tasarısının bu tarih tezine dayanan gerekçesini açıkladıkları 16 Haziran 1919 tarihli bildirilerinde; 1876'da Gladstone'un kitabında yer alan görüşleri aynen yineleyerek, Türk ırkının yıkıcı barbarlar sürüsü olduğunu, hiç bir zaman hiç bir yerde uygarlık kurmadıklarını, bu uygarlık yıkıcısı ırkın başka ırkları yönetmesine izin vermeyeceklerini resmen ilan ettiler.

Gelgelelim, "Turani Avrupa Tarih Tezi" Asya Türk kökenli Jade taşına dayandığı sürece, bu tezi tümden yok edemeyeceklerinin bilincinde olan Batılı devletler; Jade'yi Avrupa kökenli olarak gösteren bilimsel görünümlü yayınlar yapmayı I. Dünya Savaşı'ndan sonra da sürdürecekti. 


Örneğin. İngiliz Sömürgeler Bakanlığı'ndan Antropoloji Kürsüsü Başkanı Daryll Forde (d: 1902-ö:1973), James Miln'in 1881'de yapamadığını 1930'da başarmaya davranmış; "Brittany Megalitik Kültüründe Jade ve Turkuvaz Taşlarının Kullanımı Üzerine" başlığıyla yayımladığı yazısında, Jade taşı baltaların binlerce yıl önce Turanlılar tarafından Avrupaya getirildiği savının yalan olduğunu, Avrupa topraklarında Jade taşı damarlarının bulunduğunu, Avrupa'daki Jade damarlarının 6000 yıl önce Avrupalılarca bulunup işlenerek balta haline getirildiğini; Jade taşı baltaların Asya'dan Avrupa'ya değil, tersine Avrupa'dan dünyaya yayıldığını öne sürerek, "Turani Avrupa Tarih tezi"ne saldırmıştı.



Fransız Tarihöncesi Kurumu Başkanı Paris Antropoloji Okulu Etnoloji Profesörü Georges Poisson da 1928'de yayımlanan "Fransa'da Cilalı Taş Devri Uygarlıkları" (Le civilisations neolithiques et eneolithiques de la France), 1934'te yayımlanan "Ariler" (Les Aryens) ve 1939 yılında yayımlanan "Avrupa'nın İskan Tarihi" (Le Peuplement de l'Europe) adlı kitaplarında, binlerce yıl önce Asya'dan Avrupa'ya Turanlı göçü olmadığını, Avrupalıların Turan kökenli olmayıp, Hint-Ari ırkından olduklarını, Fransa'nın resmi tarih görüşü olarak yayıyordu. 

Avrupalı devletlerin ders kitapları yoluyla şırınga ettiği bu yalan tarih tezi, 1. Dünya Savaşı'nda Türk ırkına karşı Sevr Tasarısı'nın gerekçesi olarak kullanıldığı gibi; II. Dünya Savaşı öncesi Adolf Hitler'in dünyaya egemen olma politikasına da gerekçe olacak ve dünya, ikinci kez "Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ne dayandırılmış politikalar yüzünden kan ve göz yaşına boğulacaktı.



İkinci Dünya Savaşı sonrasında Avrupa'da "Turani Avrupa Tarih Tezi"nin savunucuları çoktan ölmüş, kitapları çoktan unutturulmuş olduğu halde; Jade taşının Asyalı Turani kökeni, "Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ni savunanların korkulu düşü olmayı sürdürüyordu. 


Bulunan yeni teknolojiler, radyo karbon yöntemiyle bir nesnenin tarihini belirleme olanağı, mineralojik ölçüm aygıtlarının gelişmesi, "Turani Avrupa Tarih Tezi"nin dayanağı olan Jade taşını yeniden ilgi odağı durumuna getirmişti. 


Yeni bilimsel çalışmalar; Avrupa ve Truva'da kazılarda bulunan binlerce yıl öncesine ait Jade taşından baltaların, Avrupa dağlarında tek tük karşılaşılan ve saf olarak bulunmayan Jade damarlarından elde edilmiş olamayacağını göstermeye başlayınca; mineroloji alanında etkinlik gösteren Ari ırkçı "bilim" adamları, derhal konuya el atmış ve inandıkları "Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ni yıkılmaktan korumak üzere, geçmişte uydurulmuş olan "Jade'nin Avrupa kökenli olduğu" yalanına bilimsel görünümlü yeni kanıtlar uydurmaya başlamışlardı.



Bu görevi üstlenen kimi biim adamlarının 2007 tarihli raporu, binlerce yıl öncesine ait Jade taşından baltaların Avrupa'ya Asya'dan gelmeyip Avrupa topraklarında bulunan Jade damarlarından üretilmiş olduğu iddiasını kanıtlamakta ne denli zorlandıklarını gösteriyordu. 


Kuzey İtalya'da 2400 m. yükseklikte topu topu 1 metre küp küçüklüğünde Jade benzeri bir (sayıyla: 1) taş bulunmuş; ancak bu taş el değmemiş durumda olduğundan, binlerce yıl önceki baltaların bu taştan yontularak üretilmediği apaçık olduğu halde, İtalyan mineralogların düzenlediği raporda: 


''Petrografik veriler Avrupa'da kazılarda bulunan Jade baltaların üretimi için ham maddenin nerede bulunduğu konusunda kesin bir yargıya varmak için yeterli değildir. Fakat ham Jade'nin İsviçre Alplerinden değil İtalya Alplerinden sağlandığı düşünülebilir." deniyordu. (Jadeite in the Monviso, R. Compagnoni, F. Rolfo, F. Manav ella, F. Salusso, 2007, sf. 88)



Ham jade nerede bulunursa Avrupa uygarlığının kaynağı orası sayılacağından, İsviçre ve İtalya arasında bu konuda bir yarış bulunduğundan, İtalyan mineralogların İtalya'yı Avrupa uygarlığının odağı saydırmak amacıyla İsviçre'ye çalım atan böyle bir rapor uydurmuş oldukları, "bilimsel"(!) raporun her satırında apaçık sırıtıyordu . 


2007 yılında Mineraloji alanında bunlar olurken, 1900'lerin başında "Türkistan kaşifi" olarak tanınan Aurel Stein'in izinden giden Avrupalı antropolog ve arkeologlar da 2007 yılında Jade'nin anayurdu Doğu Türkistan'a gidiyor; burada binlerce yıl önce işletilmeye başlanmış Jade damarlarını ve maden ocaklarını kendi gözleriyle görüp fotoğraflıyor; yine bu bölgede binlerce yıl önce var olan kalabalık yerleşimlerin, iklim değişikliği, nehir yatağı değişmeleri, göl kuruması ve çölleşme nedeniyle terk edildiğini, yaptıkları incelemelerle saptıyorlardı. 


Bugün tek canlının dahi yaşayamadığı Jade yurdu Hotan, Yarkent, Lolan, Miran, Boğdu-ula çevresinde yüzlerce kilometrekare büyüklüğündeki Taklamakan çölünde yapılan son kazılarda, Avrupa ve Truva kazılarında bulunmuş olan binlerce yıl önceye ait Jade taş baltaların tıpkıları bulunmuş ve Avrupadakilerin, Truvadakilerin, Asya'dan gelmiş olduğu savı bir kez daha doğrulanmıştı.



Yeni bulgular, “Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi” savunucularınca “uygarlık yıkıcısı göçebe barbarlar” olarak damgalanan Turani Türklerin, kendilerine hayvancılıktan daha çok gelir getiren, en eski ve en önemli geçim kaynaklarının Jade taşı madenciliği, işçiliği ve ticareti olduğunu kanıtlıyordu. 


Orta Asya Türklerinin dilinde; “Jade taş ocaklarına bin Türk gitse, yüzü sağ kalır; yüz Türk gitse, onu sağ kalır” gibi atasözleri bulunuyordu.

 “İpek yolu” sözcüğünün “Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi”ne inanan Batılılar tarafından Türklerin gerçekte Jade madencisi uygarlar oldukları gerçeğini gizlemek üzere kasten yanlış üretilmiş bir deyim olduğu da ortaya çıkartılmıştı. (!)


Bu yolun, Asyalılar ve Çinliler arasındaki özgün adının “İpek Yolu” olmayıp “Jade Yolu” olduğu; Çin Seddi ’nin en batı duvarında Türklerle alışverişe ayrılmış kapıya, Çinlilerce “Jade Kapısı” denildiği; Çin’in binlerce yıllık tarihi boyunca Türklerden her yıl binlerce ton Jade satın aldıkları, vb. gibi, tarihin yeniden yazılmasını gerektirecek ve iki dünya savaşında ölen milyonlarca insanın katili olan Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi”ni çökertecek nitelikte pek çok olgu, Thierry Zarcone’un “Yeşimtaşı (Jade) Yolu” (La Roite Du Jade) kitabında, belgeleriyle gözler önüne seriliyordu. 

Dahası, Avrupa’da kazılarda bulunan Jade taşından baltaların neden dolayı ağızlarının keskin yapılmamış olduğu da ortaya çıkmıştı. Jade “balta”lar, gerçekte balta olmayıp birer “dinsel simge”ydiler; kesme aracı olarak tasarlanmadıklarından ağızları bilenmemiş ve sap geçirilebilecek bir delik açılmamıştı. Avrupalı arkeologlar kesici olmadıkları için bunlara “tören baltası” adını vermişlerdi, fakat bu tören dinseldi. 



Jade taşı binlerce yıl önce Asya kökenli bir dinin mensupları tarafından “yaşam veren kutsal taş” olarak nitelenmiş; bu taşın çok çeşitli hastalıklara iyi geldiğine ve ölmek üzereyken bu taşları kırıp yutan kişilerin ölüsünün gömütünde en az 3 yıl bozulmadan kalacağına inanılmış; binlerce yıl önce bu dine bağlanmış olan her Asyalı, üzerinde, cebinde, Jade taşı bulundurmuş; gerek hastalandığında, gerekse öleceği sırada, bu taşı kırıp suya karıştırarak yutmuştu. 


Dahası, aynı dinin gereği olarak, Jade taşı, ölenle birlikte gömütüne konuyor, öte yaşamda yararı olacağı inancıyla, ölenin dişleri arasına Jade taşları yerleştiriliyordu. Avrupa kazılarında bulunan Jade taşından baltaların niçin keskin ağızlı olmadıklarının gizi de son araştırmalarla böylece çözülmüştü. 


Kazılarda Jade baltalarla birlikte bulunan turkuvaz taşından gerdanlıklar da gerçekte süs eşyası olmaktan çok, boyunda taşınan ilaçlar ve ölümden önce yutulacak haplar olarak görülüyordu. 


Yeni bulgular, bu taşların Avrupaya yerleşmiş Asyalıların dinsel simgeleri olduğunu 1872'de yazmış olan James Fergusson'un, 6000 yıl önce Asya dininin, Avrupa'ya yerleşen Turaniler tarafından, Avrupa'ya yayıldığı tezini de kanıtlamıştı. Çünkü Avrupa'da bulunan jade baltaların ezici çoğunluğu da keskin olmayan, "dinsel simge" türündendi.

Her yeni araştırmanın "Turani Avrupa Tarih Tezi"ni doğrulayıp "Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ni çürüttüğünü gören psikolojik savaş odakları, Avrupa'yı Jade'nin anayurdu olarak yutturmayı beceremeyen güdümlü mineralogistlerden umutlarını keserek; bulanık suda balık avlamanın çok daha kolay olduğu genetik alanında, kendi siyasi amaçlarına ve ''tarih tezi' anlayışlarına uygun raporlar uydurabilecek "bilgin"ler devşirmeye başladı. 


"Human Genetics" dergisi, yazanın genetikçi mi yoksa tarihçi mi olduğundan kuşkulanmayı gerektirecek denli "Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ne kanıt uydurmayı iş edinmiş profesörlerin, doktorların, şu ya da bu etnik topluluğa odaklanmış DNA raporlarıyla dolup taşıyor. 


Gelgelelim Jade taşı, "Turani Avrupa Tarih Tezi"ni kanıtlayan arkeolojik kanıtlan yok saydırmaya yönelik bu gibi genetik dalavereleri yerle bir edecek sertliktedir; Avrupa'da onu yontacak 'elmas'ın kırıntısı dahi bulunmuyor.



Bu tür genetik raporların uydurukluğunu açığa çıkartacak en önemli Arkeolojik kanıt olan Turani Jade'ye yönelik son saldırı, 4 Şubat 2010 günü 19:45'te BBC Radio 4'te İngiltere Müzesi (British Museum) Yöneticisi Neil MacGregor tarafından gerçekleştirildi. 


MacGregor, bu radyo konuşmasına İngiltere'de Jade damarları bulunmadığını itiraf ederek başladı ve sözlerini İngiltere topraklarında kazılarda ortaya çıkartılan Jade taşından yapılma "tören baltaları"nın İtalyan Alplerindeki damarlardan elde edildiği "masal"ını yineleyerek sürdürdü. (!) Belli ki BBC'nin amacı, İngiltere'de kazılarda bulunan 6000 yıl öncesine ait Jade baltaların Avrupa'ya Turanlılarca getirmiş olduğu savını çürütmekti.


Oysa, az önce belirttiğimiz gibi, İtalyan Alpleri'nde "Gerçek Jade" yok; yalnızca "Jade benzeri" dedikleri bir takım taşlar vardır. 


Avrupa topraklarında Jade'yi biçiınlendirmekte kullanılan 'elmas' yoktur. 


1901 yılında İngiltere'de yayımlanmış ''Eski İngiliz Yazınında Değerli Taşlar" (Preciouse Stones İn Old English Literature) adlı kitap, İngilizlerin 1900'lere dek "Jade" diye anılan taşı bilmediklerini göstermektedir. 


Jade'nin Asya kökenini unutturup onu Avrupalı yapma ve böylelikle "Turani Avrupa Tarih Tezi"ni ortadan kaldırma dalaveresinin biri diğerini geçersiz kılan yayınlarla bugün dahi sürdürülüyor olması; "Turani Avrupa Tarih Tezi"nin dayandığı binlerce Jade taşından balta Avrupa müzelerde sergilendiği sürece, ''Hint-Ari Avrupa Tarih Tezi"ni doğrulamak üzere uydurulan mineralojik ya da genetik raporların hiç bir işe yaramayacağını göstermektedir.



Atatürk'ün benimsediği tarih görüşü, 1800'lerde, Avrupalı bilginlerce, kazı bulgularıyla, dilbilimsel kanıtlarla oluşturulmuş ve 1876'dan sonra politika değiştiren Batılı devletlerce seferber edilen sayısız akademisyen tarafından çürütülmeye çalışılmasına karşın, bugüne dek dimdik ayakta kalmış, tarihsel gerçeklere dayalı "Turani Avrupa Tarih Tezi"dir.


Atatürk, bu tarih tezini hiçbir zaman "Siyasal Yayılmacılık" (Panturanizm) olarak yorumlamamış ve böyle uygulamamıştır.


O, Batı'nın barbar saydığı Türkler'in, insanlık ailesi içinde köklü ve uygar bir geçmişi bulunduğunu , bu blimsel tezle kanıtlamış ; Batı'nın bilimdışı, 'siyasal ırkçı' aşağılamalarına, yine batılılarca üretilmiş olan bu bilimsel tezle karşılık vermiştir.


Ülkemizde, Atatürk'ün benimsediği tarih görüşüne dayanan Türk Resmi Tarihi'ni yalanlamyı meslek edinmiş : Türkleri uygarlık düşmanı olarak damgalayan Gladstonist, Renanist, Hitlerist, Sevrci, Hint-Ari Avrupa Resmi Tarihi'ni savunan bir takım yazarlar vardır.


Kendilerine "tarihçi diyen ve dedirten bu gibi yazarlar ; "Türk Resmi Tarih Tezi" diyerek saldırdıkları tezlerin, gerçekte 1930'larda Atatürk tarafından üretilmediğini ; 1800-1876 arası, yani Atatürk doğmadan önce, Fergusson, Rawlinson, Layard, Oppert, Cahun v.b. gibi yüzlerce Batılı bilginin bilimsel saptamalarına dayandığını ya hiç bilmemekte, ya da bu gerçeği bile bile gizlemektedirler

Oysa gizlenen gerçekleri halka duyurmak bir aydının 

en önemli görevidir.

Cengiz Özakıncı, Bütün Dünya Dergisi Mart/2010, Avrupalı'ların Ataları Türk'tür.

James Fergusson - Rude Stone Monuments in All countries

Schliemann - ILIOS

THE BISHOP COLLECTION. 

INVESTIGATIONS AND STUDIES IN JADE., EDITED BY GEORGE F. KUNZ, NEW YORK; 

PRIVATELY PRINTED [BY THE DE VINNE PRESS], 1906.

_______________________________________

BATILILARIN YALANLARI  BIRAKIP

GERÇEKLERİ ANLATMASI TÜM ARZUMUZDUR.

IRKÇILIK YAPANLAR BİZ DEĞİL  "BATILILARDIR"

BİZİM KİMSENİN TOPRAĞINDA GÖZÜMÜZ YOKTUR.

AYNI ŞEYİ "KARŞI" TARAFTAN DA BEKLİYORUZ.

SAYGILAR

SB.

__________________________