As ve Oğuz Türkleri - Azerbaycan ve Türkiye

* Azlar və Quzlar (yəni biz və Anadolu türkləri)

[Az/Aslar ve Guzlar (Oğuz) (yani biz ve Anadolu Türkleri)]

[Az/As people and Guz (Oghuz=Oğuz), (so us (=Azerbaijan Turks) and Anatolian Turks)]


* Tonyukuk abidəsi:  “Çölgi az əzig bultım” “Özüm Az yirim.. anı bilim ..ermış” yəni “çöllü azlardan bir ər tapdım. ,,Özüm Azyerim.. onu.. bilm imiş”. Yəni özüm Azyer olduğum üçün onu tanıyırdım, bilirdim .

[Tonyukuk Abidesi: "Çölgi az ezig bultım" "Özüm Az yirim..anı bilim..ermiş" yani "çöllü azlardan bir er buldum" "özüm Azer.. onu bilirim" Yani özü Azer olduğu için onu tanıyorum, biliyorum.]

[Tonyukuk Monument (on of the Orkhun Monuments): "I have found an az (tribe name=as/az) man from desert" " My origin is Az man (=er) .. I know him.." That means, He knowns him because he is also from Az Tribe.  


* Quzlar, Hunlar, Saklar, Skiflər, Qıpcaqlar, Kimmerlər, Subarlar və sairə kimi Azlar da türk boyudur, türk xalqıdır.

[Guzlar, Hunlar, Sakalar, İskitler, Kıpçaklar, Kimmerler, Subarlar v.s. gibi Azlar da Türk Boyudur, Türk Halkıdır.]

[Like the Oghuz (Guz-Ghuz-Oğuz), Huns, Sacae, Scythians, Kipchaks, Kimmerians (Cimmerians), Subars (Sibir-Suvar), etc. are the As/Az people are Turkish tribes, Turkish People.]


* Öyrənsək görəcəyik ki, Anadoluda türkcə yazılar miladdan öncə XXII-XVII əsrlərə gedib çıxdığı halda niyə Anadoluda Türk varlığını 1071-dən başlayırıq.

[Öğrensek göreceğiz ki, Anadolu'da Türkçe yazılar milattan önce 27.-22. asırlardan beri geldiği halde, niye Anadolu'da Türk varlığını 1071'den başlatıyoruz?]

[ We will see, if we learn, that Turkish inscriptions has been in Anatolia (Asia Minor) from the 27th-22th century BC, but why do we start the history of the Turkish people in Anatolia from 1071 AD ?]


Hikmet Babaoğlu / Azərbaycan
24 Avqust 2017 /link

Azərbaycan, yoxsa Az Ər Bay Tayqan – Yaxud, “azəri” sözü doğrudanmı Stalinin uydurmasıdır?!

Daşlarda nə yazılıb yaxud azəri sözü doğrudanmı Stalinin uydurmasıdır?!

Azərbaycan, yoxsa Az Ər Bay Tayqan…?! Azərbaycan sözünün etimalogiyasının izahında yeni elmi versiya …..

Son günlər sevdiyimiz və hörmət etdiyimiz türkiyəli tarixçi İlber Ortaylının azəri sözü Stalinin uydurmasıdır fikri sosial şəbəkələrdə və mətbuatda geniş müzakirə olunur. Bu barədə dilçilərimiz, tarixçilərimiz müxtəlif fikirlər səsləndirirlər. Prosesi səbirlə izlədim və söylənilən bütün fikirlərlə tanış oldum. Ancaq təəssüf ki, tarixçilərimiz ümumi ictimai rəyi qəne edəcək heç bir fikir söyləyə bilmədilər, yaxud söyləmədilər. Belə olduqda tarixçi olmadığım üçün hazırkı vəziyyətdə mənim də işimə yarayan “tarixçi olmayan” böyük tarixçi Samuel Kramerin “Tarix o qədər ciddi şeydir ki, onu tarixçilərə tapşırmaq olmaz” fikrini xatırladım və bir daha Krameri rəhmətlə anaraq onun bu fikrinə bəraət verdim. Çünki apardığım müşahidələr və gəldiyim nəticə odur ki, hətta gerçəklik də ondan ibarətdir ki, tarixi öyrənməkdə inqilabi hadisə hesab ediləcək araşdırmalar və tədqiqatlar tarixçilər tərəfindən deyil, qeyri-tarixçilər tərəfindən aparılıbdır. 


Birincisi elə Kramer özü, ikincisi Radlov, Bartold, Baskakov, Qumilyov və s. Bu siyahını istənilən qədər uzatmaq olar. Kramer, Radlov, Bartold, Baskakov şərqşünasdırlar, Qumilyov coğrafiyaçıdır və s. Ancaq tarixi öyrənərkən biz bu böyük şəxsiyyətlərin tədqiqatlarını, əsərlərini ən mötəbər mənbə kimi nəzərdən keçiririk. Xüsusilə türk tarixinin öyrənilməsində bu dahilərin hər birinin çox böyük rolu var. İxtisaslı tarixçilərdən bunları fərqləndirən ən səciyyəvi cəhət isə odur ki, bu böyük alimlər heç vaxt özlərini “akademik” tarixin sərt çərçivəsinə məhkum etməyiblər. “Akademik” tarixin tarixi öyrənmə metodu çox məhduddur. Mütləq dəqiq mənbə, yazılı abidə, arxeoloji tapıntı, numizmatik material və s. axtarır. 


Ancaq təəssüf ki, onları tapanda da etnoqrafik baxımdan düzgün şərh etmirlər. Ən azı bizim tarixçilərin böyük bir qismi belədir. Məsələn, bu yaxınlarda Şəmkir rayonunda tapılan ilkin orta əsrlərə aid şəhərcikdə Sasani dövrünə aid sikkələr tapdıqlarına görə bu şəhərciyi Sasani şəhərciyi kimi şərh etdilər. Onda belə çıxır ki, şərti bir azərbaycanlı Afrikaya gedən zaman özü ilə xeyli miqdarda Azərbaycan manatı apararsa, 1000 il sonra həmin pullar arxeoloqlar tərəfindən aşkarlanarsa, deməli, Afrikanın həmin şəhərciyini Azərbaycan şəhəri elan etmək olar. 


Tarixin atası Heredot deyib ki, tarix qədər subyektiv elm yoxdur. Bu fikrə inansaq, onda elə yazılı mənbələrə də şübhə ilə yanaşa bilərik. Çünki bu yazılar da kiminsə subyektiv mövqeyini ifadə edib. Bütün hallarda demək olar ki, bu, belədir. Ona görə də tarixi öyrənən zaman akademik metodları doqmatik olaraq qəbul etmək olmaz. Burada mütləq məntiq silahından istifadə etmək lazım gəlir. Yəni tarixçinin tarixi məntiqi onun ən böyük silahıdır.Tarixçilərimiz isə əksər hallarda bu effektiv silahdan könüllü şəkildə imtina edirlər. Ona görə də çərçivədən çıxa bilmirlər. Beləliklə, tarix elmimiz qısırlaşır. Kim bilir, bəlkə də, tarixçi olmadığım amma tarix haqqında danışmağıma bəraət qazandırmaq üçün tarixşünaslıqdan bu qədər geniş danışdım. Amma hər halda inandıqlarımı və təsbit etdiklərimi dedim.


İndisə qayıdaq günümüzün əsas mövzusuna. Azəri sözü nədir? Etnik addırmı, Farscamı, yoxsa türkcədirmi? Bu söz söz birləşməsidir, yoxsa, sadəcə, sözdür? Əvvəla onu deyim ki, azəri sözündə farslara aid olan bircə hərf var. Bu “İ” hərfidir. Farslar öz dillərinə farsi, ərəb dilinə ərəbi, türk dilinə də türki deyirlər. Deməli, onda belə çıxır ki, azər dili də var və azər dilinə də azəri deyirlər. Ancaq məsələ bu qədər sadə deyil. Azər dilinin olması üçün, ilk növbədə, Azər xalqı olmalıdır. Bəs belə bir xalq varmı…?! Əlbəttə, var. Gəlin lap başdan başlayaq…


Beləliklə, Azər sözü Az yaxud As etnik adına Ər sifəti əlavə edilməklə yaranıb. Az xalqı Az boyu VI-VII əsrlərdən bəri mənbələrdə qeyd olunur. Ər isə ilkin mərhələdə döyüşçü, savaşçı, sonralar isə kişi mənasında işlənib. Bu gün də öz ilkin mənasını Türkiyə ordusunda saxlayan bu söz sıravi əsgəri, yəni rütbəsi olmayan əsgəri ifadə etmək üçün istifadə edilir. Deməli, Az+Ər Az savaşçısı deməkdir. Yəni Az-Ər xalqı var və o bizik. Və bizə aid olanlara da farslar Azəri deyiblər. İndi isə Azər sözünün və ya AZ+ƏR+BAY+CAN sözünün daha dəqiq izahı üçün daha dəqiqi mənbələrə üz tutaq. Belə mötəbər mənbələrdən birincisi elə Orxon-Yenisey abidələridir. Az+Ər birləşməsinə də ilkin olaraq burada rast gəlirik. 


Bizimlə bağlı qeydlər daha çox Orxon daş yazılarındadır. Ən azı iki yazılı daşda Azlardan bəhs edilir. Bunlardan biri Kül Tigin abidəsidir. Abidənin şimal tərəfində Kül Tiginin Azlarla savaşından bəhs edilir. Qeyd edilir ki, Az bodun yağı boltı yəni Az xalqı yağı oldu, düşmən kəsildi. Daha sonra savaşdan və Az xalqının məğlubiyyətindən söhbət gedir. Qeyd edilir ki, ” Kül Tigin bir kırk yaşayur erti ,Alp Şalçı akın binip oplayu təgdi ,Az eltəbərig tutdı, az bodun anda yok boltı”. Mətndə qeyd edilir ki, bu zaman Kül Tigin 31 yaşında idi. Alp Şalçının ağ atını minib hücum etdi, “Az eltəbərini tutdu, Az xalqı onda yox oldu”. Deməli əgər bu döyüşdə Kül Tigin 31 yaşında olubsa o zaman Kül Tiginin 685-ci ildə doğulduğunu nəzərə almaqla həmin döyüşün tarixini də müəyyənləşdirə bilərik. Bu 716-cı il edəcək. 


Diqqət etdinizsə Azlardan bodın yəni xalq deyə söhbət açırlar. Bodın, bütün kəlməsinin arxaik ifadə formasıdır. Bu gün bütün əvəzinə biz ərəbcə cəmiyyət sözünü işlədirik. Deməli VII əsrdə xalqı, cəmiyyəti ifadə etmək üçün daha səlist türkcəmiz varmış. Az ların özlərinin ayrıca eltəbərinin olması isə o demək idi ki, Azlar Göytük İmperatorluğunda imperiyanı təşkil edən yarım müstəqil subyektlərdən biri olublar. Ona görə də kitabda əvvəlki müttəfiqliyə işarə edərək yazılır ki, Azlar yağı boldu. Yəni bizim bilmədiyimiz hansısa səbəbdən əvvəlcə müttəfiq olan azlar sonradan düşmən oldu. Eltəbərin tutulması onun öldürülməməsi isə o deməkdir ki, başqa cəza ilə cəzalandırılacaq. Az xalqı Eltəbərsiz yəni başçısız qaldığı üçün “yox oldı” yəni artıq xüsusi subyekt hüququ əlindən alındı, statussuz olaraq İmperiyaya qarışdı. 


Amma başqa mənbələrdən biz bilirik ki, bu hadisədən sonra Azlar və Quzlar (yəni biz və Anadolu türkləri) ya da onların böyük bir hissəsi Göytürk İmperatorluğundan ayrılaraq Qərbə doğru hərəkət edirlər. İrəlidə bunu təsdiq edən fikirlər söyləyəcəyik.Yaxşı axı mən dedim ki, Azər birləşməsinə də ilkin olaraq Orxon abidələrində rast gəlinir. Bəs, o hansı daşda yazılıb? Bunun üçün gəlin bərabər Tonyukuk abidəsini oxuyaq. 

Tonyukukun dilindən təqribən belə bir hadisə nəql edilir ki, Tabgac Xaqanı (Çin Xaqanı) qırğızlar və oğuzlar vasitəsilə üsyan hazırlayırmış o, bundan xəbər tutur. Ancaq xəbəri bir az ərindən alır. “Çölgi az əzig bultım” “Özüm Az yirim.. anı bilim ..ermış” yəni “çöllü azlardan bir ər tapdım. ,,Özüm Azyerim.. onu.. bilm imiş”. Yəni özüm Azyer olduğum üçün onu tanıyırdım, bilirdim .Düşünürəm ki, elə buradaca məsələni uzatmadan Tonyukukun “özüm Az yerim” sözünə diqqət yetirməliyik. Böyük vəzir deyir ki, mən özüm Az yerim yəni Azəryəm Az-əri-yəm, yəni bugünkü tələffuz formasıyla desək Azəriyəm deyir. Biz bu daşların harayını niyə eşitməzdən gəlməliyik ki?! Tonyukuk qışqırır ki, mən Az-Əri-Yəm. Az xalqının döyüşçü oğluyam. 



Bilmirəm bu izahat kifayətdirmi ki, Azər adını qəbul edək ya da heç olmasa Stalinlə Farslarla bağlı olmadığına inanaq. Amma məncə ortaq fikir belə ola bilər ki, Quzlar, Hunlar, Saklar, Skiflər, Qıpcaqlar, Kimmerlər, Subarlar və sairə kimi Azlar da türk boyudur, türk xalqıdır. Ona görə də burada mübahisə etməli heç nə yoxdur. Deyək ki, bunu qəbul etdik. O zaman belə bir sual ortaya çıxa bilər, yaxşı bəs Azərbaycan nə deməkdir. İstəyirsiniz ona da qısaca cavab verək. 


Məsələ ondadır ki, qədim zamanda hər türk boyunun öz yurdu vardı. Bir növ bizim indiki rayonlarımızın inzibati-siyasi ərazisini xatırladırdı. Göytürk İmperiyasının tərkibində qurucu ünsür kimi yaşayan azərlərin də yaşadığı coğrafiya Yenisey çayının Qərbi, Alaş çayı və Bay-Tayqa ətrafında idi. Ona görə də həmin coğrafiyada yaşayan Azərlər digər ərazilərdə yaşayan Azərlərdən fərqlənmək üçün özlərini Az+Ər+Bay+Tayqa adlandırırdılar. Yəni Bay-Tayqada yaşayan azərlər təqribən indi dediyimiz kimi, Anadolu türkü, Azərbaycan türkü kimi bir tanıtım vasitəsi idi. Azərlər Şumerdən başlamış altaylara qədər olan geniş bir ərazidə yaşadıqları üçün onlara bəzən müxtəlif adlar verilirdi. Bu zaman məskun olduqları coğrafi ərazi də nəzərə alınmaqla fərqli ifadə formaları ortaya çıxırdı. Ona görə də təqribən həmin əsrlərdə ərəblər də Az+Ər+Bay+Tayqanı Adurbadaqan yazırdılar. Və Adurbadaqandan haqlı olaraq bir türk ölkəsi kimi bəhs edirdilər. Nəzərə alsaq ki, ərəbcədə d – dz kimi tələffüz edilir Ramadan-Ramazan sözlərindəki kimi d-nın z-ya çevrilməsi baş verir. Deməli, əminliklə söyləyə bilərik ki, Adurbadaqanı elə Azurbazaqan və nəhayət, Azərbaycan kimi oxumalıyıq. Ancaq əlbəttə, sözün özü etnotoponimdir və Az etnik kökündən yaranıb. Az+Ər+Bay+Tayqan.


İlber Ortaylıya və onun şərhinə gəldikdə isə, mən bu böyük tarixçini zərrə qədər də qınamıram. Çünki biz tariximizi və adımızın mənasını bilmədiyimizə görə onu qəbul etmək istəmirik. Azəri adına etiraz edirik. İlber Ortaylı da bizim könlümüzü şad eləmək üçün deyir Azəri sözü Stalinin uydurmasıdır. Ancaq unutmaq olmaz ki, tarixi yaddaş milli yaddaşın ən başlıca komponentidir. Tariximizi öyrənib ona sahib çıxsaq daha güclü millət ola bilərik. Bunun üçün də tariximizi öyrənməyin yeni konsepsiyasını müəyyənləşdirməliyik. Bu zərurətin nə qədər aktual olduğunu bilən Ulu öndər Heydər Əliyev hələ 1996-cı ildə tarixçilər qarşısında məsələ qaldırdı ki, Azərbaycan tarixi yenidən yazılmalıdır. Yazıldımı…?! Bilmirəm. 


Əgər tariximizi yenidən yazsaq öyrənəcəyik ki, nəyə görə İbrahim Peyğəmbərin atasının adı Azər idi. Nəyə görə Sümər, Subar, Sibir sözləri bu qədər oxşardır və yaxud eyni sözlərdir. Sadəcə tarixçilər onu qəsdən fərqli oxuyub, fərqli yazırlar. Öyrənəcəyik ki, nəyə görə İlber Ortaylı da daxil olmaqla bütün türk tarixçiləri tariximizi Altaysentrzim nəzəriyyəsi əsasında öyrənir, niyə bundan imtina etmirik? 


Öyrənsək görəcəyik ki, Anadoluda türkcə yazılar miladdan öncə XXII-XVII əsrlərə gedib çıxdığı halda niyə Anadoluda Türk varlığını 1071-dən başlayırıq. Öyrənsək görəcəyik ki, Ərməniyyə haradı və nə deməkdi və s. Əziz dostlar, mən bəzi əsərlərimdə və məqalələrimdə bu məsələlərin bir qisminə toxunmuşam. Ancaq tariximizin öyrənilməsi elə bərbad vəziyyətdədir ki, onu xüsusi konsepsiya ilə sistemli şəkildə öyrənməsək ciddi elmi nəticələr əldə edə bilməyəcəyik. Bəlkə hələ gec deyil… Gəlin başlayaq…!


Hikmet Babaoğlu

ilgili:

Akdamar Hıristiyan Kıpçak Türklerine aittir / Hikmet Babaoğlu

As Türkleri

Tor - Tur - Tar - Asator

...."Küçük Asya'daki Troya'dan (Turuva-Turoba) Avrupa'ya oradan İskandinavya'ya giden boyların TOR/TÜR adlı tanrıları vardı. Bu yüzden İskandinav Sakalarında Türkel, Turid, Torleyk, Toralv (Tor Alp), Torlauq, Torqaut, Torlak, Torarin, Torberg, Trqeyr gibi antroponimlerin kökünde AS boyların TOR/TÜR şeklinde kullanılan teonimi vardır. TOR tanrının (THOR) fonksiyonunun (A.Bremenski) "v poyedenski s velikanami; plodorodiye çerez qrozu" (C.Dümezil) şeklinde olması ilginçtir. Bu yorum bizim açığa çıkardığımız TAR/TÜR toponiminin "ölü-dirilme" düşüncesi ile ilgili olduğu ve Azer dilindeki TORUN, TÜREME tipli sözlerde aynı anlamın kalması ile uygunluk yaratır." 

Prof.Dr.Firudin Ağasıoğlu

"Türkolog N.Y.Marr "Türk teriminin TAR-HAN sözünden" ortaya çıktığını yazıyor. Bu hiç de tesadüf değil, çünkü bu söz boylar arasındaki boy üstünlüğünü bildirir ve hatta o boyu kutsallaştırır ve Tanrı ile eş değer tutardı... Prof.Dr.F.Ağasıoğlu'da onaylıyor. O "Protoazerlerin (birlikte prototürklerin) kökenine ışık veren teonimlerden biri de hiç şüphe yoktur ki, TAR/TUR alamorfu ile kullanılan Tar sözüdür ki, bu da sonralar Türk sözünün ortaya çıkmasını sağlamıştır. Azer diyalektlerinde bugün de "Tar" sözü "Allah" anlamında kullanılmaktadır. (...)

Milattan önce üç binlerde rastlanan "Turukku" sözüne gerçekte Rus ve Avrupalı alimler bilerek değer vermemiş ve bunu görmezden gelmek istemişler. Oldukça garip ama, gerçek bu! Bu gerçeğe rağmen , Rus Türkologları başka sözlerin köküne her zaman ciddi bir şekilde bakmışlar, bu sözün kökünden ortaya çıkan diğer sözlere ciddi görüş bildirmişler, fakat Akat alfabesi ve dili ile yazılan bu "Turukku" sözünün üzerinden geçip gitmişler, inceleme gereği bile duymamışlar. Neden böyle yapmışlar? Cevabı çok basittir.

Turukku sözünün kökünde "tur-" , daha öncesinde ise "tar-" sözü vardır. Bütün dünya alimleri "tur ve tar" sözlerinin Türk milletine ait olduklarını yazmışlar. Durum böyle olunca "Turukki" lerin beş bin yıl önce Doğu Anadolu ve Azerbaycan'da prototürkler olarak yaşadıklarını nasıl yazacaklardı? Çünkü, bunlar herkese "Türklerin batıya gelmeleri 7.- 9.yüzyıldadır" ,diye zorla kabul ettirmişlerdi. Olmuyor sayın tarihçiler, olmuyor!

Eğer Türkler batıya 7. - 9. yüzyıllarda gelmişlerse, o zaman bizim ecdadımız sayılan ve prototürk kabul edilen Qutiler , Lulubeyler, Kimmerler, İskit ve Sakalar, Hunlar, Bulgar ve Avarlar, daha adlarını sayamadığımız onlarca boylar beş, dört, üç bin yıl önce Avrupa'da ne geziyorlardı?

"Türklerin Gizli Tarihi"

Yunus OĞUZ - Bahtiyar TUNCAY

"Çin belgelerinden çıkan sonuca bakılırsa, Türk devlet geleneği sanıldığından çok daha eski, köklü ve zengindir. Asya’da Türk olgusu muhtemelen Çin olgusundan da eskidir. Bugünkü “Türk” terimi Kök Türklerden beri değil, en az MÖ 7. Yüzyıldan beri Asya’da bir boy adı olarak kullanılmaktaydı."

"2500 Yıllık Çin İmparatorluk Belgelerinde Hunlar ve Türkistan"

J.M.De Groot, G.Ahmetcan Asena.

*

Detta kan vara den första avbilden på Guden Tor när han far fram på himlen med sin vagn dragen av ett djur, kanske en getabock. Blixten ljungar från ekipaget. Det kan också vara den första fart älskaren som kör på ett djur, ställde till med den första viltolyckan. Vi kallar honom ”Asa-TOR” - link

This may be the first image of the god Thor as he streaks through the sky with his chariot pulled by an animal, maybe a goat. The flash lighteneth from rig. It may also be the first speed lover who runs an animal, posed to the first game the accident. We call him "Asa-TOR"..!

ASA-TOR
ASTRAKHAN
ASTURCO

Nogay Türkleri - Kırım Türkleri - Terek Don - Volga ve

Xacitarxan = Kacitarkan - ASTRAKHAN - Tarkan

AStrakhan Altın Ordu yıkıldıktan sonra kurulan bir Türk Devleti'dir.

"ASTURCO; Kuzeybatı İspanya Asturia'dan küçük bir at. Pahalı bir hediye." (Sözlük açıklaması)

"ASTURCO: a small horse from ASTURİA in northwestern Spain. An expensive gift."

* ASTURCO olan yerleşim yerinin adı ASTORGA olarak değişmiş. (ASTURES)

- Astorga, in the Iron Age, came under the cultural influence of the Celts; the local Celtic peoples inhabited the area around 275 BC, known as the Astures and the Cantabri. Later become one of the Roman strongholds in the region they called ASTURİCA.

- The Roman city was founded in 14 BC, being entitled by Emperor Octavian as Asturica Augusta now known as Astorga.

* AS+TURCO 

- AS - Ulu, yüce, Orhun yazıtlarından bir Boy/Budun AS.

[Great, the Supreme, a Turkish tribe name (AS Budun (Tribe) in Orkhun inscriptions, As Turks)]

- TURCO - Turk (Türk)

- TUR - Türk kelimesinin kökeni (Turan ve Turukku'daki gibi)

[ root word for Turk, like in Turan and Turukku]

* Marcus Valerius Martialis (40-102/104) İber yarımadasında doğmuş Romalı Şair. Martial'ın Epigramları: vol i: vol ii: 

* Martialis'in kitabından: 

"ASTURCO, Hic brevis ad numeros rapidum qui colligit unguem, venit ab auriferis gentibus Astur equus.

(Here the number of swift when they have gathered to the short fingernails, comes from the gold-bearing nations Astur horse.)"

A Martial Reader: Selections from the Epigrams

editör: Craig Williams

* ASTURCO:

An Etymological Dictionary of the Latin Language

Francis Edward Jackson Valpy

* İBER YARIMADASINDA TÜRKÇE TOPONİMLER

Prof.Dr.Bahtiyar Tuncay, Yunus Oğuz:

ilgili:

Hektor (Ektor-Ek+tor)

AS TÜRKLERİ / link
BALIKESİ -ASLAR /LİNK

As-yg, "As-tribe", Siraces - Sary-Ases, "Yellow Ases" / link

ARATTA - TURUKKU

ASLAR, ALANLAR, OSETLER, SARMATLAR ve SAKALAR

Bugün yarısı Gürcistan'ın kuzeyinde , yarısı da Rusya'ya bağlı olarak dağlık Kafkas'ta bulunan Oset halkı tarihi Asların torunları kabul edilir. Kelimenin aslı Oseti'dir, buradaki -eti kısmı Gürcüce'de ülke anlamı verir: Os Yurdu. Kelimeyi Gürcülerden bu şekilde duyan Ruslar, kendi dillerindeki etnik aidiyet eki -n'i ekleyerek Osetili manasına Osetin demişlerdir. Dünyanın geri kalanı ise sondaki -in'i atıp Oset biçimini kullanır. Rusça'da baştaki ünlü harf kapalı a şeklinde telaffuz edilirken, diğer dillerde doğrudan o sesi çıkarılır.

Osetler İrani bir dil konuşurlar ve bölgeye kuzeyden gelmişlerdir. Tarihçilerin tamamına yakını, buna dayanarak tarihteki aynı bölgede bulunmuş olan Alan-As'ların bunların atası olduğunu söylerler; böylece hiçbir delil olmadan, Alan-As'ların üyesi bulundukları Sarmat birliği tamamen İrani yapılır. Kaynaklarda Seyhun nehrinin ötesinde kalan bölge, bugünkü Güney Kazakistan vilayetleri, Asi ülkesi olarak geçer. Kafkasya'daki Aslar buradan koparak gitmişlerdir. Ancak bunların İrani asıllı olduğuna dair açık veriye sahip değiliz. aksine, onlara verilen dil kalıntıları daha çok Türkçe'yi göstermektedir.

Göktürk yazıtlarında, kuzeyde, Kögmen dağlarında Kırgızların komşuluğunda yaşayan Az Budun'dan bahsedilir. Burası, Türklüğün en doğu sınırıdır ve hemen ondan sonra etnik Moğol sınırı başlar. İrani bir kavmin bu kadar uzağa, Sibirya içlerine gitmesini düşünmek çok zor.

Zaten bunlar yazıtlarda bir yabancı kavim olarak görülmüyor. Kırgızlarla birlikte hareket eden bir Türk kavmi gibiler. Daha sonraki dönemde de Özbekistan'dan Tataristan'a kadar Türklerin olduğu hemen her yerde bir boy veya uruğun ismi Az/As'dır. Hatta Çuvaş kelimesi en yaygın etimolojiye göre Su+As şeklinde açıklanır. Çeşitli komşu Fin-Ugor halkları da Kazan Tatarlarına As, Gas gibi isimler verirler.

Kafkasya'da ise çok farklı ve düşündürücü bir durum vardır. İrani asıllı Osetler, Türk komşuları Karaçay-Balkarlılara As derler. Birinciler Büyük, ikinciler ise Küçük As'dır. Birbirinden hiçbir farkı olmayan bu iki Türk topluluğunun kendi içinde ise birbirine hitapta Alan kelimesi kullanılır. Güneydeki komşu Gürcü-Megreller de bu Türklere Alan derler.

Kafkasyalı Alan-Aslardan haber veren Ortaçağ kaynakları ise onları sürekli bir Türk kavmi olarak niteler. Buna karşılık, İrani olduklarını gösteren bir ipucu yoktur. Dolayısıyla, esas Asların Türk olduklarını düşünmek, Kafkasya'daki İrani bir topluluğun uzun süren As hakimiyeti ve komşuluğu neticesi bu ismi benimsediğini varsaymak daha mantıklı görünüyor. Esasında Oset veya Os kelimesi bu topluluğun asli ismi değildir. Bunlar kendi içlerinde ikiye ayrılır ve kendilerini başka türlü adlandırırlar. (Kendilerine IRON derler - Prof.Max Müller-SB)

Tarihte Asların anıldığı en ilginç yer ise İzlanda olmalıdır. Kuzeyin German asıllı halkları, mitolojik ögeler yükleyerek tarihlerini saga denilen destanlarda yaşatmışlardır. Snorri Struluson adlı İzlandalı bir Viking, bundan sekiz asır önce, 1222-1225 yıllarında halkı içindeki bu sagaları toplayarak Heimskgringla adlı bir kitap hazırlamıştır.

Buna göre As halkı eski zamanlarda Troya'dan çıkmış ve Saks ülkesine (Saksonya) gelmiştir. Burada yerleşip bir süre yaşadıktan sonra daha kuzeye İskandinavya'ya gitmişlerdir. Yerli ahali bu yabancı insanları hayranlıkla karşılamış ve tazim etmiştir. Böylece içinde yaşadıkları toplumla bütünleşen ve İskandinav kızlarıyla evlenen As savaşçıları zamanla erimişler, ama önemli izler bırakmışlarıdır. En önemli izler Sturluson'un eserinde kalmıştır:

"Troya Türk ülkesidir...Türklerin ülkesini terk edip...Avrupa'ya gelen Aslar buraya Türk töresi getirdi ve burada Türklerin koyduğu yasalar uygulandı..."

Bu arada bir not düşmek istiyorum. Bizanslılarca 15.yy'da Türklerin Troyalıların soyundan olduğunun belirtilmesi çok ilginç ve düşündürücüdür. Fetihten sonra İtalya'ya giden Bizans yazarı Gazes ile İtalyan düşünürü Filelfo arasındaki sohbette, Türklerin İstanbul'u alarak, Yunanlardan ataları olan Troyalıların intikamını aldıkları belirtilmektedir.

Doğrudan Türk kelimesinin geçmesi oldukça ilginçtir. Bunu 13.yüzyılda artık Türk isminin yerleşmiş olmasına ve Anadolu ve Azerbaycan'ın Türk ülkesi olarak görülmesine vermek mümkünüdür.  İskandinavyalı Aslar açık şekilde Türkçe olan pek çok yer adı bırakmışlardır : Asgaard (As-kent), Göl, Orun, Qöpül, Qömül, Eykin.... ayrıca destanlarda Türkçe oldukları anlaşılan isimlere rastlanmaktadır: anar, Torkel, Atıl, Qamlı, Yekul, Eqil, Erp, Eyrik, Qangleri, Buri, Qunn, Qunlauq, Eynar, Elli, Aslauq, Asdis.


Sarmatlar ve Sakalar

Saka birliği içinde çeşitli boylardan biri olan Sarmatlar, batı bozkırlarında çöken Saka gücünün yerini almış ve Saka mirasının devamcısı olmuştur. Sarmatların içindeki diğer boylar: Yazığlar, Ugorlar, Alanlar, Roksolanlar ve Siraklar. Sarmatlar MÖ.3.yy sonlarında Avrupa'ya geçmiştir. Uzun süren Saka ve ardından gelen Sarmat çağlarında sürekli Türkler tarafından yönetilmeleri, bu halkların en azından yönetici tabakasının hayli Türkleşmesine yol açmıştır. Bildiğimiz Alan isimlerinin önemli bir kısmının Türkçe ile açıklanması bunu gösterir. Ugorlar, kaderini Türk topluluklarıyla birleştiren Macarlar gibi Fin-Ugor ; Sirak ve Yazığlar ise Türk asıllıdır. Heredotus'a göre, Sarmatlar Saka dilini "bozuk bir şekilde" konuşuyordu, bu Saka dilinin bir lehçesi olduğunu gösterir. Hippokrates de Sarmatları bir Saka boyu olarak gösterir. Sarmatların anayurdu da şimdiki Başkurdistan'ın etrafıdır.

O dönem Türkçe'sindeki sözbaşı "s"nin yerini şimdi Ortak Türkçe "y" almaktadır. Bu sesin Macarca'daki karşılığı ise "gy"dir (d'ye yakın bir ses). Bu durumda, Sarmat kelimesi yaşasa idi, mesela Başkurtça'da Yarmat, Başkurdistan'dan çıkıp gelen Macarların dilinde ise Gyarmat olacaktı. Dikkat buyurun, bugün bir Başkurt boyunun ismi Yurmat'tır. Gyarmat ise,  Kürt boyu ile ikili bir birlik kurarak Macar ittifakına katılan Türk boylarından biridir. Bu bağlantı yüzünden  Mandoky, Sarmatları İrani bir topluluk sandığı için, sözkonusu Macar ve Başkurt boylarının da İrani olduğunu düşünmüştür. Başka bir Macar alimi Berta ise hem İraniliği, hem de söz konusu üç kelimenin bağlantısına karşı çıkarak bu görüşü "savunulmaz" bulmaktadır. Eğer Başkurt boyu ile bin yıl önceki Macar boyu alakalı ise o eski Macar boyu ile Sarmatlar haydi haydi alakalıdır. Dilbilimsel olarak da bağlantı gayet açıktır. 

Yani Başkurdistan ve çevresinde yaşayan Sakalarla aynı dili konuşacak kadar yakın olan Türk boyu Sarmatlar, nüfusları artıp güç kazandıktan sonra batıya doğru kaymışlardır. Bunların batı üçları özellikle Ruthenya ve Polonya halklarını ntarihi hafızasında önemli yer etmiş, bunların azilzade takımı kendilerini Sarmatların torunu saymışlardır. Anayurtta kalan Sarmatların bir kısmı Macar birliğine karışarak batıya göçmüş, kalanlar ise Başkurt Türkleriyle karışmıştır. Bu yüzden Macarlar ile Başkurtları sürekli karıştırırlar.

Kalan iki Sarmat boyundan Yazığlar en batıda bulunmuşlar, özellikle Romalılarla sürekli mücadeleleri ile bilinmişlerdir. Bunların kimliğini aydınlatacak fazla veri yoktur, ancak arkeolojik kalıntılar onları klasik bir bozkır toplumu olarak sunar. Tuna'nın kuzeyindeki bölgelerin eski yer adlarını iyi bilmediğimiz için izlerini takip etmek zordur, ancak eski Yugoslavya bölgesinde daha içaçıcı bir durum vardır. Kimi Yazığ topluluklarının Romalılar tarafından alınarak İllirya'nın içlerine yerleştirildiklerini biliyoruz. burada hem kabile isimlerinde, hem de yer adlarında Türkçe'yi çağrıştıran kelimelere rast gelinmektedir. Maalesef bu konuda bir çalışma yoktur.

Kafkaslardan Azerbaycan'a inen Siraklar ise kimi dil delilleri bırakmışlardır. Bunları inceleyen Seyidof, isimlerinin Sir ve ak kelimelerinden oluştuğunu söylediği Sirakların, Türkçe konuştukları sonucuna ulaşmıştır. Sarmatların Slav etnik yapılanmasındaki tarihi katkılarını da çoktur. Polonya meclisinde "Ey Sarmatların torunları" diye hitap edilmişlerdir.

İran ile Turan: 
Hayali milletler çağında Avrasya ve Ortadoğu
Osman Karatay

Today, Ossetian people are considered as grandchildren of AS, which are located in the Caucasus mountains, which is half in north Georgia, as half in Russia. The original word is Osetia; -etia is in Georgian "country" ; OS COUNTRY. Russians heard the word from Georgians in this way, to their own language, with -n ethnicity addition, became Ossetian. The rest of the world uses only Osset. In Russian pronunciation, initial vowel closed -a, is in other languages directly -o pronunciation.

Ossetians speaks an İranian language and came from the north region.  Almost all of the historians, on this basis, at the time Alan-As people who lived there, is accepted as their ancestors, and without any evidence, a member of them, the Sarmatians made entirely Iranian peoples.

In resources, beyonde the river Seyhan, today's South Kazakhstan province, is AS country. The As people came from here to Caucasus. However, we do not have clear evidence of their Iranian origin, on the contrary, it shows more Turkish language.

In Orhun (Gokturk) inscriptions they mentioned as neighborhood of Kyrgyz in Kögmen mountains. This is the farest, eastern border of Turks, inmediately begins ethnic Mongolian border. Thinking of an Iranian tribe that far in Siberia is very difficult. Acctualy, this tribe is not be seen as a foreign nation, they are acting with Kyrgyz, like other Turkish tribes. A later period, from Uzbekistan up to Tatarstan, all the tribes , small, big, are called as AS/AZ. Even in the word Chuvash (Çuvaş) is it described as SU+AS. Several Finno-Ugric neighbor peoples called Kazan Tatars AS/GAS.

In the Caucasus there is a very different thought. Iranian Ossetians, call their Turkish neighbors Karachay-Balkar AS. Karachay is the biggest, Balkar is the smallest AS. There is no different from each others, these two Turkish communities of the area, used each other in self ALAN. The southern neighbors Georgian-Mingrelian, also called these Turkish tribes ALAN.

The medieval sources, about Caucasian ALAN-AS, decribed them permanent as Turkish tribe. Whereas, there is no hint that they were Iranian. As a result, of the long domination of these AS TURKS on Iranian community, and neighborhood in the Caucasus, adopted this name. In fact, the word Os or Ossetia, is not essential of this community, they call themselves otherwise. (They call themselves IRON-Prof.Max Müller)

The most interesting place where these AS people are mentioned in history is Iceland. North German people, write about them in epics which they call saga, with installing mythological elements. Snorri Struluson an Iceland viking, collected eight centuries ago, in 1222-1225, these sagas and publised in Heimskgringla.

Yngvi king of the "Turks"

Yngvi - Yngvin - İnguin - Engin in today Turkish

and below "Turkia"

Accordingly these sagas, AS people came from Troy to Saks (Saxony) country. They settled here for a while they lived here, and went father north to Scandinavia. Native community admired these peoples and accepted them in their community. AS warrior married Scandinavian girls, assimilated among them, but left important marks. The most important traces remained in Sturluson's work.

"Troy is Turkish country...Turks leave the territory...AS Turks who came to Europe, brought customs with them and the laws of Turks are applied here..."

In the meantime, I want to drop a note: In the 15th c the Byzantines also noted the Trojans as Turks. After the conguest of Byzantine, Byzantine writer Gazes went to Italy and came with one of Italian thinker Filelfo, they mentioned that the Turks took revenge of their ancestors Trojans from the Greeks.

A direct using of the word Turk, is interesting. That means in the 13th century the name Turk was settled for Anatolia and Azerbaijan. Scandinavian AS left many Turkish topografic names: Asgaard (As City), Göl, Orun, Qöpül, Qömül, Eykin...also in their sagas many Turkish names: Anar, Torkel, Atıl, Qamlı, Yekul, Eqil, Erp, Eyrik, Qangleri, Buri, Qunn, Qunlauq, eynar, Elli, Aslauq, Asdis....

(translated by SB)

ALANLAR

İskitlerin Mirascısı Hunlar
AS'LAR BİR TÜRK KAVMİ

Scandinavian and Turkish People, What is the connection? Odin and his People

Viking Dragon’s head (or Wolf) mould 8th to 13th c

from Birka

The Vikings (approximately 8th to 13th centuries) used clay, stone or antler (for cheap mass production) moulds consisting generally of two pieces that were bound together.

This is same as the Scythian animal style, instead Dragon/Wolf a 

"Deer with Eagles on his antler"

Scythian Golden Plaquet

Viking Dragon like in Turkish art

Dragon with Knot  "The heart of the Scorpion"

Ahlat - Seljuk Turks

Bridle mount in the form of a winged dragon. 

Viking. Date/Period: 8th C. 

Gilt-bronze.

Statens Historiska Museum, Stockholm

Odin's birds Ravens, harness mounts from Vallstenarum, 

Gotland, 7th century, 

Historiska Museum, Stockholm Norse

Scandinavian

Scandinavian

Saka Tigrakhauda in Persepolis and Turkish Tashbaba in Altai

Pointed Hats

Warrior wearing Wolfskin 

7th c AD. 

Torslunda, Danemark

"Wolf Warriors" wearing animal skin is Shaman Culture

Troyan Hero Dolon in Wolfskin-see

Wolf Warrior in Valhalla

Odin’s father was Bur, son of Búri, Odin’s mother was Bestla, a giantess, the daughter of Bölthorn. 

In Old Norse texts, Odin is depicted as one-eyed and long-bearded, frequently wielding a spear named Gungnir, and wearing a cloak and a broad hat. He is often accompanied by his animal companions—the wolves Geri and Freki and the ravens Huginn and Muninn, who bring him information from all over Midgard—

and Odin rides the flying, eight-legged steed Sleipnir across the sky and into the underworld. 

Wolves Geri and Freki

Ravens Huginn and Muninn

in Shamanism 

Wolves are the protectors

Ravens are the messengers

Buri means in Turkish (Börü) Wolf

Adgaard means As city (As Turks)

Odin; OD is in Turkish "Fire"

Odin is in Turkish (Odun) "Wood"

And Odin was a Shaman from Tyrkland in Snorri's Edda.

more Turkish names in Snorri's book:

Asgaard, Göl (lake in Turkish), Orun, Qöpül, Qömül, Eykin...topographic

Anar, Torkel, Atyl, Qamli (Kamli-like in the word "Kam" + Kamlı means "with Kam"), Yekul, Eqil, Erp, Eyrik, Qangleri (Kangleri - Kang Turks), Buri (Börü), Qunn (Kun Turks), Qunlauq, Eynar, Elli, Aslauq, Asdis.

"Shamanism is not a religion, and Shamans, by contrast, do not have a following. A Shaman is interested in practicing their spiritual healing techniques but generally is not interested in forming a group of people to perpetuate 

a theology or religious structure."(Paul Sivert)

"Shamans are spiritual beings with the ability to heal, work with energies and 'see' visions. The essential characteristics of shaman are mastery of energy and fire as a medium of transformation."

The person who manages religious ceremonies in ancient Turkish are called "Kam", 

and the ceremony they ruled is called "Kamlama".

Odin with his Ravens as Horns

but also to be seen in Oghuz Kagan

Odin with Ravens and Horn

Eight Legged Sleipnir, remaind me the Scythian Turks

"According to ancient authors, nomadic hordes (Large relatives communities (aşiret)/little (kabile) - tribals) Massagetae and Scythians moved across the steppes in carts. Each family had a pair of oxen and a cart ("eight-legged Scythians"), which served as her permanent home. The wagon people were born, lived, worked and died there. The men traveled on horseback, and the women ran the wagon, which were their children and all the family's property was." (MP Gryaznov)

Weathervane, (copy Plastic, original Bronze)

Weathervanes were fastened on top of ships’ masts. 

Ringerike-style ornamentation.

Odin with Ravens

These symbols are represnting the moon, also to be seen in

Turkish inscriptions and Scythian artifacts.

Swedish Professor Åke Daun show that foreigners perceive Swedes as being cold heartless people with a sluggish mind. These are traits that can be attributed to their Attila-genes.... According to Professor of Archeology at the University of Oslo, Lotte Hedeager, the old Norwegian (and also Swedish) ruling class consisted of Huns. ... many of the names given in the Nordic sagas are parallel to the names of Hunnic kings, like Halfdan (Huldin), Roar (Ruga), Ottar (Ottar), and Adils (Attila). ... Atle, which is derived from Attila, is a common name in present day Scandinavia.

By Tor G. Jakobsen, NTNU

*

"in the book 'Iron Age Myth and Materiality' by Prof.Lotte Hedeager has used the same source as I did in 1994." 
Mehmet Turgay Kürüm, 2011


from the press about it:
Undermines the foundations of the earliest Scandinavian history: Was St. Olaf one Huner?
September 29th, 2011/ link

SENSATION: Archaeology professor Lotte Hedeager detects - with support from a long forgotten Danish researcher - that totally kings Olav Tryggvason and St. Olaf might have been of hunisk lineage. Here is the professor in front Unraveling Haugen in Jessheim, Scandinavia's largest burial mound, built along the lines of Asian burial mounds from the migration season. Photo: Bjørn Bratten

IDEAS: Huns and other Asian nomads may hundreds of years in the migration period, perhaps up until the Viking Age, have occupied the area that today is the Nordic countries.

It believes archeology professor Lotte Hedeager, head of the Department of Archaeology, Conservation and History at the University of Oslo.

The professor's findings may mean that Norwegian completely kings Saint Olav and Olav Tryggvason was of hunisk lineage.

- It would have been many centuries since the Huns were there. But assuming it is the same royal families as purely biological still, it would not surprise me if it was actually a remnant of something hunisk in this royal family (Yngling. Ed.), Said archeology professor Lotte Hedeager.

Almost the same thought Snorri Sturluson. Down through the centuries, he was rebuffed and ridiculed by the church and the monarchy - and in recent years of large sections of academia - for their accounts of the Turkish commander Odin and his ways with people and languages ​​of northern areas.

ACCORDING SNORRE was Odin and his Turkish ancestors of the Nordic royal families, Yngling in Norway / Sweden and shield kids in Denmark. It was shocking enough for both royal and church power Snorre time. Hedeager detects - almost down to the last detail - with the support of a long forgotten Danish linguist, the Nordic royal families - with absolutely kings Olav Tryggvason and St. Olaf - have been huniske!

Professor Hedeager hunerspor bringeth the whole basis of the earliest Scandinavian history as it has been interpreted over the last hundred years nasjonsbyggings- and nationalization processes.

Hedeager think Snorre has mistaken Odin journey with Attila occupation journey across Europe in the 400s and that Snorri through the myths and legends that arose was inspired to around seven hundred years later to write about the Turkish people's journey to the north.

Attila ruled the once over a vast European realm that stretched from the Caspian Sea to the North Sea and the Baltic states, ie the north to "islands of oceanic" - according to historian Prisco who visited Attila at his court.

- Huns ATTACK must have been an unheard earth-shattering event, of a kind never before seen, and that was a very special experience for the Scandinavians. It is understandable that Attila Norse mythology was confused with the already existing Germanic god Wotan / Odin and that both the Huns and Odin gods were seen as examples of fighters who were loyal to his king, writes Hedeager.

- There was an entirely new and hierarchical social order, and Norse mythology was transformed for centuries to come, says professor Hedeager.

IN ITS HIGHLY controversial new book, "Iron Age Myth and Materiality - An Archeology of Scandinavia AD 400-1000", published by the British / American science publishing house Routledge these days, says Lotte Hedeager that the old Norwegian migration story of Odin and the Aesir - Snorri's account in the prologue to Edda - is a reinvented mythological account of Huns conquest of Scandinavia.

Lotte Hedeager relies inter alia to the long forgotten Danish scientist Niels Lukman as a lecture for his doctorate in German in Leipzig during the war argued that the Huns were in Scandinavia, not just on a short visit, but that they were in power in the area for a long time. Lukman lecture has been little known outside Germany, has never been translated into any Nordic languages ​​and has been academically ignored.

It was the middle during the German occupation and the Danes were in urgent need of some heroes that they could rely on. And there came Niels your heroes proved, the biggest of them, to be Huns, Goths and Heruli, wrote a colleague who was present in hindsight.

- His masterly INTERPRETATION of the Scandinavian history before 800 deserves attention, writes Hedeager.

Lukman doctoral dissertation, titled "Shield Young und Skil Finger" identifies an independent hunisk tradition, rooted in the stories of the Nordic royal ranks and their relationship to Hlridargard, today Lejre on Zealand, and Old Uppsala in Mälaren- area.

The traditions include several well confirmed historical figures before and after Attila. The Nordic figures Skjold Young-Skil Finger tradition - Halfdan, Roar, Ottar and Adils - coincides with the huniske kings Huldin (399-410), Ruga (422-34), Ottar (? -430) And Attila (434-53) mentioned in the Roman Gothic historian Jordanes gotersaga (De origine acti busque Getarum (551 AD).

- THESE COMMON information, which was consistent down to the smallest detail, forced Lukman to conclude that the Huns not only traveled north but actually established itself as a ruling elite in Scandinavia even before Attila's time, and they stayed in the area until Attila's son and successor Helleacs (ie Helge) defeat against the Ostrogoths in 455, writes Lotte Hedeager.

According to Niels Lukman came a group of herulske kings returning to Sweden with his people in 512, and survived in the area until the Viking era and beyond in the early Middle Ages.

- The historical evidence for the emergence of the new royal families are supported by that revived monumental burial traditions that have been verified archaeologically of unprecedented discovery of burial mounds, which in Sweden Old Uppsala, Norwegian Borre and Lejre on Zealand, says Professor Lotte Hedeager.

HUN detected also how for example. gullbrakteatene produced in places like Gudme on Funen, was a development of Byzantine gullmedaljonger honor of Roman emperors, so that the Roman emperors were replaced by the Nordic king of gods, Odin.

- A new shamanistic practices were introduced. The largest groups of gold bracteates illustrates a shamanistic representation of soul journey: the head of a man disguised as a bird, rides on a creature that looks like a horse, but have horns and beards.

- It is my hypothesis that the Huns were the most important transformative component in Europe by Roman times. Historical sources, poetic narratives, iconography and animal art, as well as the amount of Roman gold, points to all the Huns, writes Lotte Hedeager in his new book.

*

Attila the Hun and his people are Turkish people 

The Eastern sojourn of German peoples and their subsequent return is clearly marked in futhark. Arild Hauge maintains a Web site on the subject of Futhark. He follows the conventional belief that runes were created about AD 100 to 200 among Goths or other Germanic tribes located in an area north of the Black Sea. He supposes that Futhark was stimulated by the model of the Greek and Latin alphabets, but Hauge links to Kjell Aartun who supposes that runes were one of many writing systems found in Asia Minor (Turkey-SB) as far back as 2000 DC from which the Greek and Latin alphabets were also developed. Also linked to Hauge's Web site is Turkish scholar Turgay Kurum (M.Turgay Kürüm-SB) who establishes a relationship between Futhark and Goktur, a script found on the Orhun Monuments in the Orhun River valley south of Lake Baykal in Central Asia.

Kurum has gone so far as to read the as yet undeciphered Klyver stone from Stanga, the Istaby stone from Blekinge, and the Mjbro stone from Uppland Sweden using the Gokturk style of reading characters. Rendered roughly in today's English, the Mjbro stone reads: May both of the dogs charge well, so that the sacred sky-spirit acknowledges their boldness. On this stone, under the inscription, there is a carving of a rider on his horse, holding up a round shield in his left hand while brandishing a sword in his right. There are two dogs running beside the horse. The runes on the Mojbro stone were being used as a phonetic alphabet with no association with the original Futhark meanings. 

Kurum supposes Germanic runes and Gokturk have both stemmed from a common ancestor in a very remote past. The Turkish language now also belongs to the Turkish-Altaic family rather than the Indo-European family, but Joseph Greenberg included them in his earlier Eurasian language family. The similarity between Futhark and Gokturk is so high that it is imposible to deny a close association. Before it was discovered in 1893 that the Orhun inscriptions represented a Turkish language, European scholars supposed that they represensted a Viking invasion from the West. All subsequent explanations have been unsatisfactory and the Orhun inscriptions are largely ignored today.

Greek myth preserves a memory of the German Heraclides that had moved to the region north of the Crimea after the impact of Typhon. We have seen the social intermeingling at the verge of forest and steppe throught the eyes of Heredotus who described the Germanic peoples, which he called the Budini, along with the Turkich Scythes, and the Sarmatians who comprised Scythian males and Finnish females called Amazons who spoke the language of Scythia, but not well according to Heredotus. There is no doubt that these Germanic, Finnish, Turkic peoples sat around each other's campfires, chewing the fat late into the night, chanting the epic stories, and singing of lost loves and civilizations....

In Norse tradition the Sky-Turks (Gokturks-SB), Scythians, and/or Sarmatians are remembered as the white elves of Alfheim who were skilled metalworkers. The king of the white elves of Alfheim was Freyr. These elves practiced the metalworking skills of relatives called the black dwarves of gnomes of Swartalfheim. These would appear to be the Turkic  trbies who lived in Eastern Anatolia in the valleys of the headwaters of the Tigris and the Euphrates Rivers. It was the same dwarfish forges that produced bronze thousands of years before that would now produce iron. And the Proto-Indo-European root that had produced *Eis meaning "ire" and "irate", would now come to stand for the sacred metal of the Age of Iraon following the cosmic impact of Typhon. When Odin returned from the East he would bring with him smelting and forging methods that involved the use of hardwood charcoal. Od in Turkish means "fire", odun means "firewood". Odin the Ygg was the "good young firewood".

After his return to the West, Odin would also learn things that he had forgotten from his blue-eyed, blond-haired Jotnar cousins who stayed in the Scandinavian highlands. From a Volva, Odin learned how to brew beer again, and he doubtless learned some of the ancient meanings of the runes. The word Yggdrasil, the Nordic Tree of Life, is a cognate with the Turkish words Yigac asil, meaning "noble main tree". This, like Tengri, was likely a contribution from Germanic to Turkic unless it is a case of convergent evolution with the roots coming from a common earlier ancestor in Eurasian. As we have seen Ygg comes from Ing.Yig, like Ing and Ygg, means "young" coming from the Eurasian root *Yeug of *Jeug, which has also given us the Tibetan Nge Jung meaning "to be born again", and the Chinese character Yong meaning "everlastin", "perpetual" and "forever".

The tree of life in Norse legend refers to the first male mrotal, Ask, who was fashioned from an ash tree. Two ash trees are actually involved in Norse tradition. The rowan or mountain ash, Sorbus aucuparia, gave us the Norse word runa meaning "charm", Swedish word ronn meaning "red" as in its red berries. Ash as in Asgard refers to the "center post" or "king post" provided by the true ash tree, Fraxinus excelsior. Neither of these ash trees occurs naturally in the East. In the West it would be the oleaginous true-ash-tree that would used to give the highest heat for the purpose of metalworking and would become the "noble main tree" of life for Odin leaving the rowan in the lurch, the icon of a failed religion.

We have proposed that the union of the twenty-two character Futhark symbols occured just before the Germanic sojourn to the East. The runes from Yr to Ing represent the ten runes of the older calender, Ing being Njorth. Njorth is associated with the beginning and the end of the calendar year. The runes from Feu to Jara represent the twelve-month zodiacal calendar, imported from Sumerian tradition. Jara is known as Freyr's rune. In Icelandic Freyr is called the year god and is associated with the beginning and the end of the calendar year. Freyr bore the title of Yngvi or Ingunar so he was Njorth for the new age. Herein we have the basis for the alphabetical symbol set of twenty-two characters. But the modern Futhark set contains twenty-four symbols rather than twenty-two. Turgay Kurum solves this riddle as well.

Turgay Kurum has read the oldest extant Futhark twenty-four character rune row from the ylver stone in stanga, Gotland. This is the order of the runes that we have shown above. He point sout the characters 22,23 and 24 if read from right to left - Ogal, Dag and Ing - give us Oding or Odin. Turgay Kurum suggests that the last two last characters, Ogal and Dag, were added at the beginning of the Iron Age with the return of Odin's people to the West. In other words, the modern Futhark set is Odin's signed and sealed symbol set that he and his people brought back to the West. Odin's Germanic Futhark also carried with it the rustic sibilance of the steppes peoples of Central Asia reflected in endings such as Uruz, Thurisaz, Tiwaz and Ingwaz that many modern renditions of Futhark still give them.

A Modern Theory of Language Evolution

Carl J. Becke

"Northwest, particularly in Sweden, Norway and Denmark, are approximately 3500 stones. It will be right, if these findings, which is called Futhark, evaluate with Gokturk (Orkhun) inscriptions." 

İsmail Doğan (Göktürk Yazısı,Türkler cilt 3)

THE DIGGINGS IN ODEN'S HOWE, UPSALA 1846

These diggings were conducted by Riks Antiquary B.E.Hildebrand and Lieut-Colonel Stat, chiefly in the days of August-September 1846 and June 1847. The only printed notices thereon appeared at the time, chiefly from the pen of B.E.Hildebrand in the Upsala paper 'Correspondenten' Nos- 1846-1847

1. Correspondenten September 12-1846 - 
Diggings going on but prove more laborious than had been expected.

2. Correspondenten September 1846 - 
A boarded gallery 7 Swedish feet 5 inches high and 5 feet broad has been consturcted from the east side of the howe (Oden's Howe, the largest of the three so-called King-howes) towards the centre. After penetrating 68 feet (20 mt) a mighty wall of granite blocks was struck, probably a grave-chamber. During the digging have been found unburnt animal bones, bits of dark wood, charcoal, burnt bones, etc.Thus this was evidently a sepulchral mound. The name King-howes is evidently correct. Diggings have also been made in the smaller cairns near by, and although they have been opened before, burial-urns have been found, burnt human bones, bones of animals and birds, bits of iron and bronze,etc.

3. Correspondenten September 1846 -
The great wall has proved to be the edge of a mşghty chamber. Between 200 and 300 large granite blocks have been taken out. Some of them have traces of tooling. The gallery has been carried 16 Swedish feet through the stone mass, which lies on hard packed clay, over a layer of fine sand, resting on large stones above the natural soil. At the middle of the howe the grave-chamber is 9 feet above the level of the soil, 18 feet under the top of the howe. On the bed of clay under the great stones have been found an iron clinker 3 inches long, remains of pine poles partly burnt, a lock of hair chestnut coloured, etc. The numerous clusters of charcoal show that the dead had been burned on the layer of clay, and the bones have been collected in an urn not yet found. In oner of the neares samll howes have been found a quantity of burnt animal and human bones, two little-injured bronze brooches, a fragment of a golden ornament, etc.

4. Correspondenten June 23 1847 - 
The burial-urn has been found in the grave-chamber. Also have turned up bones of men, horses, dogs, a golden ornament delicately worked, a bone comb, bone buttons...

5. Correspondenten July 3 1847 - 
The gallery has been dreiven 4 feet farther, thereafter has been made a side gallery, 8,5 feet wide and 8 feet long, up to the burial-urn. This was found 3 inches under the soil, and was covered with a thin slab. It was 7 inches high 9 inches in diameter, filled with burnt bones, human and animal (horse, dog,etc.) ashes, charcoal (of needle and leaf trees), nails, copper ornaments, bone articles, a bird of bone.etc. In the mass of charcoal about were found bones, broken ornaments, bits of two golden bracteates,ets. Coins of King OScar were then placed in the urn, and everything restored as before.

Frey's Howe was opened and showed the same results.....page 526-527


In a smaller barrow close by were found fragments of a coarse, dark-coloured urn, a flint arrow-head, a samll piece of iron, part of a bridle-bit, and several horses' teeth ; .... page 12

It was surrounded by a circle of great stones, within which was the cairn, originally, probably, 40 or 50 feet high. All this has been removed to such an extent as to expose the kistvaen or dolmen in its centre. Its cap stone is 10 feet square and 2 feet thick, and is of limestone, as are its supports.

All the other monuments are composed of granite boulders. "Those who first opened it assert that they found nothing within but burnt wood and human bones. The half-calcined bones of horses and other animals were and are still found in this cairn in great quantities"....page 182

To return, however to King Hildetand. According to the saga, "After the battle the conqueror, Sigurd Ring, caused a search to be made for the body of his uncle. The body when found was washed and placed in the chaiot in which Harald had fought, and transported into the interior of a tumulus which Sigurd had caused to be raised. Harald's horse was then killed and buried in the mond with the saddle of Ring, so that the king might at pleasure proceed to Walhalla either in his chariot or on horseback. Ring then gave a great funeral feast, and invited all the nobles and warriors present to throw into the mound great rings and noble armour in honour of the king Harald. They then closed up the mound with care."

This mound still exits at Lethra's Harald, capital in Seeland....page 282

One of them is described by Mr.Feraud as surrounded by a circular enceinte, 12 metres, nearly 40 feet ,n diameter. The chamber of the dolmen measured 7 feet by 3 feet 6 inches. At the feet of the skeleton were the bones and teeth of a horse, and an iron bridle-bit.....page 404

In one tomb known as Kouloba, or Hill of Cinders, were found the remains of a chief, with his wife, their servants, and a horse. He wore a cap ornamented with gold, a gold enamelled necklace, and gold bracelets, and his sword was of iron.....page 446 - Rude Stone

DATA ON HORSE BURIALS ARE MORE SCANTY , BECAUSE THEIR REMAINS WERE NOT ALWAYS COLLECTED. AND SOMETIMES WERE NOT EVEN MENTIONED IN THE RECORD OF EXCAVATIONS....!!!

"KURGAN" , "HORSE BURIAL " "BABA" 

TURKISH CULTURE

N.Kisamov - Türkic Substrate in English

JOURNAL OF EURASIAN STUDIES, October-December 2013

makale için:

About, TURKISH "ALP" - NORDIC PEOPLE "ELF":
Old Scandinavian records inform that ancestors of the Scandinavian peoples had condensed contacts wth the region where ancient Turks used to live, and sometimes directly with the Turks. They contain very significant cultural elements. Besides, some ethnic contacts occured. Consequently, withnessing the very similarity of typecasting of heroes, which is one of the most outstanding cultural peculiarities, of the Scandinavian and Turanic realms is not very suprising. In addition, basic words of the two denominting heroes are strikingly similar to each other, and likely cognate.

Doç.Dr.Osman Karatay and Emre Aygün link : 
Osman Karatay other articles
Emre Aygün articles

Turgay Kürüm's web page:

MYSTERY OF THE FUTHARK ALPHABET

the original writing style was from right to left. 

KURGAN (TUMULUS) - SCANDiNAViAN - TURKiSH CULTURE

İSKANDİNAV VE TÜRK / SCANDiNAViANS AND TURKS

TYRCKER - TYRKER - TURKER - TÜRKER - TÜRK+ER
Oseberg Kurgan with Horse and Knotted Tail

Yrd.Doç.Dr.Osman Karatay'dan
Old Scandinavian records inform that ancestors of the Scandinavi‐an peoples had condensed contacts with the region where ancient Turks used to live, and sometimes directly with the Turks. They con‐tain very significant cultural elements. Besides, some ethnic contacts occurred. Consequently, witnessing the very similarity of typecasting of heroes, which is one of the most outstanding cultural peculiarities, of the Scandinavian and Turanic realms is not very surprising. In addition, basic words of the two denominating heroes are strikingly similar to each other, and likely cognate.

Alpler ve Elfler: Türk ve İskandinav Dünyalarında Kahramanlık Olgusu, 

II. Uluslararası Türk Dünyası Kültür Kongresi, 19-25 Nisan 2010, Çeşme. 

Özgür Barış Etli'den iki yazı:
İSKANDİNAV MİTOLOJİSİNİN KÖKENİNDEKİ TÜRK MİTOLOJİSİ

Vikings dizisinde Türk Ögeleri

SB