ahmet taşağıl etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ahmet taşağıl etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

31 Mayıs 2016 Salı

Avar Turks





Belt Buckles, Avar Turks, 8th century






Avars, the second Turkish tribe, shocked Europe after Huns. For many years was a discussions over the origin, but thanks to the archaeoligical excavations and research turns out to be of Turkish origin.

To understand the essence of the matter, the following points should be well known;

Historian Priscus (5th c) wrote about Avar people in West Siberia, 100 years before the crash of Juan-Juan in Central Asia.

Another source is Zakharios Rheta (in c.550) wrote about Abar community in west, before incidents in Mongolia.

Geographer Strabo in his work (1st c AD) mentioned about Abar-Noi, and in old Greek myths the name Abaris is to be known.

It is to be understood after these explanations, about the Turkish- Avar (Abar) State which was build in Europe, has nothing to do with Juan-Juan which was entirely collapsed in Mongolia.

Also, before the time of Juan-Juan, tribe name Apar was on Orkhon monuments/inscriptions, like tribes names Sabar and Khazar, which shows west Avars. After 562, Slavs and Ants came under Avar-Turks domination. The great role, for this success belongs to Bayan Hakan.

The word BAYAN is not Mongolian, but Turkish, comes from BAY (rich) root word, and it was not only used by Mongolians, but also by Bulgarian Turks.

Avar-Turks moved Gepids from east Hungary. Lombards (or Longobards) didn't like Avars and moved to in 568 to Pannonia, and when Hungarian lands became empty, Avar-Turks settled there. They defeaded Frank king Siegebert, take Belgrad (Signidiunum) and Oszek (Sirmium), and marced to İstanbul. The boundaries of Avar country stretched from Don river to Galia. Avar-Turkish Khaganate became most powerful state in Europe. The reason of this situation was undoubtedly the army of Avars. The main core in his army was Turkish soldiers, with Slavic and Germanic masses as well.

After the ending of the East-Roman-Sasanian war, East-Roman army went to Tracia. Under the command of Priskos in 601 they came to Tuna and Tissa river, and defeaded Avar-Turks.

After the dead of Bayan Hakan, the new Hakan took the city Friul over. In 613 East Roman Emperor Heraklius escaped the trap. Avar agreement with Sassanids in 626. Heraklius asks for help from Caucasus Khazar Turks. Avars siege was not successful and they forced to retreat. With this fails Avar Khaganate lost his reputation. After the death of Avar Hakan in 630, Bulgarian Turks arguing about revolving with their leader Kubrat (Kourt-Kurt). Avars put down this rebellion in the Balkans, but north was taken by Bulgar-Turks. After the fall of Avars, foreign tribes abandonment some locations, and Avar-Turks jammed into the circle of competitors in the Hungarian plains. They survived through the 7th and 8th century.

In 791 Frank emperor Charlemagne elaborated Avars. His son Pepin in 796 took capital city of Avars in Hungary. Avars started rapidly erased from history. In 805 they became Christians, and has been ruled by Theodor.

In 795 chieftain titled Tudun of Avar-Turks, was baptized in Aix-la Chapelle,rebelled against Frank domination, but they could not be successful. After him chieftain (başbuğ) Zodan rebelled to, but he surrendered in 803.

Avar-Turks place in East European History Avars dominated the Balkans and Central Europe for 250 years. Of course was a big impact in this area an event of Avar-Turks. With Avars changed the ethnic structure of Eastern Europe. Longobards moved to İtaly, Slavs were brought to Danube, Vistula and Bohemia. Syrian Bishop Johannes says: "formerly they could not get out of the woods, with Avars the Slavs were used to disciplined war horse herds, owner of silver and gold."

Shortly, the result of a systematic displacing of these peoples by Avar-Turks, laid the foundation of Yugoslavia, Czechoslovakia and Poland in ethnic.

In all Slavic language Obor was used for Avars, meaning Giant. Some Turkish political organization words (like Boyar, Ban) is been used by Slavs. Even former religion influences of Avar-Turks, between de Slavic people is to be seen. Even city names; "Navorino" in Greece, "Antivari" in Albania, comes from Avar-Turks.

Avars were also rich in gold, when Franks captured the capital city, they took many gold treasure. Gold treasure of Prostovats belongs to Avars. Nagy Szert Miklos treasure was suggested, that it belongs to Avars, but by Nemeth Gy. work it is been proved that the inscriptions belongs to Pecheneg-Turks. Technical work of this treasure is Avar-Turks style, Symbols (Stamps, Tr;Tamga-damga) belongs to Bulgarian-Turks. (In short; Turks ;) -SB)

How the weapons and battle tactics of the European-Hun-Turks was exemplified to Europens; was also weapons and battle tactics accepted and adopted of Avar-Turks by Europeans to.

Avars maintained their quiver on the right side of the waist belt, they hang the bow on the left side in another housing. The bow consisted several parts, inner side was from bone, also found in Hun-Turks tombs. Avar sword was flat or curved. Stirrup were also brought by Avar-Turks to Europe, and was circular.

Avar-Turks art of war has effected East-Romans. When East-Roman emperor Herakios re-organized the army as Avar army, he prevailed against the Sassanids. In this period East-Roman army was completely similar of clothing and weapons as Avars. In Tactica, emperor mention the formation of the army and clothing.

Avar-Turks bury their deads facing east, and the burial ground from head to feet direction in east towards. Influential persons body were first wrapped in leather, then in sarcophage and buried. For their afterlife journey they put also food in burials. A cavalry were buried with his horse.


Prof.Dr.Ahmet Taşağıl



Gold Belt Mount, 8th century, Avar 
"the description of the Met museum is = Culture:Avar" . Avar is not a nation name! Avar is a tribe name of Turkish origin. So the Culture must be written as "Culture:Turkish (Avar Tribe)"! 
Shame on you Met Museum!!!



Avar Turkish Woman /link


Avar cemetery near Balatonudvari-Fövenyes / link





”The Avars were excellent horsemen, who were so close to their horses, that they often had them buried with them in full harness and armour. This custom was adopted by the Slavs who lived near them. (8th century AD- Slovakia)”

"Avar-Turks bury their dead facing east, and the burial ground from head to feet direction in East towards. Influential persons body were first wrapped in leather, then in sarcophage and buried. For their afterlife journey they put also food in burials. A cavalry were buried with his horse." 
Prof.Dr.Ahmet Taşağıl.



***
A case of Avar period trepanation from Croatia
Zrinka Premužić, Petra Rajić Šikanjić, Anita Rapan Papeša
Institute for Anthropological Research, Zagreb, Croatia 
Vinkovci City Museum, Vinkovci, Croatia

Abstract: The Avar period cemetery of Nuštar, situated in continental Croatia, is dated to the 8th and the beginning of the 9th century. Rescue archaeological excavation yielded 196 burials. During analysis of human skeletal remains, an individual with a large cranial lesion caused by trepanation was found. Trepanation is a surgical procedure performed on the skull in order to remove a fragment of the bone using a sharp instrument or drill. It has been practiced in various regions since the prehistoric period for both medical and ritual reasons. 

The site of Nuštar is situated in continental Croatia. It was discovered by accident in 2011 during construction works for a new football field. A rescue archaeological excavation was carried out later that year, when a mediaeval cemetery from the Late Avar period (710–830 AD) was partly excavated. The cemetery was only partially explored, leaving the southern and eastern borders undefined. The excavated area was 140 m×100 m, with graves concentrated in the south-east section measuring about 60 m×40 m. Ten fairly regular burial rows with a  total of 196 graves were excavated. Most of them were rectangular in shape, with three major types of grave pits. In the vast majority of graves remains of wooden structures were observed. All burials were oriented West-East [like our Prof.Taşağıl said - SB], while smaller deviations (up to 150) to north or south were recorded. Most of them were single inhumations, with only seven multiple burials present. The deceased were buried in a supine position on their back, with arms laid next to the body.

Over 1500 finds, most of them in very good condition, were discovered in 175 graves. Two main categories of grave finds can be distinguished: traces of food offerings (pottery, wooden vessels and animal bones) and grave goods (dress and personal ornaments, tools and weapons). In general, grave finds from Nuštar belong to a  society which could be referred to as higher middle class. The most common finds were pottery vessels and iron knives. Male graves often had decorative bronze belt sets (but also simple, everyday belts) and female graves usually had some kind of jewellery (earrings, necklace beads, bracelets, and fingerings) or tools (needle cases, spindle whorls). Burials of children had finds very similar to adult graves, suggesting that in the Nuštar community age of the deceased was not associated with differences in mortuary practices. Finds from Nuštar can be easily connected to the Avar period cemeteries from Hungary, Serbia, Slovakia and Austria (Szentpéteri 2002).

Based on grave finds (belt sets, jewellery, tools and pottery) most burials belong to the Late Avar period, but it is possible that some of them belong to the Middle Avar period. In terms of absolute chronology we can define this time period throughout the 8th and beginning of the 9th century. Together with a  number of other sites in the area of today’s Croatia and Serbia, along the rivers Sava, Danube and Tisza, the Nuštar site fits into a hypothetical southern and south-eastern border of the Avar Khaganate from the late 7th to the end of 8th century (Garam 1987; Filipec 2003).

From the year 568 until Charlemagne’s Avar wars (788–803), the riders of the steppes dominated the Carpathian Basin and its environs (Daim 2003). Parts of what today are Austria, Hungary, Slovakia, Czech Republic, Romania, Serbia and Croatia, were at some point integrated into Avar Khaganate. In these regions different elements of culture, ethnicity and social structures, belonging to indigenous, Germanic, Slavic and nomadic (steppe) populations, mixed. Such multi-regional, multi-ethnical and time related mixture resulted in different aspects of Avar period cultural remains, particularly seen in the assimilation of external influences. 

The early period material culture (568–690), strongly influenced by the Byzantine Empire [No, not influenced by the East Romans; by the way, at that time the empire was called East Roman not Byzantine; and East Roman was influenced by the Turks. Because the Avars are Turkish Tribe... say the word "Turks" for once! - SB ], is recognisable in metal objects made by pressing. The late period material culture (690–830), often called griffin-tendril horizon (due to mostly used motifs), is recognisable in metal objects made by casting. Unfortunately, contemporary written sources do not provide enough information about the Avar state, society, ethnicity and economy, or the everyday life. Most of the data are obtained from more than 60,000 excavated Avar period graves (more about this subject in Vida 2008). 

Trepanation: the oldest cranial surgery found on Avar Turk. 
/more to read/





“Their core was formed by two tümens of Avars proper, roughly 20.000 people.”
Orkhon Monuments - Turkish Inscriptions
Tümen = "10.000 soldiers" (Turkish of Etymology)





TÜMEN / TYUMEN BÖLGESİ - TYMEN REGION
The name comes from Turkish "TÜMEN". Meaning is "Military units of 10 thousand". Tümen is also to be read on Orkhon Monument from the 7th-8th c AD.
// Turkish Toponymy







Articles on the photo are from the book “Zdenek Vana - the World of the Ancient Slavs”, not a reliable book…!  
Especially about “stirrups Avar invention”… 
İt was brought by Avar Turks into Europe, but of course it was invented by the Turks in Asia.

"Stirrup were brought by Avar-Turks to Europe, and was circular." 
Prof.Dr.Ahmet Taşağıl.

Even the East Roman Empire army had adopted the stirrup from Avar Turks.

Stirrup is in Old Turkish “izanja-üzanji”, in Anatolian Turkish “üzengi”.








"The Avars have many different names like Obors, Vars, Pars, in Roman times as Partians. 
Their ethnic group united with similar Scythian elements. ... 
All Turkish peoples, Uighurs, Kök-Turks, Ottoman Turks, belong to that central group of Eurasian humanity 
which we are calling Scythian."
Dr.IDA BOBULA (1900-1980)






Avar Turks in Europe
Avrupa'da Avar Türkleri





Alteren Turkvölkern (Hunnen, Avaren)
Old Turkish nations (Huns, Avars)









15 Ocak 2016 Cuma

Türk’ün bin 300 yıl önceki parmak izi!










Moğolistan’da Bilge Tonyukuk Anıt bölgesindeki kazılarda Türklerin bin 300 yıl öncesine ait parmak izi bulundu. Ortaya çıkarılan kalıntılar Türklerin kazılarda bulunmuş ilk parmak izi olarak tarihe geçti...


Taşağıl ile kazı çalışmalarını konuştuk. Kazı esnasında 11 açma açıldığını belirten Taşağıl, “Çok sayıda yeni arkeolojik keşfe ulaşıldı. Fakat, en dikkat çekicilerinden biri 11 numaralı açmada atalarımızın bin 300 öncesine ait parmak izleri bulunmasıdır. Bu ilginç bir tarihi keşiftir” diyerek önemli bir çalışmayı açıkladı. 


Pişmiş topraktan zemin

Su tahliye kanallarıyla ilgili bir keşif de olduğunu belirten Taşağıl, 

“Su tahliye kanalının zamanının örneklerine göre gayet iyi durumda korunması kazı çalışmalarının önemli buluşlarından biridir. Özellikle dış duvarın yığma duvar tekniği ile yapılması ve o çağların en iyi kerpiç yapma tekniği olan Han-tu (kuru toprak) yöntemiyle yapılması büyük bir başarıdır” dedi. 


Kazı çalışmalarındaki 11 açmanın genelinde beton parçası bulunduğunu belirten Taşağıl, “Geçmiş dönemlerde anıt alanı korumak için yapılan beton malzemeler bütün açmalarda ele geçmiştir. Ancak, anıt alanın neredeyse tamamında çok sayıda pişmiş topraktan yapılmış zemin döşemesi parçası, su sistemine ait olduğunu düşündüğümüz oluk ve boru parçaları ve kiremit ve sıva parçalarına rastlanılması anıtın zamanına göre üst düzey bir teknolojiyle yapıldığını göstermektedir. Özellikle renkli (sarı, pembe) ve kaliteli sıva parçaları, yapıda bulunan barkın süslü ve gösterişli olduğunu göstermektedir” diye konuştu. 







29 Ekim 2015 Perşembe

Kırgızlar - Kyrgyz Turks





Kırgızlar:


Kırgızların eski yurdu yani esas anayurtları Kögmen Dağları'nın kuzeyi, Yenisey Nehri'nin kollarından Kem Havzası idi. Kırgız adı etimolojik çalışmalarla etüd edilmiştir. Ancak günümüze kadar kesin neticelere hala varılamadığı görülmektedir. Bu filolojik mesele ise de araştırmaların neticesinde kelime anlamı olarak Kırgız adının kır-gezmek'ten veya Kırk Oğuz'dan geldiği konusunda önemli fikirler olduğunu söyleyebiliriz. Çinçe metinlerde ise Kırgız ismi ilk defa Ke-k'un olarak kaydedilmiştir. Bu Kırgız isminin tarihte ilk transkripsiyonudur. Daha sonra Chien-k'un şeklinde zikredildiğine rastlıyoruz.

Göktürklerin ilk zamanlarında (555'lerde) Ch'i-ku, 648 yılı dolaylarında Chie-ku, Büyük Uygur Kaganlığı döneminde (744-840) Chie-ku, Hsia-chia-ssu, Chia-chia-ssu ve Ho-ke-ssu gibi isimlerle yazılmışlardır. Bunların hepsi Kırgız isminin değişik transkripsiyonlarıdır. Fakat, WHTK'da verilen Ho-ke-ssu okunuşu Kırgız ismine en yakın olanıdır. 603 yılı dolaylarında Töles boyları için verilen listede geçen He-ku'ların ki, bunlar Tanrı Dağları'ndaki Pai-shan (Aktağ)'ın kuzey eteklerinde yaşıyorlardı.

Kırgız isminin son transkripsiyonu He-ke-ssu'ya yakınlığından dolayı söz konusu tarihte bu adla anıldıkları sonucunu ortaya koymaktadır. Bu durum Kırgız ismi konusunda yeni bir fikir verdiği gibi aslında aşağıda bahsedilen onların Türk kökenli olmadıkları konusundaki iddialara en iyi cevaptır. Bunun yanında Kırgız adının yüzyıllar boyu devamlılığını göstermesi bir başka enteresan noktadır.

Kırgızların aslında Türk olmayıp VI.Asırda Türkleştiklerine dair ileri sürülen fikirlere kesinlikle katılmıyoruz. Onların fikri esasında Kırgızların "Yeşil gözlü, sarışın veya kızıl saçlı olduklarına ve de kurttan türeyen kimselerden değildir" şeklindeki kayıtlara dayanmaktadır.

Bunlardan başka diğer eski Türk boylarıyla kültürel açıdan her hangi farklı bir tarafları olduğu konusunda kayıt yoktur. Üstelik kurttan türeme rivayeti ile ilgili bilgiler sadece Gök-Türklere değil, Kao-ch'e'lere ve Wu'sun'lara aittir. Gök-Türk döneminde kurt yani A-shih-na'ya bağlananlar yalnız hanedandır. bunun yanında çok sayıda diğer Türk boylarının kurt efsanesiyle ilgisi bulunmamaktadır. (Töles boyları, Türgişler, Sir Tarduşlar, Bayırkular, Oğuzlar, Uygurlar, Karluklar ve benzeri küçük boylarda).

Dolayısıyla kurttan türeme rivayeti yok diye Kırgızları Türk asıllı saymamak kanaatimizce doğru değildir; ayrıca Eberhard "Türklerden değildir demekle" sadece Gök-Türk hanedanlığının bağlı olduğu kabileden gelmediğine işaret etmiştir.

Renk açısından farklı olduklarının bildirilmesi de Kırgızların başka bir etnik kökenden geldiklerini göstermez. Çünkü Hazarlar, Bulgarlar, Kuman-Kıpçaklar tarihi kaynaklarda sarışın ve mavi gözlü tasvir edilmişlerdir. Diğer taraftan Türk adını taşıyan I.Gök-Türk devletinin meşhur kaganı Mukan (553-572) dahi Çin kaynaklarında "kızıl yüzlü, renkli gözlü (donuk cam gibi)" ifadesiyle anlatılmıştır.

Bizim görüşümüzü destekleyen en önemli delil Kırgızların ortaya çıktığı bölgenin yapılan arkeolojik kazılar neticesinde en eski Türk yurdu olarak belirlenmesidir. MÖ.2500-1700 arası Afanasyevo , sonra 1700-1200 arası Andronovo kültürlerinin temsilcilerinin Türk soyunun proto-tipi olduğu anlaşılmıştır.

Kırgızlar, bilinen tarihte ilk defa Büyük Hun İmparatorluğu'nun Shan-yü'sü Mo-tun zamanında zikredilmiştir. Buna göre Hunların kuzeyinde bulunan Kırgızlar, Tİng-ling, Ch'ü-she, Hun-yü, Hsin-li gibi boylar arasında yaşıyorlar ve Ke'k'un ismiyle adlandırılıyorlardı.

Muhtemelen MÖ.203 yılı dolaylarında adını saydığımız diğer kabilelerle bağlanan Kırgızlardan bundan sonra bahis yoktur. Bu esnada Altay dağlarının kuzeyinde Kem Irmağı civarında yaşıyorlardı....


Prof.Dr.Ahmet Taşağıl
Çin Kaynaklarına Göre Eski Türk Boyları


(okuyalım)



Çin Kaynaklarına Göre Doğu Türkleri 
Liu Mau-Tsai
Selenge yayınları

Eski Türklerden günümüze yetip gelen yazılı kaynaklar sadece taş kitabelerdir. Ama, E. Chavennes´in dediği gibi, onlar da tek başına bir halkın tarihini yeniden kurmaya yetmemektedir. İşte bu noktada Çin yıllıkları imdadımıza yetişmektedir ki, şu ana kadar Liu Mau-Tsai´nin çalışması, sahasında yapılan en iyi ve en mükemmel çalışmadır. Bugüne kadar eski Türklerle ilgili kitaplar, genellikle Çin, Bizans, Arap ve Pers kaynaklarından faydalanılarak yazılmış, ama asıl kaynaklar çevrilip yayınlanmamıştır. Birinci el tarihi kaynaklar serisinin bir sonraki kitabı, E. Chavannes´in Çin kaynaklarına göre `Batı Türkleri` adlı eseri olacaktır. 

Gumilev´in dediği gibi, `Bir millettin tarihini biraz da onun düşmanlarının yazdıklarına bakarak okumak gerekir.`


(okuyalım)





Kyrgyz Turks - Felt 
These Symbol belongs to Kipchak Oghuz Turks.


Dış Oğuzlar-Kıpçaklar

“İç Oğuzların damgasını çadır evlerin kubbelerinde kullanılan motif olduğunu, Dış Oğuzlar’ın ise dünyanın 4 bir yanını turlanıp gittikleri için ok şekli damga kullandıklarını belirledim. Dış Oğuzlar’ın ayrıca Kıpçaklar olduğunu, Kıpçaklar’ın tarih boyunca İpek Yolu’na hakim olduklarını ve gittikleri yerlere bu motifleri götürdüklerini kültürel ve etnografik bulgularla tespit ettim. Bu motiflerden özellikle Oğ damgası (Oz) yani çarkı felek olarak adlandırılan damganın, Avrupa’da binlerce yıl sonra gamalı haç olarak karşımıza çıktığını görüyoruz. Dış Oğuz’un yani 3. asırda Hristiyan olan Kıpçakların kullandıkları damganın daha sonra Hristiyanların simgesi olan Haç olarak kullanılmaya başladığını etnografik ve arkeolojik bulgularla ortaya koyduk.” Dr.Tahsin Parlak










KURTTAN TÜREME İLE İLGİLİ OLARAK

Likyalılar Truvalılar ile akrabadır, Likyalılar da Kurt, Truvalılarda At kutsaldır (Skamander nehrine at kurban ederler, Skamander adı da Saka Türklerinden gelir). Leto bir Dişikurt'tur ve Artemis Ay'ı temsil ederken Apollo'nun diğer bir lakabı da Kurt'tur (Lyceus the Wolf). "Leto Hyperborean'dan bir dişi kurt rehberliğinde" diye geçer, Hyperboreanlı Abaris Apollo'nun rahibidir ve bu bir İskit efsanesidir Abaris (dillerde b-v değişimi) Avar Türklerindendir. Leto ve ikizleri mitolojisi Etrüsklerle İtalya'ya göçer Romulus ve Remus olur. Ki Romalılar bu destanın/mitolojinin Etrüsklere ait olduğunu unutturmak için özellikle Augustus döneminden itibaren sürekli Roma mitolojisi olarak anlatırlar. Roma şehri de aslında Etrüskler tarafından kurulmuştur.

Artemis, Apollo ve hatta Athena'nın Yunanca bir anlamı da yoktur. Etrüsklerin de kendilerine R'Asena dediklerini hatırlarsak Athena'nın nereden türediğini de anlarız. Anadolu'da Karkamış'ta Ati, Truva da Ate adlı yerli bir tanrıça vardır. "Kim Ati'den süt içecek" diye de Asur tabletlerinde geçen "Süt içme" ritüeli Türklerdeki "Akgöl" "Sütgölü" "ilk ruh" ile aynıdır. Ayrıca Dişi Kurt'un emzirmesi olayı ile de benzerlik gösterir.

Diğer yandan : 
Miletus, Apollo ile Minos'un kızı Akakallis'in oğludur. 
Akakallis babasının gazabından korumak için oğlunu ormanda saklar, Apollo'da DİŞİKURT'a onu beslemesi için emir verir. Miletus kurtlar tarafından büyütülür başka yerde bir çobanın onu bulduğunu ve evine getirip büyüttüğü yazar, tıpkı Truvalı Paris'in kaderindeki çobanlık gibi....

Bir de abisi vardır Kydon...O da küçükken Girit'e getirilmiştir, ve her nasılsa onun da hayvanlar tarafından büyütüldüğü söylenir ve adına para basılır, bir kurt emzirir.... Acaba Miletus'un ikizi midir ? Bilemem...Ama...Miletus yetişkin olduğunda Girit'i terk ederek Caria/Karia'ya gelir. Milet şehrini kurar, Menderes Nehrinin kızı Kyane ile evlenir ve ikizleri olur ! Kızı Byblis ve oğlu Kaunos (Dalyan).

(Başka anlatımlarda ise , Miletus, Karia kralı Eurytus'un kızı Eidothea ; veya Celaenus'un kızı Tragasia ile evlenir ve ikizleri olur)


Yani hepsi de aynı yere çıkar....
LETO
ATHENA
ASENA
A-SHIH-NA
R'ASENA
ROMULUS/REMUS
APOLLO/ARTEMİS
MİLETUS/KYDON
BYBLİS/KAUNOS




5 Aralık 2014 Cuma

TUĞ OLARAK KURT BAŞI





Göktürklerin tuğlarının tepesinde, altından yapılmış, 
bir "kurt başı" heykeli de bulunurdu.

Bir tuğ, dört bölümden meydana gelirdi: 

1. Süslenmiş tuğ direği, 
2. Direğin başına bağlanmış, atlara veya Yak öküzüne ait kuyruklar, 

3. Tuğ başı. (Direğin başına konan bir başlıkla, kuyrukların bağ yerleri gizlenirdi.) 

4. Tuğ başının üstüne konan kurt başı ile diğer boylara ait semboller.

Çinlilerin dedikleri gibi;
"Türkler, "kurttan türediklerine inanırlardı. 
İlk ve kutsal atalarını, unutmadıklarını göstermek için de, 
devlet sembollerinin başlarına, bu kurt heykellerini korlardı"


Bahaddin Ögel
Türk kültürünün Gelişme Çağı
Birinci basım,1971


Kazakistan



"Göktürk devletinin adı Göktürk değildi, 
Türk Devleti idi, daha doğrusu Türk Kağanlığı idi. 
Göktürk sadece Kültegin yazıtının doğu yüzünün 3.satırında , 
Bilge Kağanı yazıtının doğu yüzünde 3.ve 4. satırlarında 
Köktürk tabiri geçtiği için Alman türkologlar tarafından 
1896 yılında bu ileri sürülmüş. Köktürk diyelim diye. 
Türkiye türkçesine de Göktürk olarak yerleşmiş. 
Bu devletin aslı Türk Devleti idi. 
Çin, Bizans, İslam, Tibet kaynaklarında Türk olarak geçer."

İslam Öncesi Türk Tarihi, Prof. Dr. Ahmet Taşağıl, 


Tonyukuk Monument 
Holly ensign to the Turks "the Wolf-Dragon"  with Horsehair
N.Bilgili


Tonyukuk ( 7th c) was the Baga-Tarkhan (military leader) of four Göktürk Khagans, the best known of whom is Bilge Khan. (Bilge Kağan)

In Chinese, Tibetians, Byzantines and Islam sources it written like: Turkish State.

"The name of the Göktürk State, was not Göktürk, it was Turkish State, or rather Turkish Khaganate. In 1896 German turcologists read Köktürk on monuments, and then they named the state as Köktürk- in Anatolian Turkish Göktürk"
Prof.Dr.Ahmet Taşağıl




İSKİT - MÖ.4.yy
Kurt şeklinde bronz koşum plaketi, kurt başı aşağıya doğru bakınca sağa doğru bakan bir dağkeçisi rahatlıkla görülüyor.





Kırgızlar Kazaklar Türk mü?
Türk deyince Türkiye Türkleri anlaşıldığı için Türk demezler ama Türklerden geldiklerini gayet iyi biliyorlar.
A.Taşağıl - video


"Üniversitenin içinde Yazı Müzesi var, 
Türkiye'de hiçbir üniversitede yaptırmazlar bunu...."




6 Ağustos 2014 Çarşamba

TİMUR - CENGİZHAN - ULUĞ BEY - BABÜR ŞAH






"Timur Türkçe konuşurdu... Timur Türkleşmiş Moğoldu... Diğer görüş ise, Timur tamamen Türktür, Barlas aşiretindendir....
Uluğ Bey torunudur... Cengiz Han soyundan gelmiyor, özellikle kendisini ona bağlıyor, Türkler de Emir , Moğollarda Han denir.  Saygı görebilmek hükümdar olabilmek için soy önemli bu yüzden Timur soyunu Cengiz Han'a bağlıyor... Moğollar ile Türkler arasında ayrım yok...  13.yüzyıla kadar Türkçe Moğolca ayrımı yapamıyorlar,  orada yaşayanlar için aynı dil gibi görünüyordu. Çin kaynaklarında Moğollar Türkler gibidirler diye geçer. Moğollar daha doğuda yaşıyordu, Türkler terkedince  o bölgeye geliyorlar. Cengiz Han Moğoldur, devlet geleneği Türk yapısıdır... Ordusunun büyük bir kesimi Türklerden oluşuyor... Zaman içinde Cengiz Han Türkleşiyor ve Türk olarak kabul edilir. Yalnız Cengizhan'ın mensup olduğu Börteçine (kurt prensliği) sülalesinin Türk olma ihtimali vardır. "Türkler bin boydur, bu bin boyun biri de Moğoldur." Moğollara farklı dillerde mongol denilmesi haksızlıktır. Cengizhan'ın oğlu Çağatay, biz dilciler arasında Çağatay Türkçesi deriz. Çağatay Türkçesi ile yazılmış bir sürü yazıtlar çıkıyor.  Alfabe olarak arapça kullanılmış. Hindistan'daki Babür imparatorluğu'nun soyu hem Cengiz Han  (oğlu Çağatay Han yoluyla) hem de Timur'a dayanır. 

Prof.Dr.Ahmet Taşağıl


***


Babür ve evlatları, son Timurlulardır. Onların Şeybarıller karşısında tutunamıyarak, Türkistan'ı terkedip, şanslarını Hindistan'da denemeleri, Türk tarihinde ender rastlanan bir olay değildir. Ama oniki bin kişilik orduyla yaklaşık yüzbin kişilik bir orduyu yenip, 300 yıl ayakta kalan büyük bir imparatorluk kurma"ıarı, çeşitli Türk kabilelerinin değişik ülkelerde devlet kurma denemesinden çok farklıdır. Eyrıca Oğuzların Türkiye'de kurdukları devletten sonra, Türkistan sınırları ötesinde kurulan en uzun ömürlü imparatorluktur. Gerek Batı literatüründe ve gerekse Türkiye'de Batıyı taklit eden bazı kişilerin yanlışlıkla "Moğol" veya "Büyük Moğollar" dedikleri Babürlüler'in doğru adı, "Büyük Mugallar"dır. Yine işin uzmanı olmayan bazı kişiler Moğol, Moğul ve Mugal'ı birbirine karıştırmaktadırlar. Moğollar'ın kim oldukları bilinmektedir. Moğul veya Moğıllar, Türkistan'da Şeybanllerden koparak Kazak halkının şekillenme arefesinde Yedisu ve civarında yaşayan Türkler'dir. Mugallar ise, Hindistan'a geçerek orada bir Türk devleti kuran Timurlulardır. ...

Babür, Türk hükümdarlar arasında divanı olan tek şair sultan değildir. Ama hatıralarını kaleme alan tek Türk hükümdardır. Onun bir diğer ve daha önemli özelliği ise, kitapta da okuyacağınız gibi, Türk halkının kendine özgü bir alfabesi olması gerektiğini düşünen, bu amaçla Sığnak runik alfabesini modernize ederek yeni bir alfabe geliştiren tek Türk hükümdan olmasıdır. Onun dışında tarih boyunca, bu milletin de kendine ait bir alfabesi olması gerektiği görüşünü savunan bir padişah çıkmamıştır.

D. Ahsen Batur
Son Timurlu-Pirim Kadirov (2004) kitabının önsözünden




***


Uluğ Bey Gözlemevi 1428-1429.... 
İlkler dahil bütün gözlemevleri Mezopotamya ve Doğu'dadır
"Avrupa'ya ilk kez Uraniborg adasında Danimarka 
Kralı II.Frederick tarafından 1576 da kurulmuştur" 
der Britannica Ansiklopedisi, 
lakin 
Avrupa'nın ilk gözlemevi 1467-71 yıllarında 
Oradea Romanya'da kurulmuştur. 
Türklerin yoğun olarak gittiği yerlerdir; 
İskitler-Hunlar-Avarlar-Kıpçaklar- Osmanlılar





***





Uzay ve zamanda bir yolculuk...

İnsanoğlu önce, yaptığı işlere değer verdi, sonra bunlar için süre oluşturdu. Mevsimlerin değişimini, Güneş ve Ay’ın evrelerini, yıldızların hareketlerini takip etti. Bunlara bakarak, zamanı saatlere, günlere, aylara, yıllara böldü; ve bir takvim yaptı..!


Semerkant’ta Uluğ Bey’in başlattığı yolculuk 3 asır sonra Londra’da, Greenwich’te sona erdi. Uluğ Bey’in hazırladığı “Zic”, modern zamanların en kapsamlı gökyüzü atlasıydı. Onun sayesinde takvimler yapıldı, müneccimler geleceği okudu. Zic, dünyayı değiştirdi.

Eski çağlardan Osmanlı’ya, güneş saatlerinden günümüze uzanan bir yolculuk...

Uluğ Bey'in 1420'de Semerkant'ta kurduğu rasathane dönemin saygın gökbilim merkeziydi. Buradaki gözlem sonuçlarına göre hazırlanan Zic, 1800'lere kadar, zaman ölçümünün temel kaynaklarından biri oldu. Semerkant rasathanesi yıkılırken Uluğ Bey'in değerli mirasını Ali Kuşçu İstanbul'a taşıyacak, ardından Takiyüddin'in kurduğu rasathane bu mirasın rehberliğinde gökbilim çalışmalarına devam edecekti. O dönemlerde İstanbul kabul edilen “Sıfır Meridyeni” 400 yıl sonra Greenwich'e taşınırken, Uluğ Bey'in ölümsüz eseri önemini hiçbir zaman yitirmedi.

“Zamanın Efendileri” isimli belgesel Uluğ Bey’in çizdiği “Yıldızlar Kataloğu”nun izlerini takip ediyor. Gökyüzüne ilk defa “bilimsel merakla” bakan gözlerin olağanüstü öykülerini anlatıyor. “Zaman”, “uzay”ve “yaşam” arasındaki kesişme noktalarını keşfediyor. Takvimlerin ve müneccimlerin gizemli dünyasına giriyor. 



Orhan İktu’nun hazırladığı, Ahmet Yeşiltepe’nin sunduğu “Zamanın Efendileri” belgeselinin birinci bölümünde Uluğ Bey;
İkinci bölümünde Ali Kuşçu ve Fatih dönemi İstanbul ; Üçüncü bölümünde Greenwich....




(in this book they called him as an Arabian! more lies..!  He is Turkish.
Bu kitapta onu Arap diye tanıtıyorlar ama Uluğ Bey'in ölçümlerini veriyor)




To create Greenwich, they used ULUGH BEG "ZIC"



"Greenwich tasarısında Uluğ Bey'in "ZİC" ölçütleri  ve 
Ahmet Rüstem Bey ya da Alfred Bilinski (1862 - 1935), diplomat, siyaset adamı, gazeteci, yazar, Türklerin soykırım yaptığını reddeden Osmanı Devleti’nin ilk Washington Büyükelçisi, TBMM 1.Dönem milletvekili)


"Uluslararası Meridyen Konferansı"na , ABD Başkanı Chester A. Arthur’un davetlisi olarak dünyanın büyük bölümünü oluşturan 25 ülkeden 41 delege katılmıştır ve bu resmi toplantının kayıtlarında ‘Turkey’ olarak yazılan Osmanlı İmparatorluğu’nu, Ahmet Rüstem Efendi temsil etmiştir.


Kendini hep ‘cihan’ devleti kabul eden Osmanlı Devleti Washington Konferansı’nda da yerini ilk alanlardan biridir. Osmanlı Devleti, genel olarak uluslararası saate ve bir başlangıç meridyenine itiraz etmedi. Ancak bazı şerhleri vardı. 21 Ekim 1884 günü Rüstem Efendi, toplantı notlarını okuyacak herkesin hayran kalacağı diplomatik ve zarif üslubuyla Osmanlı’nın şerhini kayıtlara özetle şöyle geçirmişti:


"Sayın Başkan, herkesin faydasına olacak bu kadar önemli bir konu olan evrensel saat uygulaması ile ilgili değerli tartışmaları dinledim. Hükümetimin görüşlerini net olarak kaydetmek için bazı hususlara vurgu yapma ihtiyacı duyuyorum. Mevzuyu bilimsel cihetiyle tartışmayacağımı da hususan vurgulamak isterim.’’


Rüstem Efendi büyük ülkeler için evrensel saat uygulamasının gerekli küçük ülkeler için uluslararası ticaret hariç çok da gerekli olmadığını vurguladıktan sonra  şöyle devam etti; 


"Bizim ülkemizde biz iki zaman konsepti kullanırız. Biri, günün gece yarısından gece yarısına sürdüğü Frenk saati (heure à lafranque), diğeri ise günün günbatımından(mağrib) günbatımına sürdüğü Türk saati (heure à la turque). Öğle saati güneşe göre mevsime göre değişir. İstanbul’da saatler, bir günde en fazla 3 dakika olmak üzere mevsimine göre farklılıklar sergiler. Milli ve dini karakterimiz, bu saat anlayışımızı tamamen terk etmemize müsaade etmez. Ahalimizin büyük bölümü tarımla iştigal eder ve zamanlarını günbatımına göre ayarlamayı tercih eder. Kaldı ki Müslüman ibadetleri de günü günbatımına göre tanzim eder. Donanmamız her ne kadar Frenk saatine tabi olsa da ülke olarak dahili yaşantımızda kadim saat anlayışımızı terk etmemiz mümkün değildir. Bu minvalde reyimi, ‘uluslararası ilişkilerle sınırlı olmak kaydıyla’ evrensel saatin kabulünden yana kullanacağımı ilan ederim. Sabırla dinlediğiniz için teşekkür ederim.’’ 


Başlangıç meridyeni olarak Greenwich’in seçilmesinin bilimsel hiçbir sebebi yoktur. Bu seçim tamamen politik ve daha çok da ekonomik nedenlerle yapılmıştır. Zira, 1884 yılı itibarı ile dünya deniz ticaretinin % 72’si, dünyanın o anki süper gücü olan İngiltere’nin Kraliyet Gözlemevini saat olarak baz almaktadır. Birleşik Krallık heyetinde yer alan Fleming, Greenwich’ in dünya saatinin ayarlanacağı nokta olması için bastırınca başlangıçta delegelerden epey direniş görmüştü. Fransa ve Almanya delegeleri bu konunun konferans gündemine alınmasını bile istemiyorlardı. Rüstem Efendi de ‘Greenwich’ merkezli küresel saatin, İngiltere, ABD, Kanada, Rusya gibi endüstriyel ve emperyal güçlere yarayacağını, küçük ülkelerin kendi kültürel ritimlerini ve yaşamlarını düzenleme güçlerini eriteceği tezini birkaç kez kayda geçirmiştir.


Sonunda, Greenwich’in ‘başlangıç meridyeni’ olması, Osmanlı’nın istediği şekilde -bilimsel çalışmalarda kullanılmakla sınırlı olması kaydıyla- 1’e karşı 22 oyla kabul edildi. 25 ülkeden sadece San Domingo red oyu kullanmış, Fransa ve Brezilya çekimser kalmıştı.


Greenwich’in temel saat olmasının, günlük hayata adapte olması on yılları buldu. James Joyce’un o yıllarda yazdığı ‘’Ulysses’’ romanındaki Leopold Bloom’un sürekli saatle sorun yaşaması bundandır.


Greenwich, kısa zamanda ‘küresel sistemin’ sembollerinden birine dönüşünce, 20. yüzyılın başındaki anarşist hareketlerin de hedeflerinden biri oldu. Washington Konferansından 10 yıl sonra 1894 senesine Fransız anarşist Martial Bourdin, Greenwich Gözlemevine bombayla saldırıp kendini havaya uçurdu. Roman yazarı Joseph Conrad’ ın 1907 tarihli ‘The Secret Agent’ romanı bu bombalı saldırıdan ilham aldı. Romanda, bir gizli ajanın, İngiliz orta sınıfını aptal hayat-mesai düzenlerinden uyandırmak için Başlangıç Meridyenine bombalı saldırısı anlatılmaktadır.


Zaman içinde Washington Konferansında katılan 25 ülkeden 24’ü, konferansta her ne kadar ‘bilimsel çalışmalarla sınırlı olmak üzere’ kaydı olsa da GMT’yi evrensel saat düzeni olarak kendi ülkelerinde de kabul ettiler. Son ülke yani Türkiye ise Türkiye Cumhuriyeti’nin ilanından sonra 1926 yılında, Greenwich’i saat düzeni olarak kabul edip, Greenwich’e göre 30’ncu derecede bulunan meridyeni de Türkiye’nin ulusal dahili saati olarak kabul etti. Gün batımını ‘gece 12’ yani günün son saati kabul eden kadim saat tarih oldu. Greenwich, dünyanın doğasına ait değil ya da bilimsel bir kabule dayanmıyor. İngiltere’nin sözünün geçtiği bir dünyanın ürünüdür.


ayrıntılar için:







Osmanlı biliminin öncülerinden olan Takîyüddîn (1521-1585) matematik, astronomi, fizik, optik, mekanik ve tıp konularında pek çok yapıt kaleme almış çok yönlü bir bilim insanıdır. Bilim tarihinde dikkat çeken diğer bir başarısı ise İstanbul Gözlemevi’ni kurmasıdır. 


Türk bilim tarihinin dönüm noktalarından biri olan bu girişim ne yazık ki basit siyasi çekişmelere alet edilerek kısa süre içerisinde başarısızlığa uğradı. Özellikle de gerektiğinde siyasilerin beceriksizliklerine dinsel gerekçeler hazırlamakta tereddüt etmeyen Şeyhülislâm Kadızâde’nin “gözlemevleri, bulundukları ülkeleri felakete sürükler” şeklinde fetva vermesi Türk bilim tarihinin gelişimi açısından tam bir şanssızlık olmuş, bugünkü Kandilli Gözlemevi’nden önce Osmanlı Devleti’nin tarihindeki tek gözlemevi olan İstanbul Gözlemevi 1583’te yıkılmıştır. Böylece yaklaşık bir yüzyıl öncesinden başlayarak gittikçe yükselen entelektüel kültür hareketi hız kesmeye başlamış, Osmanlı topraklarındaki bilim ve felsefe rüzgârı dinmiştir.


Prof.Hüseyin Gazi Topdemir, PDF
Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi 





"Chief Astronomer Taqi al-Din was born in 1526 to a family of Turkish descent in Damascus. " 


Died in İstanbul-1585
source:Hoffmann, Dieter; İhsanoğlu, Ekmeleddin; Djebbar, Ahmed; Günergun, Feza. Science, technology, and industry in the Ottoman world in Volume 6 of Proceedings of the XXth International Congress of History of Science s. 19. Publisher Brepols, 2000. ISBN 2-503-51095-7








Taqī al‐Dīn was the founder and the director of the Istanbul Observatory and worked in the fields of mathematics, astronomy, optics, and mechanics. He made various astronomical instruments and was the first astronomer to use an automatic–mechanical clock for his astronomical observations. He advanced the arithmetic of decimal fractions and used them in the calculation of astronomical tables.

Taqī al‐Dīn Abū Bakr Muḥammad ibn Zayn al‐Dīn Maʿrūf al‐Dimashqī al‐Ḥanafī
İhsan Fazlıoğlu - PDF





 " Bu tip olaylar bir ulusun medeniyet ölçüsüdür."

Türk Tarihi konuşulmadan Dünya tarihi anlaşılmaz.
Dünya tarihinden Türk çıkarılırsa da Tarih kalmaz !

SB.