Response to Jackson Crawford

 

Response to Jackson Crawford's YT video "Norse runes are not from Turkic runes":

The Orkhon inscriptions are a literary masterpiece; we cannot say they have no history. Based on the available evidence, their origins are currently based on the Issyk Kul inscription, which dates to the 5th century BC. The Issyk Kul inscription was read in Turkish. Over the centuries, Scythians, Huns, and Khazars—all Turkic tribes—mingled with the Scandinavians. The inscriptions of these communities are identical to the Orkhon inscriptions. They read the Svingerud inscription, which they consider the oldest Scandinavian inscription (50 BC-250/75 AD), as "idiberug," which is Turkish.

bek+(i, (i)t, (i)ş, (i)n, (i)l, (i)tir, ü, (ü)t ; üt "secret, hidden", (ü)r.

berk = solid, solid, hard

berk, bek = power, strength, strong, powerful

berkit, bekit = to bind tightly, to strengthen, to root = be(r)kü - (k/g)

berke = whip

berk+(it, le)

idi = owner - possessor; edi, äydi.

idiberug = the owner is berug (berug here is a name).

Usage in proper names:

Berdibeğ = 13th Khagan of the Golden Horde Empire (From history books)

Bergü = Generous, intelligent person. (From the Dictionary of İbn-i Mühenna - Ibn Muhenna)

Berginsenge (Uyghur Dictionary)

Berk = Solid (Divan-ı Luga't-it Türk by Mahmud al-Kashgari)

Berke = Third Khagan of the Golden Horde (From history books)

Berkiş = From the Kipchak-Cuman names (From history books)

Berkyaruk = Fifth Khagan of the Western Turkic Empire. Son of Melikşah, son of Alp Arslan. (From history books)

İdiberug, possibly similar to the proper name "İdikut, İdikurt";

İdikut = Title of the Uyghur Khagans.

/quote/

From the University of Oslo/link:

 - On the front face of the stone, eight runes stand out more clearly than other inscriptions. Converted into Roman letters they spell: idiberug. The ways of writing older inscriptions varied considerably and the language changed a lot between the time when these runes were carved and the Viking Age and the Middle Ages. Interpreting the messages on the stone is therefore a challenge.  “The text may refer to a woman called Idibera and the inscription could mean "For Idibera". Other possibilities are that idiberug is the rendering of a name such as Idibergu, or perhaps the kin name Idiberung. And there are other possible interpretations – as common with early runic inscriptions,” says Professor Zilmer. (...) “The stone has several kinds of inscriptions. Some lines form a grid pattern and there are small zigzag figures and other interesting features. Not all inscriptions have a linguistic meaning. It’s possible that someone has imitated, explored or played with the writing. Maybe someone was learning how to carve runes," says Professor Zilmer. There is still a lot of research to be done, but Professor Zilmer is certain that they will obtain a lot more valuable knowledge in the future about the early history of runic writing and the custom of making rune stones. - /end quote/

The conclusion I reached is the same as Prof. Zilmer's... but in Turkish.

Also, the "tamga" that corresponds to the eb/ev sound in the Orkhon inscription has the same meaning as in the Old Futhark inscription:

*ōþila-/*ōþala- = "heritage, estate, possession"

Greetings from Türkiye,

SB

Also : The origin of the runic scripture is Eurasia.The tribes on the direction of silk road saw the runic scripture in the eastern tribes,adapted it into their language,formed their scripture system. I believe that ; many Turkish runic tablet are seen in European countries,especially in Scandinavia.The tablets were in Turkish, somehow a forgetten or vanished dialect, written by nations that are assimilated in time or dissappeared and the tablets reach there during the Hunas age and after for any reason. - Mehmet Turgay Kürüm / link 

"The similarity between Futhark and Gokturk is so high that it is impossible to deny a close association." Carl J. Becker, A Modern Theory of Language Evolution, p 357-360

Issyk inscription, 5th c BC

By Zaur Hasanov (link to academia)

The name "Golden Man" deciphered by Zaur Hasanov, Azerbaijani scientist.

The name contained in the inscription on a silver bowl from the mound.

Scientist of Azerbaijan considers that the famous "Golden Man" from Issyk barrow in life called Syngly, the newspaper "Echo". Recall, "The Golden Man" so called remains of war or prince Saka, It was found in a burial mound on the shore of Issyk river in 1969.

Conclusions on behalf of the Institute of Archeology and Ethnography of the National Academy of Sciences of Azerbaijan Zaur Hasanov made after deciphering the inscription on a silver bowl, which among other things found in the mound.

"As demonstrated by the reading of the runic inscriptions of the Issyk barrow on the basis of phonetics Orkhon-Yenisey ancient Near Eastern characters, the inscription has a Turkic origin. The original inscription written as follows:

"Dört bul küz Sınglıyı ır - 

"Dünyanın dörd (küncü) tərəfindəki tayfalar Sınqlıya nəğmə qoşur", 

Uş yüz yığ anta ıçır - 

"Üç yüz ağlar gözlü and içir". 

And its translation is as follows:

"Four (angles) of the compass tribes Syngly sing.

Three hundred mourners oath to drink. "

And we were able to identify a number of grammatical, historical, including references to Herodotus and  "History of Han Chinese dynasty" as well as literary evidence, confirming the accuracy of the reading is the inscription."

According to him, the title "Golden Man" Syngly identical to the name divine blade "Ching-lu" which belonged to the Emperor of the Huns. This scientist says that, according to Chinese and Greek sources, Huns erected temples in honor of "Ching -lu" or "Syngly" in the form of an iron sword, set on a quadrangular platform on top of a hill. The inscriptions from the mound "Golden Man" tribes, surrounding the king, presented the figure 4 ( "Four corners of the tribes"), scientist noted.

Also, representatives of tribal alliance divided into three hundred. A vow drink - It means the rite of the Scythians, when blood is mixed with the wine in the cup, dipped to weapons and drink it as a secure contract.

Also, the historian noted that "Golden man" He belonged to the tribe, call themselves cuz (куз). "The Persians called all Scythians by name Saka closest to him Scythian tribe. The Russian science this people called Scythians. But I was able to establish, that in the Greek text the word skiff does not exist. This is a distorted version of the Russian. In Greek sources called Scythians cuz (куз) (skuzes-SB). The Assyrian and Babylonian inscriptions called Scythians-ish cuz (иш-куз)   and ash-goose (аш-гуз). (ishguz and ashguz - SB). As we can see, using the name of the people is the word Goose. Explanation Issyk inscription showed, themselves Issyk tribes also called themselves cuz. All of these names are identical to the name of Oguz "- noted the historian.

28.10.2014

(google translate from the link)

Имя "Золотого человека" расшифровал азербайджанский ученый

Имя содержалось в надписи на серебряной чаше из кургана.

Ученый из Азербайджана считает, что знаменитого "Золотого человека" из Иссыкского кургана в жизни звали Сынглы, сообщает газета "Эхо". Напомним, "Золотой человек", так назвали останки война или царевича саков, был найден в кургане на берегу реки Иссык в 1969 году.

Выводы о его имени сотрудник Института археологии и этнографии НАН Азербайджана Заур Гасанов сделал после расшифровки надписи на серебряной чаше, которую среди других вещей нашли в кургане. "Как показало чтение этой рунической надписи из Иссыкского кургана на основе фонетики орхоно-енисейских древних ближневосточных знаков, надпись имеет тюркское происхождение. 

В оригинале надпись записана следующим образом: 

"Dört bul küz Sınglıyı ır - 

"Dünyanın dörd (küncü) tərəfindəki tayfalar Sınqlıya nəğmə qoşur", 

Uş yüz yığ anta ıçır - 

"Üç yüz ağlar gözlü and içir". 

А ее перевод таков: 

"Четырех (углов) сторон света племена Сынглы воспевают. Три сотни оплакивающих клятву пьют". Причем нам удалось выявить целый ряд грамматических, исторических, включая ссылки на Геродота и "Историю китайской династии Хань", а также литературных свидетельств, подтверждающих достоверность именно такого прочтения надписи", - сказал он.

По его словам, титул "Золотого человека" Сынглы идентичен названию божественного клинка  "Чинг-лу", который принадлежал императору всех хуннов. При этом ученый отмечает, что, по данным китайских и греческих источников, хунны воздвигали храмы в честь "Чинг -лу" или "Сынглы" в виде железного меча, установленного на четырехугольной площадке на вершине холма. В надписи из кургана "Золотого человека" племена, окружающие царя, представлены цифрой 4 ("племена четырех углов"), отмечает ученый. Также представители племенного союза делятся на три сотни. А клятву пьют - означает обряд скифов, когда в чаше кровь смешивают с вином, погружают туда оружие и пьют ее в качестве закрепления договора.

Также историк отметил, что "Золотой человек" принадлежал к племени, называвшему себя куз. "Персы называли всех скифов сака по названию наиболее близкого к ним скифского племени. В русской науке этот народ называют скифы. Но мне удалось установить, что в древнегреческих текстах слова скиф не существует. Это искаженная русская версия. В греческих источниках скифов называют куз. В ассирийских и вавилонских надписях скифов называют иш-куз и аш-гуз. Как мы видим, основой названия этого народа является слово гуз. Расшифровка Иссыкской надписи показала, что сами иссыкские племена также называли себя куз. Все эти названия идентичны названию огузов", - отметил историк.

**

By Elshad Alili

2600-year-old Issyk Inscription.

Two lines of Saka inscription that changed view on the history of the Türkic people

The oldest inscription in Türkic alphabet, the Issyk Inscription, written on a flat silver drinking cup, was found in 1970 in a royal tomb located within Balykchy ( Issyk), a town in Kyrgyzstan near Lake Issyk, and was dated by 5-th c. BC.

In the tomb was a body of a man dressed from head to toe in magnificent attire, the clothes, jacket, pants, socks, and boots all had a total of 4,800 attached pieces of pure gold, greatest ever found in a tomb except Pharaoh Tutankhamen. 

The top of the cone-shaped crown covering ears and neck carried golden arrows emblem. A sword on the belt right side and a knife on the left were in sheaths. Beautiful relief ornaments of animal art decorated shields, belt and front of the hat. Radiocarbon tests determined the age of the finds as belonging to the fifth century BC. 

What was the world in the 5-th century BC? 

We have archeological discoveries, where dating is almost always somewhat speculative, and reconstructions of the ancient Greek maps, and the views of the Mesopotamian and Chinese records. 

From the Mesopotamian, Chinese, and Greek texts, from the archeological discoveries of the kurgans, from the written monuments, we get a glimpse of the nomadic nations of the Central Asia in the 5-th c. BC. The various interpretations of the graphics and contents of the inscription witness the paucity of the finds and the potential for the studies.

The difficulties in interpreting the same spelling are not staggering, all researchers working with texts not broken into words encounter them, and the task is complicated by the absence of vowels even if the modern language is known and a scribe is perfect, the bsncfvwls can be parsed quite differently, in addition to the “absence of vowels”. 

On another hand, with the today's capabilities, we can generate a list of possible options in seconds, given that we know most of the consonants, and have appropriate dictionaries and algorithms. This is, of course, applicable to any text with partially known phonetics, like the phonetized record of the Hunnic phrase. We should welcome the fact that the discussion finally broke off from the closeted bounds to the public review on the Internet.

And at last, the contents of the inscription finally fall within the known Türkic ethnological tradition of raising a leader to a throne, be he styled Shanyu or Khan or whatever: the chalice deposited with the Prince and its inscription appear to be the ceremonial cup he used to swear his oath of office during coronation, before being raised on a felt carpet and carried prescribed number of times around the Assembly of representatives. The departed was given his chalice, along with all other travel necessities, for the arduous travel to the other world.

by Elshad Alili / link

Scandinavians and Turks / link

Etymology of Haakon and Earl is Turkish / link

Don't underestimate the power of Turkish and History of Turks

;)

SB

Words of the Ancestors

 

(K/Hotanese, Cyrillic and Russian is absolutely impossible)

Altay Amanjolov "Ataların Sözleri"(1982) "Words of the Ancestors"

Аманжолов А. С. (Altay Sarsenuly Amanzholov), Kazakh Turcologist

After all these researches, we can mainly focus on the following questions: ‘In which epoch did the Old Turkic script appear?’ and ’How long did this writing tradition last? To what extent are the recent assumptions that the emergence of the Turkish alphabet dates back to the V century correct? In the last twenty years, written evidence has been found that can give a complete answer to all these questions.

F.K. Arslanova, one of the archaeologists who decided to solve the mystery of the ancient kurgans on the left bank of the Irtysh River, started excavation work in 1960. In the course of research on the whole set of signs and insignia of the kurgans found near the village of Bobrovoye in Pavlodar region, which all archaeologists are talking about, he took the kurgans back to the Saka period, to the V and IV centuries BC. In it were found various artefacts, the remains of the hero, his horse and a bone amulet attached to the horse's girth. The bone amulet was carved in the shape of a roe deer (maral). From right to left it reads as follows : 

AK MARAL ["Ақ сықын" — "Ақ марал"; "Ak sikyn" - "Ak geyik (White Deer)"]

The runic inscription on the amulet shows that the writing of the distant ancestors of the nomadic tribes speaking Old Turkic was the writing system of the Sakas. This inscription clearly proves the incorrectness of the previous estimate that the runic script appeared among nomadic tribes in Southern Siberia and Kazakhstan only in the fifth century, and furthermore, it shows that this alphabetic script was in use a thousand years before this date. In 1970, at the foot of the mountains around the Ili river, near the city of Esik, a voluminous kurgan [#Issyk] dating back to the Saka period (V.-IV centuries BC) was excavated. One of the excavators was K.A. Agishev. The #kurgan contained a headdress of a warrior dressed in gold, a golden dagger and a machete, several plates and a small silver bowl with some incomprehensible cryptic figures resembling runic writing. Twenty-six runic symbols were engraved on the outer surface of the small silver bowl in two rows. 

The first row of signs on the silver bowl resembles the Old Turkic runic signs, while the second row resembles the alphabet signs of the Mediterranean region (especially the Ancient Greek and Aramaic letters). In the Old Turkic language, we have written this inscription from right to left; 

‘Brother, you can have a heart! Strangers can obey! Even the food can be plentiful!’. [‘Аға, саған (бұл) ошақ! Бөтен (жат ел адамы) тізеңді бүк! Халықта азық-түлік (мол болғай!)!’"Brother, (this) is a hearth for you! Kneel to a stranger (foreigner)! Let the people have food (abundance!)!"]

This Old Turkish inscription from the #Saka period firstly shows that when a person opens up to the outside world and life, he will need various items; secondly, it shows the determination of the people to overcome enemies; thirdly, it expresses the desire of a people who strive for success and happiness.

The great value of this writing is the following: It proves concretely that the language of the Saka tribes who settled in the territory of Kazakhstan in ancient times was the Old Turkic language. Moreover, it proves that the traditional view that the first nomads on the territory of #Kazakhstan did not have any form of writing is unfounded; it also demonstrates the fact that 2500 years ago the Turkic-speaking tribes knew and widely used alphabetic writing.

As a result, it is an indisputable fact that the Old #Turkic runic script comes from the same source as the script of our distant ancestors and has been used for 1500 years.

(İNG.çeviri SB)

Bütün bu araştırmalardan sonr, ağırlıklı olarak şu sorular üzerinde durabiliriz: "Eski Türk yazısı hangi çağda ortaya çıkmıştır?" ve "Bu yazı geleneğinin ömrü ne kadar sürmüştür?. Türk Alfabesinin ortaya çıkışının V.yüzyıl olduğunu belirten, son zamanlara değin söylenmiş olan varsayımlar gerçekte ne derece doğrudur? Son yirmi yılda bütün bu sorulara tam bir cevap verebilecek yazılı bir kanıt bulundu.

İrtiş nehrinin sol yakasında yer alan eski kurganların gizemini çözmeye karar veren arkeologlardan biri olan F.K. Arslanova, 1960 yılında kazı çalışmalarına başladı. Bütün arkeologların üzerinde konuştuğu Pavlodar bölgesindeki Bobrovoye köyü yakınlarında bulunan kurganların işaret ve nişanlarının bütünü üzerinde yapılan araştırmalar sırasında o, kurganı tâ Saka dönemine, MÖ V. ve IV. yüzyıllara götürdü. İçinde, ait olduğu çağın gizemini taşıyan elyapısı değişik maddeler, kahramandan arta kalan eşyalar, atı ve atının gem kayışı üstüne tutturulmuş kemik bir nazarlık bulunmuştur. Kemik nazarlık bir karaca (maral) şeklinde oyulmuştur. Bunu sağdan sola doğru şu şekilde okuruz : 

AK MARAL ["Ақ сықын" — "Ақ марал"; "Ak sikyn" - "Beyaz geyik"]

Nazarlık üzerindeki runik yazı, Eski Türkçe konuşan göçebe kavimlerin uzak atalarının yazısının, Sakaların yazı sistemi olduğunu gösterir. Bu yazı, runik yazının Güney Sibirya ve Kazakistan'daki göçebe kavimler arasında, ancak beşinci yüzyılda ortaya çıktığı yolundaki önceki tahminin yanlışlığını açık olarak ispatlar, dahası bu alfebetik yazının bu tarihten bin yıl önce kullanımda olduğunu gösterir. 1970'te, İli nehri çevresindeki dağların eteğinde, Esik kenti yakınlarında yer alan, Saka dönemine kadar uzanan (MÖ V.-IV. yüzyıllarda) hacimli bir kurgan kazıldı. Kazı işini yönetenlerden birisi de K.A. Agışev'ti. Kurgan'ın içinde altın giysili bir savaşçıdan arta kalan bir başlık, altın bir hançer ile pala, çeşitli tabaklar ve üzerinde runik yazıyı andıran anlaşılmaz bir takım şifreli şekillerin bulunduğu küçük gümüş bir tas bulunmuştur. Küçük gümüş tasın dış yüzeyine işlenmiş olan yirmi altı tane runiğimsi sembol, iki sıra halinde yazılmıştır. Gümüş tasın üzerinde yer alan ilk sıradaki işaretler, Eski Türk runik işaretlerini andırmakta, ikincilerse Akdeniz bölgesindeki (özellikle de Eski Yunan ve Arami harflerine) alfabe işaretlerine benzemektedirler. Eski Türk diliyle biz bu yazıyı sağdan sola olarak, 

"Kardeş, bir kalbe sahip olabilirsin! Yabancılar itaat edebilir! Hattâ ki erzak bereketli olabilir!", diye çevirebiliriz. ["Аға, саған (бұл) ошақ! Бөтен (жат ел адамы) тізеңді бүк! Халықта азық-түлік (мол болғай!)!""Kardeşim, (bu) sana bir ocak! Bir yabancıya (yabancıya) diz çök! Halkın yiyeceği (bolluğu!) olsun!"]

Saka döneminden kalma bu Eski Türkçe yazı ilk olarak, bir insanın dış dünyaya ve yaşama açıldığı zaman çeşitli eşyalara ihtiyaç duyacağını; ikinci olarak, halkın düşmanların hakkından gelinmesi konusundaki kararlılığını gösterir; üçüncü olarak da başarı ve mutluluk için çabalamış olan bir halkın isteğini anlatır.

Bu yazının büyük değeri şudur: Eski çağlarda Kazakistan arazisinde yerleşmiş olan Saka kavimlerinin dilinin Eski Türk dili olduğunu somut olarak kanıtlamaktadır. Dahası Kazakistan topraklarındaki ilk göçebelerin hiçbir yazı türüne sahip olmadıkları şeklindeki geleneksel görüşün temelsiz olduğunu da kanıtlar; ayrıca 2500 yıl önce Türkçe konuşan kavimlerin alfabetik yazıyı bildiği ve yaygın şekilde kullandığı gerçeğini ortaya koyar.

Sonuç olarak, Eski Türk runik yazısının uzak atalarımızın yazısıyla aynı kaynaktan geldiği ve 1500 yıldan beri kullanıldığı su götürmez bir gerçektir.

Altay Amanjolov "Ataların Sözleri"(1982) "Words of the Ancestors"

[TR çeviri Mehmet Ölmez, Erdem Dergisi, cilt 5, sayı 15, Eylül 1989,sayfa 797-802]

Tuva'da SynnChyurek-Arjan Kurgan ve Taşbabaları

#Turkish #Scythians #Sacae #Turks

KARI ÇOR TİGİN, İSKİT VE ORHUN YAZITI

Çin Halk Cumhuriyeti'nin eski başkenti Chang'an'da (Xi'an'da) Ötüken Uygur Kağanlığı Dönemi prenslerinden KArı Çor Tigin adına hazırlanmış Çince - Türkçe (Kök-Türk harfli Uygurca) bir yazıt bulundu.

Yazıttan edinilen bilgilere göre Karı Çor Tigin Uygurların Yaglakar sülalesinden, Çabış Tigin'in oğlu , Kan Tutuk'un yeğeni, Bögü Bilge Tengri Kan'ın küçük kardeşidir.

O, T'ang İmparatoru Tai Tsung (Dai Zong / Daizong) zamanında (794 yılının beşinci ayında) ülke içinde baş gösteren isyanları bastırmak amacıyla Chang'an'a / Xi'an'a gelip imparatorluk ordusuna 'sol kuvvetler komutanı' olarak katılır.

Karı Çor Tigin, henüz 20 yaşında iken 20 Mayıs 795 tarihinde Xi'an'da hastalanıp ölür. T'ang İmparatoru daizong onun adına bugün Xi'an'ın 10 km güneybatısında bulunanan Zhang Du Yuan Bölgesi'nde bir anıt mezar yaptırır ve üzerine Çince ve Türkçe metinlerden oluşan bir yazıt koydurur.

İki bölümden oluşan yazıtın (Kök)Türk harfli Uygurca bölümünde 17 satır bulunmaktadır.

Bu bölümde Karı Çor Tigin'in soy kökü ve kim olduğu hakkında bilgi verilir ve onun adına Tang / Çin imparatorunun anıt mezar yaptırdığı ve 7 Haziran 795 tarihinde ölüm töreni düzenlettiği belirtilir.

Yazıtın Çince bölümünde ise (Kök)Türk harfli bölümündeki bilgilerin paralelinde cümlelere yer verilerek Tang İmparatoru Daizong'un kendi emrinde komutan olarak görev yapan Uygur Prensi KArı Çor Tigin'in ölümünden duyduğu üzüntü dile getirilir.

Halen Xi'an'daki 'Tang West Market Museum'da sergilenen KArı Çor Tigin yazıtı, Çinlilerle Türkler (Uygurlar) arasındaki tarihi dostluk ilişkisini yansıtması ve çift dilli bir yazıt olması bakımından büyük önem taşır.

Bu makale önce (Kök)Türk Kağanlığı ve Ötüken Uygur Kağanlığı dönemlerinde Türk-Çin ilişkilerinin durumu dikkatlere sunulmakta ; sonra da Karı Çor Tigin yazıtının (Kök)Türk harfli bölümü bütün yönleriyle ele alınıp incelenmektedir.

CENGİZ ALYILMAZ

pdf:

....

İskitlerde Yazı / Schythians inscriptions

2600-year-old Issyk Inscription.
Two lines of Saka inscription that changed view on the history of the Türkic people....

The oldest inscription in Türkic alphabet, the Issyk Inscription, written on a flat silver drinking cup, was found in 1970 in a royal tomb located within Balykchy ( Issyk), a town in Kyrgyzstan near Lake Issyk, and was dated by 5-th c. BC.

Elshad Alili, Rizwan Huseynov 2012

link:

...

Issyk Inscription

The oldest inscription in the Türkic alphabet, the Issyk Inscription, written on a flat silver drinking cup, was found in 1970 in a royal tomb located within Balykchy ( Issyk), a town in Kyrgyzstan near Lake Issyk, and was dated by 5-th c. BC.

For the Issyk Alphabet table by Dr. Selahi Diker, 

the author of the 

AND THE WHOLE EARTH WAS OF ONE LANGUAGE 

(1996, 1999) 

For a complete analysis of inscription 

by Prof. A.S.Amanjolov in his book 

HISTORY OF ANCIENT TÜRKIC SCRIPTT 

link:

...

Esik Kurganı’nda bulunmuş olan bu yazının karakteri, 

kullanılan harfler ve şekilleri, 

Orhun-Yenisey yazısının karakteri, 

harfleri ve şekilleriyle karşılaştırılmış ve 

onların aynı olduğu belirlenerek 

Esik Kurganı’nda bulunan yazının 

Orhun-Yenisey yazısının prototipi olduğu kabul edilmiştir.

Prof.Dr.İlhami Durmuş

İSKİTLER

....

" Türklerin bilinen ilk alfabesi, 

Orhun alfabesi, Göktürkler tarafından yazılmış yapıtlarıdır." diyenlere...

"Yazıya geçmek için, geçmişinde bir birikiminin olması gerekir" !

İskit Daşbaba

____________TÜRK TARİHİ____________