Mısır Mumyaları ve Türkler

 

Antik Mısırlıların şaşırtıcı ataları: Mumyaların ilk genom çalışması, onların Afrikalı olmaktan çok Türk ve Avrupalı ​​olduklarını ortaya koyuyor

Araştırmacılar antik mumyaların DNA'sının ayrıntılı bir analizini gerçekleştirdiler

Eski Mısırlıların Avrupa halklarıyla yakın akraba olduğunu buldular 

Levant ve Neolitik Avrupa'daki geleneksel topluluklar yakın akrabalardı

Yapılan bir araştırma, modern Mısırlıların Sahra Altı Afrikalılarla, eski Mısırlılardan daha fazla ortak kökene sahip olduğunu ortaya koydu.

HARRY PETTIT, Daily Mail, 30 Mayıs 2017 (otomatik çeviridir)

Eski Mısırlıların ilk kez yapılan tam genom analizi, onların Afrikalı olmaktan çok Türk ve Avrupalı ​​olduklarını ortaya koydu.

Bilim insanları, MÖ 1400 ile MS 400 yılları arasına tarihlenen Mısır mumyalarından alınan antik DNA'ları analiz ederek, bu mumyaların Akdenizli insanlarla gen paylaştığını keşfetti. Antik Mısırlıların, günümüzde Türkiye, Suriye , Ürdün, İsrail ve Lübnan olarak bilinen Levant bölgesindeki antik halklarla yakın akraba olduğunu buldular. Ayrıca Anadolu Yarımadası ve Avrupa'daki Neolitik toplumlara genetik olarak da benziyorlardı. Çığır açan araştırma, DNA dizileme tekniklerindeki son gelişmeleri kullanarak mumya genetiğini her zamankinden daha yakından inceledi.

MÖ 1400 ile MS 400 yılları arasında Mısır mirasına katkıda bulunan göçmen nüfusunun ana bölgeleri

Nature Communications'da yayımlanan araştırma, modern Mısırlıların Sahra Altı Afrikalılarla, antik Mısırlılara göre daha fazla ortak kökene sahip olduğunu ortaya koydu. Veriler, modern Mısırlıların, Sahra Altı Afrika topluluklarıyla nükleer düzeyde, antik Mısırlılara kıyasla yaklaşık yüzde sekiz daha fazla ortak soya sahip olduğunu gösteriyor. Mısır, dünya çapında bir ticaret merkezi olması nedeniyle antik toplumların incelenmesi için umut vadeden bir yerdir. Tübingen Üniversitesi ve Jena'daki Max Planck İnsanlık Tarihi Bilimi Enstitüsü'nden araştırmacılar, eski Mısırlıların bu kadar çeşitli bir genetik mirasa sahip olmasının nedeninin bu olabileceğini söyledi.

Eski Mısırlıların yeni bir DNA analizi, onların Afrikalı olmaktan çok Türk ve Avrupalı ​​olduklarını gösteriyor. Bu görsel, yeni çalışmada DNA'sı analiz edilen mumyalardan biri olan Tadja Abusir el-Meleq'in lahitini gösteriyor.

Max Planck İnsanlık Tarihi Bilimi Direktörü ve çalışmanın başyazarı Profesör Johannes Krause MailOnline'a yaptığı açıklamada, "Mısır'ın nüfus tarihi karmaşıktır çünkü Afrika'nın ispus noktasında, bir kıtanın girişinde yer alır ve çok fazla tarihsel değişime tanık olmuştur." dedi. 'M.Ö. 1. binyılda Antik Mısır birçok yabancı gücün egemenliği altındaydı. Ekibin araştırması, hem modern hem de antik yerlilerden alınan DNA örneklerini karşılaştırarak Mısırlıların genetik tarihini çözmeyi içeriyordu.

Antik mumyaların alındığı Abusir-el Meleq arkeolojik alanını (turuncu X) ve çalışmada kullanılan modern Mısır örneklerinin yerini (turuncu daireler) gösteren Mısır haritası

Araştırmacılar, Mısır'ın antik geçmişini ilk kez incelemek için kapsamlı bir genetik veri tabanı oluşturmayı amaçlıyordu. Profesör Krause MailOnline'a yaptığı açıklamada, "Asurlular, Nubianlar, Yunanlılar veya Romalılar gibi yabancı egemenliklerin antik Avrupa'nın gen havuzunu değiştirip değiştirmediği, onları daha az mı yoksa daha çok mu Afrikalı yaptığı konusunda çokça tartışma yaşandı." dedi. 'Bunu test etmek istedik ve eski krallık dönemi ile Roma dönemi arasında genetik bir devamlılık olduğunu bulduk.

'Ancak son 1.500 yılda Mısır genetik olarak daha Afrikalı hale geldi, oysa eski Mısırlılar Sahra altı Afrika kökenlerine neredeyse hiç sahip değillerdi ve eski Yakın Doğu ve Avrupa topluluklarına yüksek bir yakınlık gösteriyorlardı.' Ekip, Orta Mısır'daki Nil Nehri kıyısındaki Abusir el-Meleq arkeolojik alanından 151 mumyalanmış bireyden örnek aldı.  Antik DNA çalışmalarındaki son gelişmeler, antik genetik verileri kullanarak Mısır tarihine ilişkin mevcut anlayışları test etmek için ilgi çekici bir fırsat sunuyor. Yeni araştırmada, üç antik Mısır mumyasından tam genom DNA verileri ve 90 mumyadan kullanılabilir DNA parçaları elde edildi.

Resimde, çalışmada analiz edilen üç eski Mısırlının genom çapındaki DNA'sının temel bileşen analizi ve genetik kümelenmesi gösterilmektedir.

Ekip, bir örnekte bulunan herhangi bir DNA parçasını okumak ve insan DNA'sına benzeyenleri çıkarmak için yeni nesil dizileme yöntemlerini kullandı. Yapılan tam okumalar, ekibin yalnızca antik DNA ile ilişkili belirgin hasar modellerini tespit etmesini sağladı. Bu da yeni çalışmanın sonuçlarını, daha önce yapılmış mumya DNA araştırmalarından çok daha güvenilir kılıyor. Mısır mumyalarından güvenilir nükleer DNA'nın çıkarılması, mumyalanmış kalıntılar üzerinde daha detaylı çalışmalara kapı açan genetikte bir çığır açıcı gelişmedir.  Toplanan verileri, arkeolojik ve tarihsel verilerden ve modern DNA çalışmalarından elde edilen önceki hipotezleri test etmek için kullanabildiler.

Bilim insanları, MÖ 1400 ile MS 400 yılları arasına tarihlenen Mısır mumyalarından alınan antik DNA'ları analiz ederek, Akdenizli insanlarla gen paylaştıklarını keşfettiler.

Tübingen Üniversitesi'nden Profesör Alexander Peltzer, "Özellikle Abusir el-Meleq'in kadim sakinlerinin genetik yapısındaki değişiklikler ve sürekliliklerle ilgileniyorduk" dedi. 'Büyük İskender ve diğer yabancı güçlerin fethinin antik Mısır halkı üzerinde genetik bir iz bırakıp bırakmadığını test etmek istedik.' Ekip, araştırılan antik popülasyonların, incelenen zaman diliminde yabancı fetih ve hakimiyetinden genetik düzeyde etkilenip etkilenmediğini belirlemek istedi ve bu popülasyonları, modern Mısırlı karşılaştırmalı popülasyonlarla karşılaştırdı.

Ekip, antik Mısırlıların Levant'taki antik topluluklarla ve Anadolu Yarımadası ile Avrupa'daki Neolitik topluluklarla yakın akraba olduğunu buldu. Fotoğrafta, Tübingen Üniversitesi Paleogenetik Laboratuvarı'ndan araştırmacı Verena Schuenemann görülüyor.

Çalışmada, antik Mısırlıların Levant'taki (günümüzdeki Türkiye, Suriye, Ürdün, İsrail ve Lübnan) antik toplumlarla en yakın akraba olduğu ve ayrıca Anadolu Yarımadası ve Avrupa'daki Neolitik toplumlarla da yakın akraba olduğu bulundu. Max Planck Enstitüsü'nde grup lideri olan ortak yazar Wolfgang Haack şunları ekledi: 'Abusir el-Meleq topluluğunun genetiği, incelediğimiz 1300 yıllık zaman diliminde herhangi bir büyük değişime uğramadı; bu da nüfusun yabancı fetih ve yönetimden genetik olarak nispeten etkilenmediğini gösteriyor.' 

ÇALIŞMANIN BULDUĞU ŞEYLER 

Eski Mısırlılar, birçok Avrupa toplumuyla genleri paylaşıyordu. Bunlar, Levant'taki antik halklarla (günümüzde Türkiye, Suriye, Ürdün, İsrail ve Lübnan) yakın akrabaydı. Ayrıca Anadolu Yarımadası ve Avrupa'daki Neolitik toplumlara genetik olarak da benziyorlardı. Araştırmada ayrıca modern Mısırlıların, antik Mısırlılara kıyasla Sahra Altı Afrikalılarla daha fazla ortak kökene sahip olduğu ortaya çıktı. Eski Mısırlılar, bir zamanlar dünyanın en büyük ticaret merkezlerinden biri olduğu için muhtemelen daha çeşitli bir genetik mirasa sahipti. 

ÇALIŞMA NASIL YAPILDI 

Mumyalanmış insan DNA'sını incelemek, mumyalamadan önce bedenlerin kimyasal işlemlerden geçirilmesi ve tutuldukları sıcak ortam nedeniyle genellikle zordur. Ancak ekibin kullandığı yeni genetik teknikler, mumyalanmış DNA'yı daha önce hiç olmadığı kadar ayrıntılı bir şekilde incelemelerine olanak sağladı. Ekip, Orta Mısır'daki Nil Nehri kıyısındaki Abusir el-Meleq arkeolojik alanından 151 mumyalanmış bireyden örnek aldı. Yazarlar toplamda 90 kişiden mitokondriyal genomları ve üç kişiden genom çapında veri kümelerini kurtardılar. Genom çapındaki örnekler, mumyalanmış kalıntılardan alınan ilk örnekler olma özelliğini taşıyor. Ekip, genetik yapıdaki farklılıkları analiz etmek amacıyla bu antik Mısırlı DNA'sını modern Mısırlıların genom örnekleriyle karşılaştırdı.

MUMYA DNA'SINI ÇIKARMAK NEDEN ZORDUR?

Antik DNA'nın ilk çıkarımlarından bazıları mumyalanmış kalıntılardan yapılmış olsa da bilim insanları daha önce mumyalardan elde edilen genetik verilerin kurtarılsa bile güvenilir olup olmayacağı konusunda şüpheler dile getirmişti. Sıcak Mısır iklimi, birçok mezardaki yüksek nem oranı ve mumyalama tekniklerinde kullanılan bazı kimyasallar DNA'nın bozulmasına neden oluyor. Bilim insanları bu nedenle Mısır mumyalarındaki DNA'nın uzun vadede hayatta kalmasının pek olası olmadığını ve mumya genetik verilerinin kullanılamaz hale geldiğini varsaymışlardı. Ancak modern genetik teknolojisindeki son gelişmelerden yararlanılarak yapılan yeni çalışmada, üç antik Mısır mumyasından tam genom DNA verileri ve 90 mumyadan da kullanılabilir DNA parçaları elde edildi. Ekip, bir örnekte bulunan herhangi bir DNA parçasını okumak ve insan DNA'sına benzeyenleri çıkarmak için yeni nesil dizileme yöntemlerini kullandı. Yapılan tam okumalar, ekibin yalnızca antik DNA ile ilişkili belirgin hasar modellerini tespit etmesini sağladı. Bu da yeni çalışmanın sonuçlarını, daha önce yapılmış mumya DNA araştırmalarından çok daha güvenilir kılıyor. Bu tür mumyalardan nükleer DNA'nın çıkarılabilmesi ve bunun sağlam kimlik doğrulama yöntemleriyle güvenilirliğinin gösterilebilmesi, mumyalanmış kalıntıların daha fazla doğrudan incelenmesine kapı açan bilimsel bir atılımdır.

-----------

The surprising ancestry of ancient Egyptians: First ever genome study of mummies reveals they were more Turkish and European than African

Researchers performed a detailed analysis of the DNA of ancient mummies

They found that ancient Egyptians were closely related to European populations 

Traditional communities in the Levant and Neolithic Europe were close relatives

Study found that modern Egyptians share more ancestry with Sub-Saharan Africans than ancient Egyptians did.

The first ever full-genome analysis of Ancient Egyptians shows they were more Turkish and European than African.

Scientists analysed ancient DNA from Egyptian mummies dating from 1400 BC to 400 AD and discovered they shared genes with people from the Mediterranean. They found that ancient Egyptians were closely related to ancient populations in the Levant - now modern day Turkey, Syria, Jordan, Israel and Lebanon. They were also genetically similar to Neolithic populations from the Anatolian Peninsula and Europe. The groundbreaking study used recent advances in DNA sequencing techniques to undertake a closer examination of mummy genetics than ever before. The study, published in Nature Communications, found that modern Egyptians share more ancestry with Sub-Saharan Africans than ancient Egyptians did.

The data shows that modern Egyptians share approximately eight per cent more ancestry on the nuclear level with Sub-Saharan African populations than with ancient Egyptians. Egypt is a promising location for the study of ancient populations because it was a world-wide trading hub. This is likely the reason that ancient Egyptians had such a diverse genetic heritage, the authors, from the University of Tuebingen and the Max Planck Institute for the Science of Human History in Jena, said. 'The population history of Egypt is complex because it is found at the ispus of Africa, the gateway to a continent, and has seen much historical turnover,' Max Planck Director for the Science of Human History and study lead author Professor Johannes Krause told MailOnline.

'Ancient Egypt in the 1millenium BC had been dominated by many foreign powers. 

The team's research involved unravelling the genetic history of Egyptians by comparing DNA samples taken from both modern and ancient natives. The researchers were aiming to establish an exhaustive genetic database to study the ancient past of Egypt for the first time. 'It has been much debated whether foreign dominations such as Assyrians, Nunbians, Greeks or Romans changed the gene pool of ancient Europe, making them more or less African,' Professor Krause told MailOnline. 'We wanted to test that and found that there is genetic continuity between the old kingdom and Roman period. However in the last 1,500 years Egypt became more genetically African, whereas the ancient Egyptians showed almost no sub-Saharan African ancestry and high affinity to ancient Near Eastern and European populations.' The team sampled 151 mummified individuals from the archaeological site of Abusir el-Meleq, along the Nile River in Middle Egypt. 

Recent advances in the study of ancient DNA present an intriguing opportunity to test existing understandings of Egyptian history using the ancient genetic data. The new study managed to extract accurate, full-genome DNA data from three ancient Egyptian mummies, and usable segments of DNA from 90 mummies.  The team used next-generation sequencing methods to read stretches of any DNA present in a sample and retrieve those that resembled human DNA.

The complete reads allowed the team to spot telltale damage patterns associated only with ancient DNA. This makes the new study's results much more reliable than those of any mummy DNA research that has come before. The extraction of reliable nuclear DNA from Egyptian mummies is hence a breakthrough in genetics that opens the door to more detailed studies of mummified remains.  They were able to use the data gathered to test previous hypotheses drawn from archaeological and historical data, and from studies of modern DNA.

Professor Alexander Peltzer, from the University of Tuebingen, said: 'In particular, we were interested in looking at changes and continuities in the genetic makeup of the ancient inhabitants of Abusir el-Meleq. 'We wanted to test if the conquest of Alexander the Great and other foreign powers has left a genetic imprint on the ancient Egyptian population.' The team wanted to determine if the investigated ancient populations were affected at the genetic level by foreign conquest and domination during the time period under study, and compared these populations to modern Egyptian comparative populations.

The study found that ancient Egyptians were most closely related to ancient populations in the Levant (modern day Turkey, Syria, Jordan, Israel and Lebanon), and were also closely related to Neolithic populations from the Anatolian Peninsula and Europe.

Coauthor Wolfgang Haack, group leader at the Max Planck Institute, added: 'The genetics of the Abusir el-Meleq community did not undergo any major shifts during the 1,300 year timespan we studied, suggesting that the population remained genetically relatively unaffected by foreign conquest and rule.' 

WHAT THE STUDY FOUND 

Ancient Egyptians shared genes with several European populations. They were closely related to ancient populations in the Levant - now modern day Turkey, Syria, Jordan, Israel and Lebanon. They were also genetically similar to Neolithic populations from the Anatolian Peninsula and Europe. The study also found that modern Egyptians share more ancestry with Sub-Saharan Africans than ancient Egyptians did. Ancient Egyptians likely had a more diverse genetic heritage because it was once one of the world's biggest trading hubs. 

HOW THE STUDY WAS DONE 

Mummified human DNA is normally difficult to study because of chemical treatment of the bodies before mummification, and due to the warm environment they are kept in. But new genetic techniques used by the team allowed them to study mummified DNA in greater detail than ever before. The team sampled 151 mummified individuals from the archaeological site of Abusir el-Meleq, along the Nile River in Middle Egypt. In total, the authors recovered mitochondrial genomes from 90 individuals, and genome-wide datasets from three individuals. The genome-wide samples are the first ever taken from mummified remains. The team compared this ancient Egyptian DNA to genome samples from modern Egyptians to analyse differences in genetic makeup.

WHY IS IT DIFFICULT TO EXTRACT MUMMY DNA?

Although some of the first extractions of ancient DNA were from mummified remains, scientists have previously raised doubts as to whether genetic data from mummies would be reliable even if it could be recovered. The hot Egyptian climate, high humidity levels in many tombs and some of the chemicals used in mummification techniques contribute to DNA degradation. Scientists had therefore assumed that the long-term survival of DNA in Egyptian mummies was unlikely, making mummy genetic data unusable. But using recent advances in modern genetics technology, the new study managed to extract accurate full-genome DNA data from three ancient Egyptian mummies, and usable segments of DNA from 90 mummies. The team used next-generation sequencing methods to read stretches of any DNA present in a sample and retrieve those that resembled human DNA. The complete reads allowed the team to spot telltale damage patterns associated only with ancient DNA. This makes the new study's results much more reliable than those of any mummy DNA research that has come before. The ability to extract nuclear DNA from such mummies, as well as show its reliability using robust authentication methods, is a scientific breakthrough that opens the door to further direct study of mummified remains.

İlgili

Mısır ve Türk Tarihi

Mısır'ın İlk Sakinleri Türklerdir

Mısır, Osiris, Tamarisk

****

MISIR'IN İLK SAKİNLERİ TÜRKLERDİR.

18.Hanedan dönemi - MÖ.1400-1300 / Mısır. (Walters Museum)

...Bundan başka Mısır kral/allahlarına verilen eski isimler DEMİRCİ manasına olarak tercüme edilmiştir. Bunlar hem muharip hem maden sanatlarını yapan insanlardı....

Bugün muhakkaktır ki, ilk Mısır ahalisi milattan 5000 sene eveline doğru Asya'dan gelmiş olan beyaz ırktır; bu ırk Nil vadisinde yerleşti. Kabileler halinde kümeler teşkil etti. Herbir kümenin reisi, dini ve kanunları vardı.

Bu malumattan ve Türk tarihine methalde Türklerin umumi muhaceretlerine dair verilen tafsilatın ihtiva ettiği delillerden Mısır deltasına yerleşerek ilk Mısır medeniyerini kuranların Türkler olduğu anlaşılır.....

...Nil vadisinin delta kısmını ilk işgal edenler , Orta Asya'dan muhtelif yollarla ve birbiri ardısıra gelmiş olan Türk kabileleridir.....

TÜRK TARİHİNİN ANA HATLARI - AFET İNAN

*

Mısır; silindir mühür, tuğlalarla inşaat tekniğini, birçok sanatsal ögeyi ve özellikle de Birinci Hanedanın başlarında (y.MÖ.3000) birdenbire, hiçbir öncülü olmaksızın beliriveren yazıyı SUMER'den aldı.

Firavun tanrı olarak kabul edildiğinde veya giderek tanrıya dönüştüğünde....

Mezopotamya'da kralın yalnızca tanrının temsilcisi olduğunu.....bilelim.

Priamit Metinleri : MÖ.2500-2300

Lahit Metinleri : MÖ.2300-2000

Ölüler Kitabı : MÖ.1500 den sonra

Orta Krallık, aşağı yukarı hepsi 12.Hanedandan gelme bir dizi mükemmel hükümdar tarafından yönetildi. Onların egemenliğinde Mısır bir ekonomik büyüme ve uluslararası büyük saygınlık dönemi yaşadı. Firavunların taç giyme törenleri sırasında seçtikleri isimler, onların insanlara ve tanrılara karşı adaletle davranma isteğini yansıtmaktadır. 

Hermopolis'te tapılan sekiz tanrıdan biri olan Amon 12. Hanedan döneminde Amon-Re adıyla en üstün tanrı konumuna yükseldi. (Hanedanın kurucusunun adı Amennemhet "Amon en başta" idi). "Gizli" tanrı tam anlamıyla "görünür" tanrı olan güneşle özdeşleştirildi. Amon "güneşleştirilme" sayesinde İmparatorluk'un evrensel tanrısı oldu.

Bu imparatorluk - aslında bu adı almaya layık tek dönem - çelişkili gözükse de 12.Hanedanın sona erişinden sonra patlak veren ikinci bir krizin gecikmiş ama kaçınılmaz sonucuydu. Hyksosların MÖ.1674'teki istilasına kadar çok sayıda hükümdar hızla birbirini izledi. 

Devleti Hyksos saldırısında daha iki kuşak önce parçalanmasının nedenleri bilinmiyor. Ama her ne olursa olsun Mısırlılar, at, savaş arabası, zırh ve gelişmiş yaylar kullanan bu korkutucu savaşçıların saldırısına zaten uzun süre dayanamazlardı. Hyksosların tarihi yeterince bilinmiyor, ama Mısır'a doğru ilerlemelerinin MÖ.17.yüzyılda Yakındoğu'yu sarsan göçlerin bir sonucu olduğuna kuşku yok. 

(Bilinen isimlerin çoğu Sami kökenlidir, ama Hurri kökenli isimlere de rastlanmıştır. O çağa ait hiçbir Mısır belgesinde Hyksoslardan söz edilmemektedir. Müstahkem şehirleri Tanis'in adı 19.Hanedan dönemine ait bir metinde ve aynı döneme doğru yazılmış bir halk masalında geçmektedir. Tahmin edilebileceği gibi, fatihler - Mısırlıların gözünde "barbarlar"- Kaos'un simgesi yılan Apophis'le özdeşleştirilmişti.)

Mircea Eliade

Dinsel İnançlar Tarihi,cilt 1

A granite statue of Amon in the form of a Ram 

Protecting King Taharqa, was made in the 25th dynasty of ancient Egypt, 690-664 BC. 

The British Museum

KOÇ HEYKELLER TÜRK KÜLTÜRÜNDE GÖRÜLÜR

*

EGYPT

....The original civilising race came apparently from Asia, before the age of the Pyramids.....

.....(the carved slates, supposed to be as old as the 1st dynasty, represent hunting scenes, and wars with negroes ; and the writer regards them as showing invaders from Asia Minor; for they are armed with the double axe of Karians and Kretans, found also on Hittite monuments, and at Behistun as well as in Etruria as used by Turanians....)

....The people of Lukopolis (wolf town) propitiated the wolf that tore their sheep; other shepherds adored the bull and the ram.....

....5th dynasty , at Memphis (or at Elephanta) say 3950 to 3700 BC. The Turin copy of the Ritual belonged to this age, with various proverbial treatises. The skulls are long, like those of modern Egyptian peasants, whereas those of the first four dynasties are round, suggesting a Turanian race.....

....14th dynasty at Xois (Sakha) :say 2400 to 2000 BC. The Turanian fondness for confederacies of tribes instead of kingdoms (seen also among Hittites and Etruskans).....

....The Hyksos called themselves Min , coming from a country east of Syria and near Assyria. They appear therefore to have been Minni, or Minyas from near Lake Van: and the Minyans of this region (Matiene or Mitanni) in the 15th century BC. spoke a Turanian language, being apparently of the same stock with the Kassites of Babylon and the Hittites, which agrees with the worship of Sutekh. (Between the 12th and 18th dynasties also, foreign pottery like that found in Palestine, Kappadokia and on the shores of the Eagean Sea, appears in Egypt and is marked with emblems of the "Asianic syllabary" which was used by Hittites, Karians, Kretans and Kuprians......

...Thus for three generations, Semitic and Turanian influence began to reassert itself in Egypt....

...The Kassites were then ruling in Babylon and the whole Turanian power, from Asia Minor and Syria to Mesopotamia.....

....Kadesh and Karkemish are named with the Masu (Mysians) , Pidasa (Pedasos) Leka (Lycians or Ligyes) Dardani (Dardanos) and others. (The Kassites were then ruling in Babylon, and the whole Turanian power, from Asia Minor and Syria to Mesopotamia- perhaps aided by Aryans (see Rameses III,below)- was leagued against Egypt-ED)....

....Rameses II was a great builder, and constructed the Ramesseum at Thebes, and the beautiful rock temples of Abu Simbel. He completed the Hall of Columns at KArnak; and from its bas reliefs we learn much as to his conquest of Kadesh and other cities. He died in old age, and his mummu presents a very stiking countenance more Asiatic than Egyptian, with a powerful aquiline nose.....

.....(Among the names of tribes allied to the Libyans we find Akausha (supposed to be Achaeans) Tursba or Tulsha (people of Tros, Thrace or Tlos) Shartana (Sardians) and others "of the lands of the sea"....

Forlong - Faits of Man II

_____________/____________

This acoors with the westward drift of races in the earliest times and historic race of the Egyptians to the Lower Nile, for from its origin Egypt was rather Asiatic than African....(page 94)

We have seen indications that the mixture and even fusion of races, so characteristic of the Chaldaean country had extended itself in the tideway of migration through Mesopotamia, Syria, Canaan and even into the Delta. We shall not be surprised to find if so be, even a Turanian element in Egypt when we treat of the "shepherd-kings"....(page 104)

This is a most important contrast and would lead to the conclusion that the pristine Turanian religion of Chaldaea, in respect at least of the worship of elemental spirits ,had not formed any portion of the complicated system which grew up in Egypt....(page 118)

The best picture we can produce must be tessellated with fragments from the most various sources. We have already brought many together and arranged them in a rough outline. We have seen the western migration of different races, Turanian, Hamitci, Semitic ; have traced the line of their smouldering camp-fires from the Persian Gulf to the eastern branches of the Nile, the names of their stations, the titles of their gods, the records of their conquests and, last of all, their very presence with living tradition on their lips from point, along their old time-honoured highway....(page 131)

The name Hyksos, by which they were known to the Egyptian priestly historian Manetho is generally believed to be compounded of Shasu, the usual word for the Arab hordes, and hyk king ; and may have been a mere nickname used after their expulsion. But the Egyptians call them in their records Menti (Syrians), Sati ,the roving Asiatics armed with bows, or by a word of hatred or contempt. Manetho, says they wre of ignoble race, "some say Arabians ;" and also uses the term Phoenicians for the earlier monarchs. Africanus calls them Phoenicians.

It is clear enough from what quarter they came. As we have seen, the few sculptures yet discovered show a type, most strongly-marked common to all the royal heads. Mr.Lenormant has suggested more than once that this may display a Turanian element ; "a race which is not even purely Semitic, and must be pretty strongly mixed with those Truanian elements which science reveals to-day as having borne so large a part in the population of Chaldaea and Babylonia".... (page 143)

The subject of marriage in Egypt has been treated by Prof.Ebers. The wife held a very honourable place in the oldest times, as the monuments clearly show. This agrees well with the Pharaoh's view of the matter, which indeed was quite as characteristic of the old Turanian people of Chaldaea and also guided the conduct of Abimelech king of Gerar....(page 154)

The word used in Genesis xii, for the officers of Pharaoh's court, is the correct Egyptian title (Sar), which is in fact common to the Turanian and Semitic Babylonia, Egyptian and Hebrew languages...(page 155)

Studies on the times of Abraham - Henry George Tomkins, 
Member of the Society of Biblical Archaeology

Mısır'da İskit-Türkleri ve Tarkan

Akrep Kral MENES..Firavunların ilki..(M.Ö. 3100)

Manas, yani Akrep Gözlü Er

Manas Kırgızların Destanında anlatılan 

Kahraman Arketipi

Campbell'ın dediği gibi, 

"Mitolojilerin Ne Zaman Oluştuğunu Ancak Tanrı Bilir"

"Firavunların gözlerine çektikleri sürmeler, çekik göze öykünmelerinden dolayıdır."

aktaran Nuray Bilgili

Mavi gözler : 

Tanrı gökyüzünde yaşar, gökyüzü mavidir, mavi koruyucudur.

"Mavi Gözlü ve Sarışın Türkler"

link

 The Early Neolithic Offering Tumuli from Sacred Mountain 

in Nabta (Western Desert of Egypt)...

On this all area 224 tumuli were noted ...

pdf

SAQQARA - SAKKARA (SAKA?!)

The earliest burials of nobles can be traced back to the 

First Dynasty, at the north side of the Saqqara plateau. 

During this time, the royal burial ground was at Abydos. 

The first royal burials at Saqqara, comprising underground galleries, date to the Second Dynasty

Fig 1. First-Third Dynasty cemetery on the plateau edge of North Saqqara (after Lehner 1997).

The Mastaba of Sabu (Tomb 3111, c. 3100-3000 BC) was excavated by Walter B. Emery on January, 10th of 1936 at the plateau edge of North Saqqara, approximately 1.7 km north of Djoser's Step Pyramid (Fig. 1). Sabu was a high official or administrator of a town or province possibly called "Star of the family of Horus" during the reign of the First Dynasty Kings Udima (Den) and Enezib (Anedjib) (Emery 1949).

General Description of Tomb 3111

   The superstructure of Tomb 3111 was surrounded by a palace facade made of mud brick, which exhibited the deeply recessed, niched walls indicative of Sabu's high social status (Fig. 2). Early 1st Dynasty mastaba facades were originally plastered and the recessed panels painted yellow to imitate wood, and the broadest forward faces painted in a variety of square, cross, and lozenge patterns to imitate woven reed-mats. This may have represented the wood frame and woven reed-mats structures of Predynastic shrines that became characteristic of archaic Upper and Lower Egypt (Lehner 1997). In the south corner of the superstructure was located a platform of roughly dressed limestone blocks. Emery (1949) suggests that this is likely a temporary structure possibly used during the funerary ceremony of Sabu.    The interior of the mastaba consisted of a seven roomed substructure located in a pit cut to a depth of 2.55 m into the gravel substrate and limestone bedrock (Fig. 2). The rooms were separated by mud brick walls. The mud bricks were made of a dark black earth mixed with straw and averaged about 0.26 by 0.12 by 0.07 meters in size.

Fig 2. Tomb 3111 (after Emery 1949).

Room A was found intact and exhibited walls with traces of mud plaster and a roof made of wooden planks. The room was filled with 96 pottery vessels, some of which had domed and conical seals bearing the names of King Den and Sabu.

Room B was similar in design to room A. The room contained many articulated ox bones and the remains of what was originally large pieces of meat in proximity to 5 pottery bowls.

Room C exhibited walls with traces of mud plaster and a roof made of wooden planks supported by a socketed wooden beam positioned on the east and west facing walls. The room contained 71 pottery vessels, some of which had conical seals, but none bore names or impressions.

Room D was similar in design to room C. The room was found to be almost empty, containing only a few fragments of stone vessels and pottery.


Room E was the burial chamber. The brick walls were covered in mud plaster, which also exhibited traces of white stucco. The roof of wood planks was supported by three wooden beams socketed into the east and west facing walls. The burial chamber contained the remains of Sabu, which was the first time a noble of the First Dynasty was found in the position that it was originally placed at the time of burial. His body was positioned on its right side in a slightly flexed position with the head in a northerly direction (Fig. 3). The tomb was ransacked at some time it its history, but still exhibited some semblance to the original placement of objects. These objects consisted of copper and flint implements, 77 pottery vessels, ivory boxes, bones of 2 oxen, arrows, and stone vessels.

Fig 3. Burial chamber of Sabu (after Emery 1949).

Most of the 48 stone vessels in the burial chamber were found broken and represented 20 different types of stone vessel forms. The material used for these vessels consisted of travertine (39), metasiltstone (7), and volcanic tuff (2). One of the stone vessels was the elaborately designed metasiltstone ornamental tri-lobe bowl (Fig. 4) which was originally found crushed and scattered around the center of the tomb. The flint implements consisted of many small knives (85) and a few triangular scrappers (5).

Room F and G are similar in design to rooms A and B. Room F contained pottery fragments and a number of sealings bearing the name of King Anedjib. Room G contained scattered fragments of stone vessels and pottery.The Ornamental Tri-lobed "schist" Bowl


   The ornamental tri-lobed bowl has a maximum diameter of 61 cm and a maximum height of 10 cm (Emery 1949). Since originally found crushed it has been restored, and is now on display in the Cairo Museum (JE71295, Fig. 4).

Fig. 4. Ornamental bowl from the 1st Dynasty tomb of Sabu (Tomb 3111). (d. 61 cm, Cairo Museum, Photograph by Jon Bodsworth The Egypt Archive)

The vessel consists of a flat, round-bottomed bowl with 3 thinly carved, curved lobes orientated at 120 degrees around the periphery. Very flat and wide bowls are known from the 1st to 3rd Dynasties, but none have been found from the Predynastic Period (El-Khouli 1978). The lobes are separated from the rim by 3 biconvex-shaped perforations . The center of the vessel contains a thinly carved tube approximately 10 cm in diameter . When viewed edge on the vessel's flat bowl shape does not show perfect symmetry .

In the past, some Egyptologists have use the term "schist" to describe this artifact (Emery 1949, Aldred 1981); others have identified the object as a slate (Smith 1981). The term schist was not being used in a modern geologic context (i.e. a medium- to coarse-grained foliated metamorphic rock), but was being used to describe a metasedimentary rock called a metasiltstone. This rock is essentially the sedimentary rock siltstone that has been very weakly metamorphosed. It still retains its clastic sedimentary texture and has no visible schistosity. Metasiltstone is similar to slate, but is more coarse-grained and has no fissisity or slaty cleavage, making it a solid rock that does not easily fracture along discreet planes when struck. The weak metamorphism of siltstone indurates the rock and increases the cohesiveness of the mineral grains (i.e. rock hardness), making the rock less susceptible to fracture during carving. This allows for fine detail and intricate shapes to be carved into vessels, statues, palettes, and other such objects. Metasiltstone as a material for vessel manufacturing came into use during the middle Predynastic and was used extensively during the Early Dynastic Period (Aston 1994). Besides the tri-lobed bowl there are a number of intricately carved metasiltstone objects known from the Early Dynastic, such as a very ornate toilet tray (Fig. 8), flower-shaped vessels (e.g. 1st Dynasty, UC37063 (Note: identified as greywacke but more likely metasiltstone, metagreywacke was not used until the Old Kingdom and not for vessels (Nicholson & Shaw 2000))), vessels shaped as leaves (e.g. 1st-2nd Dynasty, UC35653), vessels shaped to imitate basket-work (e.g. 1st-2nd Dynasty, UC35654), vessels shaped as hieroglyphic symbols (e.g. 1st Dynasty, libation dish), and even used to imitate metal vessels (e.g. a stone vessel with simulated rivet-heads (Lauer 1976, pl. 109). Many of these sophisticated and creative designs are unique to the Early Dynastic Period, showing a high degree of experimentation in artistic expression during this time. 


Possible Usage for Tri-lobed Bowl
   Emery (1972) suggests that the artifact may have been carved in the imitation of a metal vessel's form, with a center hole that was originally designed to fit on a pedestal. Possible competition between metal and stone vessel artisans may have been one of the reasons for the development of artistic expression in ornamental stone vessel forms during the Early Dynastic Period (El-Khouli 1978). William Kay (Link) has suggested that the vessel was a ritualistic tri-flamed oil lamp, in which bundles of rushes, immersed in oil, acted as the wicks. These bundles of rushes were held in place by the lobes, and the vessel was suspended on a pedestal inserted through the center. Whether it was actually used for this purpose is uncertain. The fragile nature of such an intricately carved stone object greatly limits is practical usage and suggests a purely ornamental function, being of a religious or other such ritualistic purpose.


   Although it has been suggested the vessel was meant to be held on a pedestal, the center tube may also have been used as a stand for holding another vessel or object. Smith (1981) has suggested that the center tube was a container. Tubes of rock were used by the ancient Egyptians to hold round-bottomed vessels, and there are many examples of these throughout the dynastic Egypt, including from the Early Dynastic Period (El-Khouli 1978).

The tomb of Sabu and the tri-lobed "schist" bowl 

link

SB.
________________________