Devlet olma yolundaki adımlarını "Midas" ile başlatan Frigya

"FRİGYALI" KAHRAMAN TURİS
Prof.H.Sayce

Turios'un Thyateira (Akhisar)'ın kurucu tanrısı olduğunu yazıtlardan öğrendik, ki ileri bir zamanda Güneş-tanrısı Apollo ile özdeşleştirilmişti. Turios Turis'den türetilmiş, eril son ek -mn- ile oluşturulmuş. Lidya gördüğümüz gibi: "İbsi-mna(n)" - Efesli ; "Kulumna(n)" - Koloeli ; ayrıca Hititlerde "Kartapakhur-meni" - Kartapakhus'un adamı.

Turis kelimesi ise Truva VI'daki bir Mikenos tabakasında bulunan bir ağırşak üzerinde bulunmuştur. Burada açıkca Kıbrıs karakterleri ile "pa-to-ri Tu-ri" yazmaktadır, ki "baba Turi" anlamındadır. (Schuchardt; Schliemann's Discoveries, pp 334-5)

Bu Tyris adını Tyriaion'a da vermiş olacak, modern çağdaki Ilgın (Konya), ki Sir W.M.Ramsay bir Moscho-Hitit yazıtını keşfettiği yerdir.

Onda (Tyris) bir Frig tanrısını veya kahramanını görmeliyiz, ki Thyateira (Akhisar)'ın Güneş Tanrısı "Tyrian"ın babası idi.

İkinci isim ise Tyrimnos bir bileşiktir; "Ma'nın şehri" demek olan "Mas-taura" daki gibi; bir tanrı adıyla birleştirilmiş. Thya adlı bir tanrıyı temsil etmesi olasıdır, belki de Tyris'in bir eşidir. Tyrimnos sikkelerde elinde bir balta taşımaktadır.

Prof.Archibald Henry Sayce 
The Phrygian Hero Tyris. A. H. Sayce
The Classical Review, Vol. 46,Issue 1,February 1932 p.11
Çeviri: SB

* TUR - Türk kelimesinin köküdür. Tyrian = Turan.(-y- u olarak okunurdu)
* İbsiman, Kuluman, Kartapakhurmeni kelimelerindeki -man ekleri Türkçede de görülür; Ataman'daki gibi... (Kartapakhur kelimesi Katpatukya, yani Kapadokya'yı da çağrıştırıyor)
* Truva VI , savaşın yapıldığı tabakadır.
* Tyris bir Frig'den ziyade bir Kimmer/Saka kelimesidir.
* Moscho-Hitit'deki "Moscho" kelimesi Muşki'dir. Demek "Muşki-Hitit" diye tabir ettikleri bir yazıt vardı !..

Henry Sayce'ın "The Moscho-Hittite İnscription" (Muşki-Hitit yazıtı) makalesinin dipnotunda 'Frigçe oua köy demektir' diyor... OUA Türkçe okunuşu ile OVA'dır ve Türkçedir. Halk nereye kurar evini-barkını? [Phrygian oua “village”]


* Ilgın: "Ilgın ilçesi (Helenistik dönemdeki adıyla Tyriaion) Hitit imparatorluk çağında önemli kenti Ikkuwaniya olduğu düşünülen Konya'nın 70 km kadar kuzeyine düşer ve Hitit coğrafyasının Aşağı Ülkesini batıya bağlayan ana ulaşım hattında yer alır. Özellikle Geç Demir Çağı ve Helenistik döneminde önem kazanan bu ortak yol (Strabon 14.2.29), büyük ihtimalle Hitit krallarının da batı seferleri için kullandığı önemli arterlerden biriydi. Nitekim Zenofon ünlü İran seferi için kullandığı Tyriaion ovasında Pers ordusu ile konaklamış ve Genç Kiros'un burada yaptırdığı askeri tatbikattan eserinde bahsetmiştir (Anabasis 1.2.14-18)." [Dr.Ömür Harmanşah - Yalburt Yaylası (Ilgın, Konya) Arkeolojik Yüzey Araştırma Projesi, 2010 Sezonu Sonuçları]

Thyateira (Akhisar) Sikkesi - MS 177-192

Solda Commodus, sağda Apollo-Tyrimnaeos atlı olarak elinde baltasıyla.

*

"Lukkia/Likya ve Frig Adları" adlı makale W. G. Arkwright (Lycian and Phrygian Names) tarafından 1918 de yazılmış.

"Arkeologlar arasında genel kabul görülen bir teoriye göre, Yunanistan'daki yerel adlara göre burada tek bir dil konuşuluyordu, ama Anadolu'da (Küçük Asya'da) bu tamamıyla farklıydı; konuşulan dil Yunanca, Trakyaca, İlliryaca veya Frigce'den farklıydı. Ne Aryan (yani Hint-Avrupa) ne de Semitik diliydi ve Lukkia (Likya) yazıtlarına benziyordu. Daha sonraki bir tarihte, Greklerin gelmesinden önce veya sonra, belirli Trakya ve İlirya unsurları eklenmiş, ancak coğrafi adlara çok az katkıda bulunmuşlardır. Yunanistan'daki yerel adlarda -ss (-σσ-) ve özellikle -nth (-νθ-)  yabancı unsurlar olarak kabul edilir.  -ss (-σσ-) ve -nd (-νδ-) son ekliler Likya'dan ve Küçük Asya'nın diğer bölgelerinden bilinir ve bu yerel olan Likya dilinden türetilmiştir." [çev:SB]

[According to a theory which has been very commonly accepted by archaeologists in this country, the local names of Greece prove that a single language was once spoken there and in Asia Minor which was totally different from Greek, Thraeian, Illyrian, or Phrygian. It was neither Aryan nor Semitic, and resembled that of the Lycian inscriptions.At a later date, whether before or after the arrival of the Greeks, certain Thraeian and Illyrian elements were added, but they contributed little to the sum of geographical names.This belief is founded on the occurrence in Greece of local terminations in -σσ- and especially in -νθ-, which are considered to be foreign, and on their identification with the suffixes -σσ- and -νδ-, which are well known in Lycia, as well as in other districts of Asia Minor, and are derived from the native Lycian language... link] 

"Şehirli" olan Frigler ne zaman atlarını damgalamış? 

"Her şeyi bilen wiki"ye de sordum! [Pages in category "Kings of Phrygia"]. Bana "Frig" birkaç isim dışında bir "kral listesi" veremedi! Hadi verdiklerine bakalım: wikiye göre kaydedilen "Frig" kralları/adları:

- Acmon : Akmon / Akman olarak da okunabilir, Ak öz Türkçedir. Akman Türklerde hala isim/soyisim olarak kullanılır.

AKMAN "MANAEUS"un oğludur; MANAS  benzerliği... Erkek kardeşi "Doeas" (DUAS) ile Karadeniz'i terk ederek "Frigya'ya" gelir. Kendilerini "Titan"lar olarak tanıtırlar ve " En Yüksek-Ulu" sıfatını takarlar. Güçleri tüm Frgiya'ya yayılır, hatta "Yunanistan" ve "İtalya"ya uzanır. Karadeniz'de o tarihte kim vardır? Alizonlar, Kaşkalar, Kimmerler... Akman'ın oğlu URANUS: Uranus'tan -us eril ekini çıkarırsak zaten "OĞUL" kelimesi ile karşılaşırız: URAN / URHAN / UGHLAN / OĞLAN, Uranus bilimle uğraşıyormuş ve "prens" sıfatını almış, çünkü kendisini tanrı olarak görmüyormuş.
[kaynak:Kutsal kitaba göre:] [[kaynak:Mitolojiye göre:]

Ayrıca bir antik kentimiz var "Acmonia (Akmonya)" antik kenti. Buradaki "-ia" eki aidatlık ekidir, yani "Akmon'un Şehri" demektir. Günümüzün Ahat Köyü'dür (Banaz-Uşak), basındaki habere göre Romalılar tarafından kurulmuştur, ama tarihini MÖ 9.yy olarak verirler. Ben mi yanlış okuyorum, yoksa onlar mı tarihte yanlışlık yapmış bilemiyeceğim... Bildiğim bir şey varsa o da MÖ 9.yy'da Romalıların adı-sanı yoktur! Yani kenti Romalılar kurmuş olamaz. 


"Wikinin" verdiği diğer "Frigli"lere bakalım:


- Gordias : Muşkili Mita'nın babası ise Muşkili'dir.
- "Frig kralı" Dymas : Truvalı Hecuba (Ecuba)nın babası. Ama Truvalı Hecuba zamanında "Frig" yoktu !
- Midas (ki bu Muşkili Mita, dolayısıyla babası Gordias da öyle!)
- "Frigyalı" Mydon (Acmon'un oğlu). İlyada'ya göre, ki MÖ 6.yy'da yazılmıştı, Mydon'da Truva savaşından önce Truvalı Priam ile Amazonlara (Erpatalar) karşı savaş yürütmüş, lakin o dönemde "Frig"lerin adı-sanı yoktur!
- Tantalus: Pelops ile Niobe'nin babasıdır ve aslında Egelidir, Manisa- Truva arasında geçer hikayesi, bu yüzden "Frigyalı değildir, ki döneminde "Frig" yoktur!


Hani nerede bu Frig kralların ,elitlerin, zenginlerin, normal halkın isimleri, nerede?... Koskoca Frig Devleti diyorsunuz Gordios ve Midas dışında kral ismi sayamıyorsunuz! Ama her yerde "Frig Devleti", "Frigler" olarak geçenlerin hem de yazısı olan bir topluluğun hiç mi "Midas", yani Mita ve Gordias dışında kralları yoktu? Yazısı olan millet niye kayıt altına almamış peki, mümkün mü bu? İsimler, "Frigçe" mi, yoksa Kimmer/İskit Türkçesi mi? 

Şimdi kalkıp buna "Frig Sanatı" mı diyeceğiz? Hayır...

Bu düpedüz "Türk Sanatı"

Maltaş Anıtı - Göynüş Vadisi / Afyon

"Friglerin" mezarları dolmen/kaya mezarları iken, Gordion ve çevresindeki Kurganlar nasıl "Frig"lere ait olabilir? Bu anıtın üzerindeki "tamgalar" Türk.

Başka kaynaklara da bakalım:

"... Epigrafik verilerden, şahıs isimlerinin çoğunun Phryg-Lyd kökenli olduğu anlaşılmakta ..."

kaynak: "Antik Kaynaklar, Epigrafik ve Arkeolojik Veriler Işığında Kuzeybatı Pisidia Bölgesi’nin Kültürel Kimliği"
Bilge Hürmüzlü Kortholt,Öznur Anrıver PDF: 

Bu makaledeki birkaç isme eleştirilerim:

1) Makaleden:
"Aleksandros: Grek-Makedon kökenli olan isim, Hellenistik Dönem’de Büyük İskender’in (İ.Ö.333/330) Küçük Asya’ya gelmesinden sonra yerel halk tarafından da kullanılmaya başlanmıştır. Helenizasyonun Küçük Asya’ya yayılmasından sonra yerel halkın Grek kökenli isimleri (Aleksandros vb.), kendi dillerine uyarlayarak kullandıkları anlaşılmaktadır."

* Grek-Makedon toplulukları gelmeden önce Hitit kaynaklarında (MÖ 13.yy) "Truvalı (Wilusa) Alaksandu" adı geçer. Ve Aleksander kelimesi de Alaksandu'nun Grek-Makedon dilindeki söylenişinden başka bir şey değildir.! Yani, Aleksander Grek-Makedon kökenli olamaz!


2) Makaleden: 
"Appas-Appa : Appa, köken olarak epikhorik bir isimdir. Ap- eki ile başlayan isimler, Küçük Asya’da genellikle Phrygia, Karia, Lykia ve Galatia Bölgeleri’nde kullanılmıştı."

* APPA / APİ / APA İskitler'deki Umay Anadır : Papaios (Papa/Baba) nın eşi, Targitaos'un da annesidir! Yani kelime Öz-Türkçedir. 


3) Makaleden:
"Attalos-Atalos: Makedon kökenlidir ve onomastic olarak kabul edilmektedir. İsmin kökeninin, Luwi ve Goth dillerinde olan Attala kelimesinden geldiği belirtilmiştir."

* ATTA / ATA Öz-Türkçedir. Ne Makedon, ne Luwice ne de Gothça'dır... Hattilerden Hititlere geçmiştir.

Hitit yazıtlarında geçen ATA - ANA

... anna- ‘mother’...

... Old Hittite at-ta-aš-ša-an ‘his father’...

... at-ta-aš-mi-iš ‘their father’ as attaš⸗(š)miš ).... 

kaynak: A Grammar of the Hittite Language, 2008

<anna-> mother -- mothers 

<atta-> father -- fathers

kaynak: Hittite, Winfred P. Lehmann and Jonathan Slocum

... b) In the Neo-Hittite era, the separation between the two elements is less and less felt. Following constructions like attas-sis "his father" (Nom. Sg.) : attassin < *attan-sin "his father" (Acc. Sg.), one builds the Nom. Sg. attas-mis "my father",

but the Acc. Sg. attasmin and attasman "my father", as well as attastin "your (sg.) father",

as if the inflection only affected the end of the group..: kaynak:

"Tarihî ve çağdaş Türk Lehçelerinde, “baba” kavramı daha çok “ata” ( ada / eti / aça), “dede” ve “aba”

kelimeleri ile karşılanmaktadır."

ATATÜRK, ATABEY, ATAOL, ATABEK, ALMA-ATA, ATALAY, vb.gibi Türk isimlerinde hala yaşamaktadır.

Yıllardır Türkiye yaşayıp Gordion kazı başkanlığı yapmış olan Rodney S.Young'un bundan bahsetmemesi de utanç vericidir!

"Soldan sağa doğru yazılmış... Kelime (ya da isim) ATA daha sonraki zamanlarda Gordion'da grafitileri arasında yaşamaktadır. Bu yaşayan bir terimdi." 

[kaynak: OLD PHRYGIAN INSCRIPTIONS FROM GORDION:TOWARD A HISTORY OF THE PHRYGIAN ALPHABET1 (PLATES 67-74)  Rodney S.Young:]

"The inscribing was done from left to right... The word (or name) ATA occurs among the later graffiti of Gordion. It was a term which lived on."

ATA is Turkish of etymology, means "ancestor, father", and it is still in use as in ATATÜRK, ATABEY, ATAOL, ATABEK, ALMA-ATA, ATALAY, etc...

It is a shame that Rodney S.Young (or anyone else) did not mentioned that!...

SB

ATTAS

Gordion kazılarından çıkan bir başka yazıt...

kaynak:Rodney S.Young, 1969

Old Phrygian İnscriptions From Gordion

Buradaki ATTAS, Saka/İskit kralın ATAİL'in adının grekleştirilmiş hali ATHEAS / ATAİLS gibi...Belki de aynı kişidir, çünkü bu Gordion buluntusu MÖ 5.yy'a aittir. ATAİL, MÖ 339'da Büyük İskender'in babası II.Filip tarafından bir savaş meydanında öldürülmüştü.

Eğer Hitit yazıtlarında ATTA ve ANA ya rastlanıyorsa ve de aynı anlamda kullanılıyorsa, Hititlerin Türkçe konuşan halklarla etkileşim halinde olduğunu ve hatta aynı topraklarda yaşadığı bir gerçektir. ATA kelimesi ÖZ Türkçedir, "batılılar"ın -her şeyde- iddia ettiği gibi ATA kelimesi Hint-Avrupa dili falan değildir. Tüm Türk dünyasında ATA anlamındadır ve halen isimlerde kullanılır. Hitit metinlerinde geçen WATER kelimesi yüzünden Hitit dilini Hint-Avrupalı yapanlar, ATA ve ANA kelimesini es geçer... Halbuki Anadolu'daki Hitit Devleti bir ulus devletidir ve "Hint-Avrupa dili konuşmayan" Hattilerin ülkesini istila etmiştir. Onlardan önce ve sonra bu topraklarda yaşayanlar Türkçe konuşur. Friglerde ya Kimmerlerden almış kullanmış, ya da bizzat Kimmer ya da İskittir! 


4) Makaleden:
"Papas-Papa: Papas ismine Küçük Asya’da Mysia, Bithynia, Paphlagonia, Lydia, Karia, Phrygia, Galatia, Pisidia, Lykaonia, Pamphylia, Isauria ve Kilikia Bölgeleri’nde çoğunlukla rastlanmış olup, ismin köken olarak Phrygia ve Isauria Bölgeleri ile ilişkili olduğu belirtilmektedir. Dolayısıyla, şahıs isminin Phrygia’ya özgü ve epikhorik (yerel) kökenli olduğu anlaşılmaktadır."

* PAPAS / PAPA Türkçedir. Çuvaş-Hun Türkçesinde hala mevcuttur! İskitlerin PAPAİOS'undan gelir!


5) Makalede Artas adını da "Pers kökenli" vermişler. Oysa Artaş Med-Part Türklerinden kalmadır ve Türkçedir.

6) Makaleden:
"Babeis-Babis: İsimler, Phrygia ve Lykia Bölgeleri’nde kullanılmıştır. Özellikle Phrygia Bölgesi’nde bu isimlere oldukça yoğun şekilde rastlanmaktadır. Bu durumda, ismin Phrygia’ya özgü olduğu açıktır. Babis ismi, Babeis’in versiyonudur. Kuzeybatı Pisidia kentlerinin, Phrygialılar’dan etkilenerek Babis ismini yerel dillerine uyarladıkları açıktır. "

* BABEİS / BABİS Türkçedir ve PAPAS / PAPA 'nın farklı söylenişidir !

Türkoloji kaynaklarına bakmayıp "Hint-Avrupa"cıların kaynaklarını baz alırsanız böyle çuvallarsınız! Anadolu'da farklı dillerde birçok topluluk vardır, bunlardan biri de TÜRKÇE'dir. Bunu göz önünde bulundurmanız ve dikkate almanız siz akademisyenlerin görevidir. ["Antik Kaynaklar, Epigrafik ve Arkeolojik Veriler Işığında Kuzeybatı Pisidia Bölgesi’nin Kültürel Kimliği" makalesine eleştirimdir]  Kısaca, "Frigce!" olarak kaydedilen bu İsimler "Frigce" değildir, ancak coğrafi tanımla "Frigyalı" olabilir.

- Papias, Sagaris, Appia, Appa, Attagos, Anar, Germe, Meka, Brater, Appa, Dades, Tateis, Gainas, Agdistis, Men, Zamelon,  Sabaizos

Laodikya Antik Kenti - Denizli

Lycus (Çürüksu) Vadisi'nde İskitler

Pavlus'un (MS 1.yy) Koloselilere mektubunda Lycus Vadisi'ndeki "İSKİTLER"den bahseder. 


İncil, Koloselilere Mektup: 3-11:
" Bu yenilikte Grek ve Yahudi, sünnetli ve sünnetsiz, barbar, İskit, köle ve özgür ayrımı yoktur, Mesih her şeydir ve her şeydedir."


* Kolossae (Colossae) Denizli'nin 25 km doğusunda, Honaz yakınlarında bulunan antik kenttir.
* Lycus (Çürüksu) Vadisi ; Pamukkale-Hierapolis, Laodicea,  Kolose'nin de içinde bulunduğu vadidir. Laodikya Kazı Başkanı Prof. Dr. Celal Şimşek, Lycus Vadisi’nin en eski yerleşim yerinin 7 bin 500 yıl öncesine kadar dayandığını bu yerleşim yerini de Anadolu’da yaşayan kavimlerin kurduğunu belirtir.
* Kurrhoslu Theodoret (Cyrrhus, Halep sınırına yakın antik kent): Antakya okulunun teologu ve Kurrhos piskoposu (MS 393-458), Doğu Roma Kilisesinde önemli tartışmalarda rol almıştır. 431 Efes Konsili'nde İskenderiye piskoposu Cyril (Kiril) ile karşı karşıya gelen İstanbul piskoposu Nestorius'a yazdığı mektupta onu kınamadığını ve İskenderiye piskoposu Cyril (Kiril)'a karşı olduğunu 451'deki Kadıköy Konsili'ne kadar yazmıştır. Bu mektuplar ölümünden sonra 553'deki İkinci İstanbul Konsili'nde kınanmıştır. Halbuki esas kınanması gereken Cyril'dır, çünkü o İskenderiye Kütüphanesinin biliminsanı Hypatia'nın ölümünü azmettirendir! (Balık baştan kokuyormuş...) Süryaniler ise Theodoret'i aziz olarak görür.

kaynakta:
"Barbar kelimesi Grek olmayan veya Grekleşmemiş topluluk için kullanılırdı"
"Frigler kesinlikle Grek değildi"
"Burada İskit olarak kaydedilenler Frig olabilir miydi? Frigler'de İskitler gibi "göçebe (nomadic)" olup kuzey-batıdan Lycus vadisine gelen ve bir zaman siyasi kontrolü elinde tutan gruptu. İskitler o zaman yerliydi, çünkü barbar kelimesi dışarıdan gelenleri kapsar. Kolose ve Lycus vadisindeki Hıristiyanlar kendilerini İSKİTLER olduğunu söylerler. Bunun anlamı, onlar MÖ 7.-6.yy'daki yönetici topluluğun torunları mıdır?" diye soruyor...[kaynak: Colossae in Space and Time: Linking to an Ancient City] 

Evet, İSKİTLERİN torunlarıdır. Piskopos Theodoret (MS 5.yy) de Balkanlarda "İskit Dilini" konuşan vaizleri misyonerlik için kullandığını yazmış. MS 1.yy Anadolu'sunda İskitlerin yaşadığını ve MS 5.yy'da bile hala kendi dillerini, yani İskit Türkçesini koruduklarını görüyoruz. Yoksa, Pavlos MS 1.yy'da İskitler'den bahseder miydi? Teolog Theodoret 5.yy'da "İskitçe (Türkçe)" konuşan vaizle çalışır mıydı?..

Solda Pazarlı'da bulunan bir Panel (Anadolu Medeniyetler Müzesinde),

sağda Kelermes Kurganı'ndan çıkan bir buluntunun çizimi.

Her ikisinde de aynı betimleme; Pazarlı MÖ 6.yy, Kelermes Kimmer ise MÖ 7.yy....

Sizce başkenti Gordion olan ülkede hakimiyet kime aittir?

Bu görseli Pazırık'tan Gordion'a Türk Dünyası sunumunda da göstermiştim.

Memluk Türkleri 12.13.yy / Ashmolean müzesi
'Frig' diye tanımlanan mobilya parçası üzerindeki tamga ile birebir aynı.

Tarihi MÖ.2300'e kadar geriye giden Yassıhöyük / Gordion'a Frigler ancak MÖ 1100 gibi gelmiş! Bunun yanında, bölgede yapılan arkeolojik çalışmalar ile tarihi veriler Kimmer/İskit-Türklerinin buradaki varlığını da kanıtlamaktadır. 

Şimdiye kadar hep şehri Kimmerlerin yaktığını söylemişlerdi, ama araştırmalar
Kimmerlerin yangından 

sorumlu olmadığını ortaya çıkardı.

Birebir benzer betimlemeleri yapanlar, aynı kültür potasından gelmiştir, hatta aynı soydan bile olabilir...
Hitit Devleti dağıldıktan sonra özgür olan Kaşkalar 'Friglerin' arasına karışmıştır. Asur kaynaklarında MÖ 11.yy'dan beri görünen Muşkilerin Mita'sı ile birleşmişlerdir. Bu sebeple;

Siyasi hayatını, devlet olma yolundaki adımlarını "Frigyalı Midas" ile başlatan 'Frigya' gerçekten de 'Frig Uygarlığı' mıdır?
Bunun artık sorgulanma zamanı gelmiştir...

SB

GORDION , KIMMERIANS and HORSE BURIALS

Gordion volume I: Three Great Early Tumuli (1981) was a landmark publication in presenting to scholars the excavation, architecture, and contents of three remarkable burials dating to the Early Phrygian period.

Now complementing that work is the present study by Ellen I.Kohler, which addresses the other inhumantion burials in wooden tombs under tumuli, excavated betweedn 1950 and 1969. The fifteen burials here considered, belonging to the eight to sixth centuries BC., comprise the matrix within which the three great early tumuli (and the Körte brothers Tumulus III) stand out as exceptional. None of the tumuli here discussed by Dr.Köhler approaches the previously published ones in size or wealth of contents. Yet they were hardly the burials of paupers.

All told, approximately eighty tumuli have been identified in the vicinity of GORDION. Ranging in date from the eight century down into Hellenistic times, if not later, they surely represent but a fraction of those denizens who died in the area over a span of roughly eight centuries.

The occupants of these "lesser" tumuli then can with little diffuculty be viewed as the "elite" of local society, be their station the result of birth or means, accomplishments or office. Their deaths would have occasioned the mustering together of a considerable work force, including earth haulers and carpenters.

Potters and other artisans may also have been set to work on special items to accompany the deceased into the afterlife. If this level of activity is compared with the simple cist graves and modest offerings known from what Rodney Young called "the poor man's cemetary" the difference in attention and accommodations is readly apparent.

For each tumulus under consideration, Dr.Köhler provides a detailed account of the excavation, earth engineering tomb architecture and burial assemblage. Through correlation with materials from the great tumuli and the City Mound (YASSIHÖYÜK) , she is able to suggest a PRE of POST-KIMMERIAN date for each burial and to offer a relative sequence from them all.

Especially valuable for our understanding of wooden architecture in ANATOLIA are her accounts, both individual and summary of the construction techniques used in the tombs - rare and welcome glimpses of ancient carpenters at work. Dr.Köhler also includes synthetic commentaries on several categories of gifts placed in the tombs. Other material offerings, as well as conclusions that pertain to the full range of the excavated tumuli, will await discussions in her sequel study of cremation burials under tumuli, a practice that begins to occur toward the end of the seventh century.

The present study is a major accomplishment in bringing together and marshalling a wide and diverse body of material, from fibulae to pottery, site preparations to centering poles. What it took several scholara to accomplish in GORDION I, Dr.Köhler has impressively achieved single-handedly.

Her intimate knowledge of GORDION , where she has been a staff member since the inception of the American excavations, shines forth throughout the volume. With her study, the archaeology of PHRYGIA takes another important step forward.
For Dr.Köhler's researc at Gordion and in Ankara the University of Pennsylvania Museum and the Gordion Excavations are most gratefull for the support and goodwill of the Turkish Ministeries of Education, Tourism and Culture, especially the General Directorate for Monuments and Museum, and the Directorate of the Musuem of Anatolian Civilizations in ANKARA.

G.Kenneth Sams
Series Editor.

Volume II part I of the Gordion Excavations Final Reports has been written along the same general planning lines as volume I, Three Great Early Tumuli by Rodney S.Young, who was field director of the Gordion excavations from 1959 to 1974.

In Volume I he published the three largest PRE-KIMMERIAN tumuli P,MM and W.

In Volume II the responsibility will be to publish the rest of the PRE-KIMMERIAN tumuli and all the post-KIMMERIAN PHRYGIAN tumuli....

...Commentaries on selected froms of gift and their development if any into post-KIMMERIAN times are based on the chronologiacl order suggested by the series as argued in the chapter on sequence...

...Horse trapping and vehicular material when they form a viable group are exceptions. They are unified under those titles even when they are made of a variety of materials.

Within the metal group the order follows a rough ranking of the metals with reference to modern value: gold, electrum, silver, bronze, iron, lead,etc. Within each variety of metal, jewelry, vessels, belts and fibulae precede weapons and implements.

Ivory and then bone consitute the B1 category . G includes vitreous-glazed and paste objechts followed by true glass. Pottery (p) adheres to a general order: imported before local, painted before plain; within these categories shape dictates order, closed vessels roughly progressing into open vessels (i.e. dinoi and jugs to bowls and plates). In each of these groups fine comes before coarse. Pottery is followed by clay of miscellaneous use (MC: whorls, molds,etc.) other than terracotta (T) statuettes and related items. Stone Sculpture (S) precedes other stone (ST) objects such as jewelry, vessels, and implements. Wood (W) appears in the next position, but with the exception of coffins, which are not inventoried among the contents , there is only one example - a theoretical fargment of furniture based on evidence of studs in Tumulus S-2.

Finally, when material is no longer of prime importance, there are the epigraphical categories; inscriptions, graffiti, and doodles. (I and few P).....

....."The animal bones from the associated sacrifices, and whatever sporadically dispersed bones were saved from the mantles, are being studied by Sebastian Payne of Cambridge, England. His prelimanry report on the Horse burials in Tumulus KY froms appendix to this volume."

"The general content of the burned layer was fairly uniform: ash, cinders, blackened earth with occasional sherds, some animal bones, and bits of iron."....

..."This end wall was exceptional in that there were incised marks on the interior face: () on the tpmost beam, at the soutwest end, cut clearly and visible after: () on the same beam, at the northeast end, a plain vertical stroke cut in a rough surface which may have concealed additioanl hastae, () on the third bearn down, at the northeast end. It is to be noted that all these letters, (hardly proper carpenter's marks if visible after fitting) were used in the PRE-KIMMERIAN INSCRIPTIONS FOUND IN TUMULUS MM."....

"The general complexion of the burial assemblage approaches that with the Horse burial at NORŞUNTEPE."

"West Slope Deposit-TumJ 31-53 : Bronze fragment of Horse-bit"
THE HORSE BURİAL (FİG 29A,B;PLS.43B,44A,B)

During the building of the chamber at a moment when the wxceptionally wide stone pack on the east end was still at 0,90 m. above the bottom of the pit, before deposition of the body and the gifts inside the chamber and possibly even before the east wall had been built to its full planned height, a pause in the activities seems to have occured while two bridled Horses were sacrified and buried along the east side and in the southeast corner of the pit. They lay directly on the stone pack, head to head with their backs to the east and south walls of the pit. Their bones were less than completelt preserved, but in good arrangement."

"They were adorned with nose pieces identical in design their bits were a pair also, but they crumbled to dust when touched, with the wxception of very small fragments."

"TumKY 23,24: Bronze horses nose pieces
25 İron bit fragments"

"Appendix B by Sebastian Payne offers a special study of the equid skeletal material. See also discussion of a possible correlation with the NORŞUNTEPE Horse Burials."

"If we turn for confirmation to the trappings (TurnKY 23 and 24) in the associated Horse Burial, we find parallels for both form and decoration in Tumuli P and K-III. Perhaps the Horse burial, which certainly distinguishes KY from all the excavated pre-Kimmerian Burials at Gordion, may be thought of as a custom imported by the KIMMERINAS. The nose pieces TumKY23 and 24 may date within the active period of a bronze workshop which made the belt TumP35."

"The question of how a KIMMERIAN (or perhaps some other nomadic guest of mercenary of the KIMMERIAN period) came to be honnered with a Phrygian wooden chamber burial, and with some locally made Phrygian gifts including, expectedly, his pottery, but unexpectedly his Horse trapping, is a diffucult one. His belt with toggles and his tweezers were apparently his own, as these types are so far unknown in Gordion prior to the Destruction Level on the City Mound. KIMMERIANS were known to be both enemies of and mercenaries in behalf of the Assyrians and now perhaps we have evidence that some of them may have been friends or mercenaries to the Phrygians."

IN HORSE BURIAL TumKY 23-25
Bronze Horse's nose piece
TumKY 24 : Bronze Horse's nose piece
TumKY 25 : Iron fragments of Horse-bit

page 233
"...has SCYTHIAN affinities. Phrygian fibula and belts wree lacking. The skeleton lay among sherds of broken storage pots, plus the uncatalogued example on Fig.25G in the north half of the chamber. In the cap was a burned collection of mainly banqueting material: bronze cauldrons , an iron ladle handle, a painted dinos, an imported black on red bottle, and gray ware. Belts and Horse trappings appear to have been given also. More banqueting material, called the West Slope Deposit (TumH-31-53) continued straight up over the cap into the mantle while it was being built, suggesiting that banqueting went on for some time after the cap was laid.

Dating , linked to Tumuli F and K places J between 620 and 600 BC.

G.Körte's Tumulus II was situated at about the same contour- elevation as Tumuli H and I, and next to them on the souteast. In spite of being looted it appeared very rich. A large wooden chamber with floor-planks laid directly on clay pit floor , may have been installed inside an abandoned cellar as in the case of Tumulus B. The corner jointing of the chamber is not specifically described. It had a flat double roof, and some evidence for pegging together of wall beams (as in Tumulus METU II?) but such pegging has been found nowhere in the Pennsylvania excavations.

G.Körte believed that in K-II there was a built sarcophagus decorated with ivory-plaques and cymation strips of egg and dart. However, the presence of lead sealing and iron bands may mean that, since these were separated from the built sarcophagus, an additional log coffin like that in Tumulus B was present.

The rich contents found on and over the floor included jewelry, alabastra (figured and plain) pottery both imported and local ; important for dating are a "Waveline" amphora (K-II 26) and a wide-bodied Lydian lekythos slightly related to that in Tumulus M. These and the style of the egg-and-dart help to place the date close to 550 BC.

Tumulus C covered with its mantle several domestic and burial features, "West House" and three burials all of which predated the burning on the ridge. The main Phrygian burial for which Tumulus C was made was installed in the usual pit close to "West House", which had furnished material for the burial project.

The burial in C had been so very thoroughly looted that only pieces of chamber wall were left in a pit filled with stones and earth. But an empty space was apperent, once by a child's wooden coffin.

The pit (2.20 x 2.10 m at floor level) was paved with large flat stones matching those in the courtyard of "West House". The size of the chamber is theoretical and among the smalles of all those dug. The beams were evidently flawed or some were left with their taper, since several cakes of plaster were used as chinking or binding devices. LEft in the coffin cavity were scraps of human bone, thin iron bands, knucklebones, and fragments of an alabastron and lydia.

In the disturbed fill of the chamber were further pieces of the alabastron and lydia, and additional gifts, an animal-shaped vessel probably of Lydian origin, more pottery, and plaster cakes. Further fragments of beams plaster cakes, lead sealings from the coffin, fragments joining previously mentioned lydia, and the animal vessel were found mixed in several distinct piles of stone left on the looters working levels in the mantle. The assemblage belongs to a female child. The mantle was of earth (not clay) and built without guide walls.

The shapes of the pottery (Phrygian and Lydian) place Tumulus C chronologically before Tumulus A, a cremation of ca 540-525 BC and close to but after the fire on Küçük Höyük (546), Date of 546-540.

It is probably dangerous to draw sweeping conclusions about the tumulus cemeteries at Gordion without including the cremation tumuli. However a few statements can be made with reference to the inhumantion tumuli alone.

Tomb preparation, being a major undertaking in W, P and MM , the great early tumuli, was a drawn-out procedure. Perhaps at each death either a properly dug, pit or a reserved area in a platform of supporting earth, a stone side fill and the wall beams in place to the eaves had already been advanced to a stage awaiting the installation of a body with its gifts. At leasti after this much was accomplished the funereal procedure (perhaps with the lowest section of mast) were all that were immediately necessary. At some later time the clay can further propping the mast, and the clay or earth mantle could be added.

Except for Tumulus Z, which was large and needed a clay to support the stone "tower" it had in lieu of a mast, the lesser tumuli had no clay inter-caps over their stone caps, and except for occasional instances of stone guide walls in mantles, the later part of the processi the mantle-building was much simpler than in PRE-KIMMERIAN times.

Banqueting may be tied in with either or both of two processes. In W,MM and P, with their great masted mantles, the stone caps under them were free of gifts, and the paraphernalia of banqueating were placed in the tomb, with the corpse - which may mean that all the banqueting and gift giving took place within two or three days after the death of the occupant and before the roof beams were laid, unless trepanning and body preparation were practiced as with the SCYTHS.

By contrast in the lesser post-KIMMERIAN tumuli, all the pre-burial phases of preparation being the same, the body was disposed and banqueting may have begun immediately, as in earlier examples, since banqueting material is sometimes found in the grave-but it also must in some cases have contiuned after the laying of the roof and during the amassing of the stone cap, as now the paraphernalia of eating are sometimes found in the caps, and in J in a deposit continuing up well into the mantle.

Apropos of the subject of banqueting the colorations termed "mottled" "streaky buff" or "buff to black" found on the surfaces of some gray-ware vessels in the West Slope Deposit of Tumulus J may mean that TumJ 37-39 and 41-46, although of a fine ware, must have been allowed close to a cooking (?) fire. The only other large group of mottled gray ware came from Tumulus S-1 , where a fire caused by looters recolored the surfaces of the dinoi, low-necked jars, and some larger storage vessels. For this reason perhaps these "streaky-surfaced" vessels should not be considered a distinctive kind of ware.

Some extraordinary foreign relationships have been obeserved in three of the "lesser" inhumation tumuli. These are in KY (east group on the Northeast Ridge), Z (South Ridge) and J (west group on the Northeast Ridge)

The earlies of the three KY, is thought to be of the KIMMERIAN period for several reasons. Its Horse burial the presence in the gift assemblage of NON-PHRYGIAN implements such as tweezers, and the strange row of plaques to be sewn onto a toggled belt or other accounterment o cloth or leather, and the absence of fibula and Phrygian belt , argue that KY belonged to a nomadic guest or mercenary. Dating depends on the decoration of the Horse trappings, which is related to a belt in Tumulus P, and the KIMMERIAN habit of accompanying a human burial with a sacrifice of Horses.

The second Tumulus Z had elements in its carpentry seen in the PAZYRYK barrows. Its assemblage, however , consisted of the usual Phrygian gifts (some pre Kimmerians heirlooms and some contemporary post Kimmerian objects) except that belts and fibula were lacking. Z no doubt belonged to someone sharing ancestry with the people of the ALTAI who built 'caged' chambers.

By 620-600 Tumulus J again shows differentiation from Phrygian customs. The chamber was close to normal, but the assemblage contained SCYTHIAN weapons and cosmetic implements- again proper Phrygian belts and fibula were lacking. For this time, also the contents of the stone cap and the West Slope Deposit in the mantle showed evidence for a prolonged period of banqueting after the placement of the chamber roof.

If we analyze the contents of the rest of the inhumantions on the west side of the Northeast Ridge, looking for evidence of belts of the disk-and-studded type, or the solid type, or for fibulate of class XII, none appears for certain in the burials, beginning with pre-KİMMERİAN Tumulus G, and continuing chronologically through.
K-II and C date close to 546 BC. and both of them lack belts and fibula. Perhaps by this time of transition from the Lydian to the Persian period of influence, the old Phrygian accompaniments of the Tumulus W type of assemblage had ceased to be important. On the South Ridge also Tulumi S-3 and S-2 both failing within the Lydian period, show in spite of their looting, a change from the W assemblage."

THE GORDION EXCAVATIONS 1950-1973

FINAL REPORTS VOLUME II

THE LESSER PHRYGIAN TUMULI , Part I

TUMULUS KY - HORSE BURIALS

Rodney Stuart Young (Archaeologist)

Young also opened 30 burial tumuli in Gordion, 

ranging in date from the 9th century BCE into Hellenistic times. ... 

Rodney Young died in a traffic accident in 1974.

more to read:

PAZYRYK is no doubt TURKİSH KURGAN
Belongs to the Turkish tribe Saka Turks

Seals from Gordion

link

DİGİTAL GORDİON

*Archaeological Investigations at Gordion: 

Penn University

_____________________

*1981, English, Book, Illustrated edition:

The Gordion excavations : 

final reports.

.

An antefix with two leopards

ETRUSCAN, CHARİOT AND HORSES in the TOMBS

DATA ON HORSE BURIALS ARE MORE SCANTY , 

BECAUSE THEIR REMAINS WERE NOT ALWAYS COLLECTED. AND SOMETIMES 

WERE NOT EVEN MENTIONED 

IN THE RECORD OF EXCAVATIONS....!!!
link

Kurgan Culture is Turkish Culture
Mario Alinei link
A.Klysov link

// KURGAN KÜLTÜRÜ

// PAZIRIK

// ATLI KURGAN

// FRİG, İSKİT, KİMMER

// TÜRK KÜLTÜRÜ